Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Εκλογές, πρώτες σκέψεις και η υπερνίκηση του φόβου


Η υπέρβαση του φόβου είναι το πρώτο ευχάριστο συμπέρασμα από τα αποτελέσματα των εκλογών. Υπάρχει μια σημαντική ποιοτική αλλαγή σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές (παρά τα σχετικά μαγειρέματα που επιτρέπονται, όταν τα εκλογικά αποτελέσματα δεν βγαίνουν στο διαδίκτυο, αλλά τα αφήνουμε, καλή τη πίστη, σε ιδιωτική εταιρία φίλων του καθεστώτος). Η αλλαγή είναι ότι ο ελληνικός λαός πήρε την απόφαση να πάρει το ρίσκο. Για χρόνια βομβαρδιζόμασταν από ‘τρομοκρατικά χτυπήματα στον εγκέφαλο’ από όλα τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ σχετικά με την καταστροφή που θα επέλθει αν τολμήσουμε και πούμε όχι στους δανειστές, πολύ περισσότερο δε αν διεκδικήσουμε εθνικό νόμισμα. Η διαφορά από τις προηγούμενες εκλογές με τις τωρινές είναι ότι το συλλογικό υποσυνείδητο του λαού φαίνεται ότι δεν τρομοκρατείται άλλο.

Το ενδιαφέρον –και παράδοξο- είναι το εξής: στο συλλογικό υποσυνείδητο, η πλειοψηφία, η κρίσιμη μάζα του λαού γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορεί να γίνει καμία ‘ελάφρυνση’ χωρίς να υπάρξει οριστική ρήξη με αυτούς που μας καταδυναστεύουν τόσο καιρό. Το οποίο σημαίνει έξοδο από την ευρωζώνη και τον ασφυκτικό έλεγχο που αυτή ασκεί. Συνειδητά βεβαίως, αρκετοί ακόμη επιλέγουν να ψευδοκαθησυχάζονται ότι θα μπορέσουμε να πετύχουμε κάτι καλύτερο με ‘επαναδιαπραγμάτευση εντός ευρώ’. Όμως όπως ατομικά, έτσι και συλλογικά, τις μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας τις καθορίζει το υποσυνείδητο κι όχι το συνειδητό. Και το υποσυνείδητο του ελληνικού λαού είναι τώρα έτοιμο για τη ρήξη. Ακόμη κι αν σε περίπτωση ρήξης, πολλοί βιαστούν να πισωγυρίσουν, ή τρομοκρατηθούν αμφιβάλλοντας αν έπρεπε να τους προκαλέσουμε, το υποσυνείδητο του λαού είναι έτοιμο για τη ρήξη, κι αυτό το απέδειξε ψηφίζοντας όπως ψήφισε, γνωρίζοντας κατά βάθος ότι ο Σύριζα δεν θα μπορέσει να υπερασπιστεί πλήρως τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, χωρίς να έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την τρόικα. Γνωρίζοντας ότι παίρνει το ρίσκο.

Αν πραγματικά κρατήσει την υπόσχεσή του ο Σύριζα για κατάργηση των μνημονίων, θεωρώ ότι η έξοδός μας από το ευρώ είναι αναπόφευκτη-αλλά αυτό θα είναι και καλό και αναγκαίο. Εκτιμώ ότι για αυτό μας αφήσαν τόσο εύκολα να πάμε σε εκλογές. Δεν αποκλείεται οι Ευρωπαίοι, βλέποντας την κατρακύλα που έχει πάρει το ευρώ, να έχουν ήδη προαποφασίσει να μας ‘διώξουν’, οπότε για αυτό μας άφησαν να πάμε σε εκλογές. Αν ο Σύριζα μείνει σταθερός στις υποσχέσεις του -κι ελπίζω να μείνει- τότε η σύγκρουση και η έξοδος είναι αναπόφευκτες. Τότε, θα είναι σημαντικό να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να μην οπισθογυρίσουμε, πολύ περισσότερο δε σε εκείνα τα δύο κόμματα που έχοντας καταστρέψει και καταλεηλατήσει τη χώρα δεκαετίες τώρα, θα μας βγουν κι από πάνω! Δεν υπάρχει ανώδυνη διέξοδος σε αυτήν την κατάσταση. Η αλλαγή τώρα είναι ότι ο λαός ουσιαστικά έχει μέσα του αποφασίσει τη ρήξη, γιατί έχει καταλάβει ότι η προηγούμενη κατάσταση ήταν ο αργός και βέβαιος θάνατος. Αρκετά με την ταπείνωση, αρκετά με τους νεκρούς, αρκετά με τις εντολές από το Βερολίνο, αρκετά με το φόβο! Το ρίσκο που αποφάσισε να πάρει η ψυχή του έθνους είναι ένα ρίσκο βαθιά υπαρξιακό και πνευματικό, έστω κι αν επιφανειακά πολλοί θέλουν να πιστεύουν ότι θα καταφέρει να ‘διαπραγματευτεί εντός ευρώ’.

Θα ξαναγυρίσω στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας: Όταν είναι μέσα στην κακοποιητική σχέση, τυφλωμένη, εξαρτημένη κι αποδυναμωμένη από την επήρεια της σχέσης, με μηδενική αυτοεκτίμηση, τρέμει την έξοδο περισσότερο και από τη σχέση, ακόμη κι αν η σχέση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο θάνατό της. Προβάλλει στην ελευθερία της το τρόμο που ζει μέσα στη σκλαβιά της. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της τραυματικής αντίδρασης και το έχουμε υιοθετήσει ως λαός. Ταυτόχρονα υιοθετεί για τον εαυτό της όλη την κατηγορία που της προσάπτει ο θύτης (όπως συνέβαινε και με εμάς, ελπίζω όχι πια). Έρχεται όμως μια στιγμή χάρης, όπου ξαφνικά αποφασίζει ότι δεν αξίζει πια τον κόπο. Όσο τρομακτική κι αν είναι η έξοδος, όσες και αν είναι οι απειλές του θύτη, όσο και να την τρομάζει η ελευθερία κι η ανεξαρτησία της, κάνει το μετέωρο βήμα προς το άγνωστο και παίρνει την απόφαση να προχωρήσει μπροστά. Ναι, θα περάσει μια μακρά περίοδο δυσκολίας, ανησυχίας, κάποιες φορές αμφιβολίας, όμως αυτού του είδους ο φόβος θα είναι διαφορετικός, Θα είναι η υγιής ανησυχία του αγνώστου, όχι ο αρρωστημένος τρόμος της σκλαβιάς, της ανημπόριας και της απελπισίας. Και σιγά σιγά χτίζοντας πετραδάκι πετραδάκι την ανεξαρτησία της, με σκληρή δουλειά και στερήσεις, θα κοιτάζει πίσω στην προηγούμενη ζωή της και θα της φαίνεται αδιανόητο πώς επί τόσο καιρό το ανεχόταν. Έτσι ακριβώς θα γίνει και με εμάς. Ο φόβος του αγνώστου θα μας συνεπαίρνει, δεν θα μας τσακίζει. Η πρόσκαιρη δυσχέρεια κατά την αυτοδημιουργία μας θα είναι γλυκιά, όχι θανατερή σαν τις ‘έξωθεν επιβεβλημένες ανίερες ‘θυσίες του ελληνικού λαού’. Πιστεύω ότι είμαστε πια έτοιμοι. Και για αυτήν την ετοιμότητα είμαι περήφανη για το λαό μας. Αν δεν ήμασταν έτοιμοι, θα είχαμε ξαναψηφίσει τα 2 μεγάλα κακοποιητικά κόμματα.

Βεβαίως η ψυχική αυτή ετοιμότητα δεν ταυτίζεται απαραίτητα με το Σύριζα. Ο Σύριζα είναι μια έκφραση της ετοιμότητας για αλλαγή ανάμεσα στις επιλογές που είχε ο ελληνικός λαός στη συγκεκριμένη συγκυρία. Αν τηρήσει τις υποσχέσεις του, εκτιμώ ότι θα βγούμε από το ευρώ, αλλά, όπως η κακοποιημένη γυναίκα, όταν παίρνει την απόφαση να κάνει το πρώτο βήμα έξω από την πόρτα, δεν ξαναγυρνά πίσω ακόμη κι αν συναντήσει λιοντάρια στο δρόμο. Αν δεν τηρήσει τις υποσχέσεις του (που πραγματικά θα είναι μεγάλη προδοσία κι ελπίζω να μην συμβεί), τότε ο ίδιος ο λαός θα τον απορρίψει, αλλά δεν θα ξαναγυρίσει στους παλιούς. Ίσως τότε θα είναι ο καιρός ώριμος για νέα πρόσωπα. Θεωρώ ότι στην σημερινή όμως συγκυρία, αυτή η συγκυβέρνηση Σύριζα με Ανελ (δυο αντιμνημονιακά, καινούρια, μη διαπλεκόμενα κόμματα) είναι μια καλή ισορροπία και δίνουν ένα ενωτικό μήνυμα στο λαό σε σχέση με την πόλωση δεξιά –αριστερά, άθεος-θρησκευόμενος. Τα πρώτα μηνύματα λοιπόν είναι θετικά, όμως ανησυχητική είναι η παρείσφρηση στο Σύριζα και η επιλογή σε υψηλές θέσεις ατόμων του παλαιού δικομματικού κατεστημένου, που έχουν υπεραμυνθεί του μνημονίου ουκ ολίγον. Έχουμε και το εσωτερικό μας κατεστημένο που ως χαμαιλέων προσπαθεί να εισχωρήσει παντού όπου μυρίζεται εξουσία. Δυστυχώς φαίνεται ότι του επέτρεψαν και στο Σύριζα να αναρριχηθεί ήδη αρκετά.

Από την άλλη μεριά, η απίστευτα αυθάδης ειρωνεία με την οποία αντιμετώπισαν τα κατεστημένα τηλεοπτικά κανάλια, που είναι κράτος εν κράτη, τους εκλεγμένους υποψηφίους του Σύριζα και μάλιστα αξιόλογα στελέχη όπως τον Π. Λαφαζάνη, τη νύχτα των εκλογών ήταν μια επίδειξη δύναμης από τους σάπιους του μιντιακού καθεστώτος για το ποιος κάνει πραγματικά κουμάντο. Χωρίς αμφιβολία ο Σύριζα θα έχει πολλούς εχθρούς να αντιμετωπίσει. Κάποιους τους έχει ήδη μέσα στο κόμμα του. Άλλοι είναι γερά ριζωμένοι στο πολιτικό κατεστημένο της χώρας μας. Και φυσικά τα γεράκια των αγορών και της Ευρώπης.

 Μέσα σε όλα αυτά όμως, ο λαός έχει κάνει ένα μεγάλο άλμα ψυχικής ετοιμότητας και αυτή είναι η πιο σημαντική παράμετρος. Σε ένα πρόσφατο ντοκιμαντέρ του Paul Mason για την Ελλάδα είπε κάτι πολύ σωστό: ότι η Ελλάδα αποτέλεσε το πειραματόζωο, όχι μόνο για το οικονομικό πείραμα της λιτότητας, αλλά και για το πόσο οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να έχουν ψυχικό σθένος ελπίδα κι αγάπη, σε μια παρατεταμένη ασφυκτική κρίση. Αυτό είναι το ζητούμενο και στην ουσία η κατοχή δεν είναι μόνο οικονομική και πολιτική, αλλά κυρίως πνευματική. Για αυτό είναι σημαντικότερο από ποτέ να προσευχόμαστε για να μας δώσει δύναμη ο Θεός να αντιμετωπίσουμε αυτά που έρχονται μπροστά μας. Πίσω δεν μπορούμε και δεν πρέπει να γυρίσουμε. Να προσευχόμαστε να μας δώσει ο Θεός δύναμη και ψυχραιμία και φώτιση να προχωρήσουμε προς την πραγματική απελευθέρωση και να κάνει και το ίδιο στους ηγέτες μας, που θέλω να πιστεύω ότι τώρα πια στην πλειοψηφία τους (παρά τις προσμίξεις)  έχουν καλές προθέσεις. Έτσι θα περάσουμε τις ‘αναταράξεις’ που είναι αναγκαίες σε κάθε αεροπορικό ταξίδι που θέλει να φτάσει στον προορισμό του.

Σε πρακτικό επίπεδο, θεωρώ ότι άμεσα θα προκύψει η ανάγκη να συζητήσει ο κόσμος και να αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά το θέμα του εθνικού νομίσματος. Είτε το θέλουμε είτε όχι δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Οι αναλύσεις του Καζάκη τόσα χρόνια τώρα το έχουν μελετήσει διεξοδικά και πιστεύω ότι ο κόσμος θα είναι πιο ανοιχτός να τις ακούσει γιατί το παραμύθι ‘επαναδιαπραγμάτευση μέσα στο ευρώ ‘ θα δει σύντομα ότι απλά δε βγαίνει. Παρά την υπερβολικά οξεία κριτική που συχνά κάνει ο Καζάκης, οι αναλύσεις του εξακολουθούν αν είναι από τις πιο χρήσιμες, αληθινές και ορθές που έχω δει και πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα και η ωριμότητα να εισακουστούν από μεγαλύτερα μέρη του λαού μας, αλλά και να υιοθετηθούν από τους πολιτικούς μας σε μεγαλύτερο βαθμό (αν και έχει επηρεάσει τον πολιτικό λόγο περισσότερο από όσο του έχει αναγνωριστεί). Σύντομα δεν θα έχουμε άλλη επιλογή, ούτε άλλες αυταπάτες. Κι αυτό θα είναι καλό. Το τέλος της αυταπάτης είναι πάντα καλό, γιατί σηματοδοτεί την αρχή της πραγματικής. απελευθέρωσης.

Πρεκατέ Βικτωρία, 27/1/2015, www.brightplanet.blogspot.gr

Υ.Γ. 29/1/2015
Οι εχθροί που έχει να αντιμετωπίσει ο Συριζα-εντός και εκτός της χώρας- είναι πολλοί και λυσσαλέοι. Επιτρέψτε με μου να συμφωνήσω με τον Καζάκη και, κρίνοντας από τη χρονική συγκυρία, να μη θεωρήσω την πτώση του μαχητικού αεροσκάφους μας στην Ισπανία 'ατύχημα'. Η νέα κυβέρνηση πρέπει πάση θυσία να μείνει σταθερή στις υποσχέσεις της και να μην προδώσει το λαό. Αν και δεν νομίζω ότι θα ξαναγυρνούσαμε ποτέ πίσω, όμως θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι ψυχικά για τις πρώτες αναταράξεις, που θα φέρει η σταθερότητα στις θέσεις μας. Η έξοδος από το ευρώ είναι υπαρκτή πιθανότητα, δύσκολη στην αρχή, αλλά μακροπρόθεσμα, η καλύτερη επιλογή. Δεν θα πρέπει να κάνουμε πίσω. Με προσευχή και πίστη, να υποστηρίξουμε την αξιοπρέπειά μας, ότι κι αν γίνει. Κι έχουμε φίλους...

Έλεος: μια παρεξηγημένη έννοια


Ίσως η λέξη «έλεος» να ακούγεται ως μια αδιάφορη, παρωχημένη έννοια, άσχετη με τη σημερινή πραγματικότητα, έννοια που αφορά μόνο παλιομοδίτες κληρικούς κατά τη διάρκεια κυριακάτικου κηρύγματος. Δεν είναι έτσι όμως. Η παρεξηγημένη έννοια του ελέους έχει να κάνει με τη συγχώρεση, αλλά και τη ψυχική εκείνη γενναιοδωρία, που αγγίζει κάθε πτυχή της καθημερινής μας ζωής, είναι εκείνος ο χώρος που παρεμβαίνει ανάμεσα στη ματαίωση και το θυμό. Η έννοια του ελέους είναι εκείνη που ‘μαλακώνει’ κάθε σκληρό συναίσθημα, που στρογγυλεύει κάθε οξεία γωνία, που αμβλύνει κάθε κοφτερή γραμμή. Δεν έχει σχέση με τον οίκτο που εκλιπαρεί εκείνος που νιώθει σε κατώτερη θέση. Είναι η ενέργεια εκείνη, που πηγάζει πρώτα από όλα από μέσα μας, πριν προλάβουν η κατάκριση, η καταδίκη, ο θυμός, η αυτοκατηγορία να πετάξουν τα δηλητηριώδη στιλέτα τους. Εκεί ενδιάμεσα, έρχεται το έλεος να πει: «ΟΚ…ΟΚ… χαλάρωσε…δεν ήρθε το τέλος του κόσμου…όλα είναι καλά…πάμε παρακάτω». Το έλεος έχει να κάνει με την χαλάρωση της αυστηρότητας προς τους άλλους, και κατά συνέπεια προς τον εαυτό μας. Το έλεος είναι η φυσική κι αδιάλειπτη προσέγγιση του Θεού προς εμάς  (ίσως όχι όλων των κληρικών, αλλά σίγουρα του Θεού..)

Αυτό σημαίνει ότι θα γίνουμε σαν τα κακομαθημένα, χωρίς ενοχές παιδιά που βλέπουμε τόσο συχνά σήμερα; Όχι βέβαια. Εξάλλου, αυτά τα ‘κακομαθημένα’ παιδιά συχνά έχουν υπερβολικά ποσά ασυνείδητης ενοχής, που εκδηλώνεται ως άγχος, στρες, εθισμός, καθώς ασυνείδητα περιμένουν μια άγνωστη, ασαφή τιμωρία, κάποια στιγμή, κάπως, από κάποιον… Η υπερβολικά ενοχή είναι πολύ δύσκολο να απορριφθεί, γιατί είναι καλά κρυμμένη και δεν γνωρίζουμε καν ότι υπάρχει. Η παρουσία της φαίνεται από τα αποτελέσματά της: απουσία επιτυχίας, απουσία ικανοποίησης κι απουσία αγάπης στη ζωή μας. Ως έθνος μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό. Αν είμαστε από τους πιο δυστυχισμένους λαούς στον κόσμο και αν είμαστε τόσο αποδυναμωμένοι να αντιδράσουμε, τότε σίγουρα έχουμε πολύ μεγαλύτερα ποσά ενοχής από όσο νομίζουμε...

Τι μπορούμε να κάνουμε; Να σταματήσουμε την άρνηση, να σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Να ζητήσουμε από το Θεό, την πηγή του κάθε ελέους, να μας δείξει πού υπάρχει η κρυμμένη ενοχή, να της ρίξει φως και να μας απελευθερώσει. Αν δεν απελευθερωθούμε από την ενοχή, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά, ούτε ως άτομα, ούτε ως κοινωνία, ούτε ως έθνος. Όταν επιτρέψουμε στο Θεό να μας δείξει λίγο λίγο -όσο αντέχουμε- πού κρύβουμε αυτήν την αρχαία ενοχή και αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να την αλλάξει, τότε αρχίζουμε να βλέπουμε τη σοφία του Θεού ακόμη και πίσω από τις πιο δύσκολες καταστάσεις, τότε αρχίζει σιγά σιγά η ζωή μας να μεταμορφώνεται. Ξεφεύγουμε από τη μιζέρια, νιώθουμε λιγότερο εγκαταλελειμμένοι κι ανήμποροι, νιώθουμε πιο άξιοι και ίσοι με τους άλλους- είτε σε σχέση με τους άλλους συμπολίτες, είτε σε σχέση με τους άλλους λαούς. Είναι καιρός πια να αφήσουμε τον αρχαίο εγωκεντρισμό και διαφθορά και να αποτανθούμε σε Εκείνον που είναι ο μόνος που μπορεί να λύσει το γόρδιο δεσμό της ενοχής, αλλά και να μας απελευθερώσει από το αίσθημα κατωτερότητας κι ανημπόριας μια για πάντα. Όταν ελευθερωθούμε από το πέπλο της ενοχής που εμποδίζει την σύνδεσή μας με το Θεό, θα νιώσουμε μεγάλη ανακούφιση και θα μπορέσουμε επιτέλους, και ως άτομα και ως έθνος, να έχουμε ξανά πρόσβαση στη δύναμη εκείνη που θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε μπροστά κάνοντας το καλό. Θα έχουμε τη δύναμη να ανακτήσουμε τα όνειρά μας, να χρησιμοποιήσουμε τα ταλέντα μας, να αξιοποιήσουμε το δυναμικό μας (που είναι τεράστια και ως άτομα και ως λαός), όσο κι αν το βήμα προς την επιτυχία μας τρομάζει στην αρχή. Αν δεν αντιμετωπίσουμε την ενοχή κι αν δεν ανακτήσουμε την πνευματική μας σύνδεση, τότε απλά θα πηγαίνουμε γύρω γύρω σε κύκλους-δεν θα προχωρήσουμε μπροστά.

Αν όμως έχουμε το θάρρος να δούμε κατάματα την ρίζα της ενοχής και να ζητήσουμε βοήθεια από το Θεό να αλλάξουμε, τότε θα νιώσουμε ότι μας αγαπά, ότι μας υποστηρίζει, τότε θα νιώθουμε πανίσχυροι. Θα νιώθουμε ότι τα λάθη μας δεν μας μειώνουν στα μάτια του Θεού κι έτσι δεν θα Τον αποφεύγουμε. Ακόμη κι αν ξεκινήσουμε από τα πιο μικρά και καθημερινά (ο Θεός τα γνωρίζει όλα ούτως ή άλλως), αλλά έστω να Του εξομολογηθούμε στην προσευχή μας  έστω και τα πιο μικρά. Σιγά σιγά το έλεος θα αρχίσει να ριζώνει στην καρδιά μας και θα νιώθουμε την ανακούφιση σχεδόν σαν να την ακουμπάμε.

Τότε μπορούμε να γίνουμε κι εμείς δευτερογενής πηγής ελέους: Το έλεος θα έρχεται στις οικογενειακές μας σχέσεις, και θα αναθερμαίνει εκείνες τις παγωμένες ή αποκομμένες σχέσεις λόγω μιας τυχαίας παρεξήγησης. Θα έρχεται για να δικαιολογεί αλλά και να απαλαίνει τον πόνο της προδοσίας, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε τη θέση του άλλου αλλά και τη δική μας. Θα μας βοηθά στην αυτοσυγχώρεση όταν μας κατακλύζουν αρνητικά συναισθήματα όπως ζήλια και οργή, βοηθώντας μας να καταλάβουμε την αιτία και να την ξεπεράσουμε. Θα έρχεται να μας στηρίζει όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες και μοναξιά, όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται με τον τρόπο που περιμέναμε, όταν έρχεται η λεγόμενη ‘αποτυχία’. Το έλεος απομακρύνει το κεντρί της ενοχής, που συχνά συνοδεύει την ‘αποτυχία’ ακόμη κι όταν δεν φταίμε και το γνωρίζουμε. Ό,τι κι αν συμβαίνει, γνωρίζουμε ότι έχει κάποιο σκοπό κι αντί να αναλωνόμαστε σε σκέψεις κατάθλιψης, τρόμου ή αυτό-απαξίωσης, δείχνουμε έλεος προς τον εαυτό μας. Αναρωτιόμαστε «Πώς θα αντιδρούσε ο Θεός του ελέους σε κάτι τέτοιο;» Η απάντηση ίσως είναι πολύ πιο απλή, πρακτική  κι ανθρώπινη από όσο περιμένουμε.  Το έλεος είναι απαραίτητο για τους ηλικιωμένους εκείνους ανθρώπους, που κοντά στο τέλος της ζωής τους νιώθουν ότι δεν έχουν τίποτα καλό να περιμένουν, αλλά γεμάτοι από πικρία κι απογοήτευση για αυτά που πιθανόν δεν κατάφεραν, για τα λάθη και τις προδοσίες που ίσως οι ίδιοι έπραξαν, για όσα η ζωή δεν τους έδωσε, γίνονται κυνικοί, ζηλιάρηδες και γκρινιάρηδες, απωθώντας τους άλλους ακόμη περισσότερο. Χρειάζεται να δώσουν  έλεος στον εαυτό τους, γιατί αυτός είναι πολύ επώδυνος τρόπος να αποχαιρετήσουν τη ζωή. Εξάλλου το θαύμα του ελέους και της αγάπης, δεν περιορίζεται από χρόνια ή χρονικά περιθώρια. Αυτό που μπορεί να γίνει τα τελευταία λεπτά, μπορεί να ανατρέψει την εικόνα ολόκληρων δεκαετιών. Έλεος στο σούρουπο της ζωής.

Ο λαός μας πάντως δεν είναι από τους πιο ανηλεείς στον πλανήτη… Για παράδειγμα, μόνο η έλλειψη ελέους μπορεί να δικαιολογήσει τη στάση των αμερικανών πολιτών απέναντι στους άστεγους και φτωχούς συμπολίτες τους: «Ας πρόσεχαν…οι ίδιοι φταίνε που είναι σε αυτήν την κατάσταση». Η μεγαλύτερη αντίδραση στην κοινωνική ιατρική περίθαλψη που προσπάθησε να περάσει ο Ομπάμα, ερχόταν από τον ίδιο το λαό, ο οποίος δεν ήθελε να δείξει κανένα έλεος σε εκείνους που δεν τα κατάφεραν, ρίχνοντας το φταίξιμο στους ίδιους, με τη δικαιολογία της τεμπελιάς… Όμως αυτό δεν αληθεύει. Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να βρεθεί στο περιθώριο, χιλιάδες λόγοι που δεν μπορεί να τους ελέγξει. Όμως η ενοχοποίησή τους ίσως είναι η εύκολη λύση, αλλιώς καλούμαστε να κάνουμε κάτι για τους βοηθήσουμε και να επιδιορθώσουμε την αδικία. Αυτή η στάση έλλειψης ελέους είναι προϊόν συστηματικής προπαγάνδας στοχοποίησης των αδύναμων. Έτσι πεθαίνουν άνθρωποι στο δρόμο  καθημερινά στην πιο πλούσια χώρα του κόσμου κι οι περαστικοί σκέφτονται «ας πρόσεχαν…». Δυστυχώς η ίδια στάση έλλειψης ελέους φαίνεται ότι μετανάστευσε και σε άλλα κράτη.  Μου έλεγε μια γνωστή μου από τη Βραζιλία ότι κι εκεί, ο μεγαλύτερος αντίπαλος στα μέτρα κοινωνικής πολιτικής του πρώην προέδρου Λούλα ήταν ο ίδιος ο κόσμος, τουλάχιστον μια μερίδα του, που μιμούμενος τους αμερικανούς, προτείνει: «Οι ίδιοι φταίνε που κατέληξαν έτσι». Και στη Βραζιλία ειδικά, στη χώρα των αντιθέσεων και των φαβέλων, μια τέτοια θέση δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αλλά φαίνεται ότι η έλλειψη ελέους είναι μια ακόμη στάση που μεθοδευμένα και συστηματικά προσπαθούν να περάσουν από τα ΜΜΕ. Τότε ο λαός θα γίνει βασιλικότερος του βασιλέως στις αδικίες που προσπαθούν να περάσουν οι διάφοροι ‘δημοκρατικοί’ τύραννοι. Αυτή θα είναι η πραγματική εξαθλίωση, γιατί είναι η απόλυτη πνευματική εξαθλίωση. Ευτυχώς στη χώρα μας δεν υπάρχει, τουλάχιστον όχι ακόμη, κάτι τέτοιο. Αλλά πρέπει να επαγρυπνούμε: Κι εδώ προσπάθησαν να εισάγουν τη στοχοποίηση κοινωνικών ομάδων, αλλά και την καλλιέργεια ζήλειας κι απαξίωσης μεταξύ επαγγελματικών ομάδων. Ο στόχος είναι αυτός. Να βλέπουμε το συνάνθρωπο να πεθαίνει στο πεζοδρόμιο και να λέμε «Τα ‘θέλε και τα ‘παθε. Ο ίδιος φταίει». Αυτός είναι ο στόχος τους και σε αυτόν θα πρέπει να αντισταθούμε.

Καθώς λοιπόν σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα, που ελπίζουμε ότι θα μπορέσει να φέρει τον άνεμο της αλλαγής στη χώρα μας, η δική μου ευχή είναι αυτή του ελέους. Να ψηφίσει ο κόσμος, όχι μόνο με γνώμονα το ατομικό συμφέρον, αλλά με γνώμονα το καλό του άλλου και της πατρίδας. Με αγάπη και πόνο και έλεος για αυτήν την ταλαίπωρη πατρίδα που έχει υποστεί τόσες ταπεινώσεις. Αυτή είναι η ευχή μου κι όσοι περισσότεροι από εμάς ειλικρινά ψηφίσουμε με γνώμονα το καλό όλων των άλλων, τόσο πιο πολύ κι ο Θεός θα μας βοηθήσει.

Όσο για τις κραυγές του φόβου, με τις οποίες φάλτσα κι υστερικά προσπαθούσαν τις τελευταίες εβδομάδες να εκβιάσουν τον ελληνικό λαό, μου θύμισαν τις φωνές του εσωτερικού πειρασμού, όταν προσπαθεί να μας αποτρέψει από το να κάνουμε εκείνο που γνωρίζουμε ότι είναι σωστό. Το μήνυμα του είναι «Αν τολμήσεις, να δεις τι έχεις να πάθεις». Όπως όμως και στην ατομική μας πορεία, έτσι και στη συλλογική, αυτός που μας προστατεύει, δεν είναι αυτός που απειλεί. Αυτός που μας προστατεύει τόσες χιλιάδες χρόνια τώρα, δεν απειλεί και δεν εκβιάζει, αλλά ζητά από εμάς να κάνουμε αυτό που νομίζουμε ότι είναι σωστότερο για το καλό όλων κι από εκεί και πέρα να έχουμε πίστη. Με αυτήν την εμπιστοσύνη και την απελευθέρωση από την ενοχή, ίσως αρχίσουμε σιγά σιγά να ανακτούμε τη σύνδεση εκείνη με το Θεό, που θα μας δώσει την δύναμη να προχωρήσουμε μπροστά και να δημιουργήσουμε το καλό, το ωραίο και το αληθινό. Χωρίς να εναποθέτουμε όλες μας τις ελπίδες σε έναν ηγέτη-σωτήρα, σαν την αφελή παιδούλα, αλλά συνειδητά ακουμπώντας στην μόνη πραγματική πηγή δύναμης, που είναι η πνευματική. Ας ξεσκονίσουμε σιγά σιγά τις αρχαίες εκείνες μνήμες της ενδυνάμωσης, όπου ο καθένας από εμάς είχε τη δύναμη να αλλάξει τη μοίρα του τόπου προς το καλύτερο, γιατί είχε ζωντανή την πίστη του και τη σύνδεση του με την πνευματική πηγή. Ίσως είναι καιρός να ξεφύγουμε από το τέλμα της αυτό-απαξίωσης και της ανημπόριας. Αν πραγματικά το θελήσουμε, ο Θεός θα είναι δίπλα μας…

Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 25/1/2015

Μια επεισοδιακή αλλαγή χρονιάς


Η έξοδος του 2014 και η είσοδος της νέας χρονιάς αναμφισβήτητα είναι επεισοδιακές. Ακραία καιρικά φαινόμενα, σπάνια για τον ελλαδικό χώρο σε έκταση και ένταση, ίσως είναι το μήνυμα του Θεού σε εμάς, ότι τη νέα χρονιά πρέπει να καθαριστούμε. Έτσι όπως το νερό και το χιόνι ξεπλένουν τα πάντα στο διάβα τους, ίσως κι εμείς χρειάζεται να ξεπλυθούμε εσωτερικά, ώστε να μπορέσουμε να βοηθήσουμε και τους εαυτούς μας, αλλά και τη χώρα μας να ελευθερωθεί από τους βραχνάδες της ποικιλόμορφης διαφθοράς  που την στραγγαλίζουν αιώνες τώρα. Το ότι δεν μας έχει συμβεί κάτι χειρότερο μέχρι τώρα, το ότι ούτε οι μελανές προφητείες επαληθεύτηκαν, δεν είναι παρά απόδειξη ότι ο Θεός μας προστατεύει, αλλά δεν πρέπει να το θεωρούμε δεδομένο. Την προστασία αυτήν δεν την κερδίζουμε χάρη στο  «ανώτερο»…DNA μας, αλλά μόνο χάρη στη διαρκή προσπάθεια να καθαριστούμε, να ελευθερωθούμε, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, λιγότερο εγωκεντρικοί, λιγότερο εγωιστές, λιγότερο διεφθαρμένοι. Υπάρχει μια μειοψηφία πνευματικών ανθρώπων, πολλοί εκ των οποίων είναι μοναχοί, οι οποίοι με τη συνεχή τους προσευχή βοηθούν να μην έχουν συμβεί μέχρι τώρα οι καταστροφές. Αντί λοιπόν να θεωρούμε την προστασία θεόσταλτο γονιδιακό δικαίωμά μας, ας φροντίσουμε να συνεισφέρουμε κι εμείς στην προσπάθεια αυτών των ανθρώπων με τη δική μας αλτρουιστική προσευχή και με τον προσωπικό μας εσωτερικό καθαρισμό.  Το μήνυμα των καιρικών φαινομένων ήταν σαφές, ιδιαίτερα επάνω στην αλλαγή του χρόνου, αλλά ιδιαίτερα και σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία: καθαρισμός.

Κι έχει αντίκτυπο ο προσωπικός μας καθαρισμός στην πορεία π.χ. της πολιτικής κατάστασης; Τεράστιο, ίσως μεγαλύτερο από οτιδήποτε άλλο μπορούμε να κάνουμε. Αντίκτυπο και στην προσωπική μας ζωή, αλλά και στην συνολική ζωή του τόπου μας. Και δεν χρειάζεται να είναι κάτι άπιαστο, μεγαλειώδες,  ή αφηρημένο.

Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη ζωή με λίγη περισσότερη αθωότητα-και δε κινδυνεύουμε να μας φάνε ζωντανούς.

Μπορούμε να γίνουμε λίγο πιο γενναιόδωροι προς τους άλλους-και δεν κινδυνεύουμε  να μας γδάρουν.

Μπορούμε να εμπιστευτούμε λίγο περισσότερο το Θεό- και δεν κινδυνεύουμε να μας προδώσει.

Μπορούμε να δείξουμε περισσότερη επιείκεια στη σκέψη και στο λόγο- και δεν κινδυνεύουμε να μας εκμεταλλευτούν.

Μπορούμε να δείξουμε μεγαλύτερη εγκράτεια στις διάφορες εγωπαθείς απολαύσεις -και δεν κινδυνεύουμε να στερηθούμε τη χαρά.

Μπορούμε να σκεφτόμαστε για λίγο περισσότερο χρόνο τους άλλους-και δεν κινδυνεύουμε να εγκαταλειφθούν οι δικές μας ανάγκες.

Μπορούμε να γίνουμε λίγο πιο συγχωρητικοί, λίγο πιο ‘ξεχασιάρηδες’ στα λάθη των άλλων- και δεν κινδυνεύουμε να μας μαχαιρώσουν πισώπλατα.

Μπορούμε να δείξουμε λίγη μεγαλύτερη διάθεση να βάλουμε κάποια ιδανικά, κάποιες ανώτερες αξίες ως προτεραιότητα, αυτές που περιλαμβάνουν το κοινό καλό, αυτό της πατρίδας και των συμπολιτών μας-και δεν κινδυνεύουμε να χάσουμε τις πολύτιμες προσωπικές μας ανέσεις.

Μπορούμε να δείξουμε λίγο πιο ανοιχτό νου για την πιθανότητα να βρίσκεται η αλήθεια κι αλλού, να γίνουμε πιο ‘ερευνητές’-και δεν κινδυνεύουμε  να ταπεινωθούμε αν αλλάξουμε γνώμη.

Μπορούμε να γίνουμε λίγο περισσότερο ‘κουφοί’ στις φωνές του φόβου (εσωτερικές κι εξωτερικές) –και δεν θα κινδυνέψουμε-τελεία. (Εξάλλου, αν έχουμε συνεχίσει να αναπνέουμε μέχρι και αυτή τη στιγμή, είναι μόνο χάρη στο Θέλημα του Θεού. Υπάρχουν και υπήρχαν εκατομμύρια λόγοι να σταματήσουμε ανά πάσα στιγμή να αναπνέουμε, όπως υπάρχουν και υπήρχαν εκατομμύρια λόγοι να βγουν τελείως τα πράγματα εκτός ελέγχου, είτε για τη χώρα μας, είτε για τον πλανήτη ολόκληρο. Ε, δεν έχουν βγει εκτός ελέγχου. Θα μπορούσαν χιλιάδες φορές και δεν έχει γίνει. Στατιστικά και μόνο, λέει πολλά-αν θέλουμε βέβαια να δούμε).

Μπορούμε να γίνουμε λιγότερο επίμονοι στο δικό μας ‘δίκιο’-και δεν κινδυνεύουμε να υποβιβαστούμε.

Μπορούμε να γίνουμε λίγο λιγότερο ανταγωνιστικοί προς τους άλλους-και δεν κινδυνεύουμε να χάσουμε τίποτα πολύτιμο.

Μπορούμε να γίνουμε λίγο πιο αυθόρμητοι, να  λειτουργούμε  λίγο πιο πολύ από καρδιάς –και δεν κινδυνεύουμε να χάσουμε το λογαριασμό των ‘υπολογισμών’ μας.

Μπορούμε να σκεφτούμε λίγο και την κατάσταση του διπλανού μας-και δεν κινδυνεύουμε να χάσουμε τα δικά μας αγαθά. Ας σκεφτούμε λίγο αυτόν που κρυώνει αυτές τις μέρες-κι όχι μόνο το γεγονός ότι μπορεί η δική μας σόμπα να δουλεύει ακόμη.

Οι επιλογές αυτές δεν θα επηρεάσουν άμεσα μόνο τη δική μας ζωή, αλλά γίνονται αμέσως αντιληπτές και από όλους του γύρω μας. Γινόμαστε ένα φωτεινό παράδειγμα έμπνευσης, μόνο και μόνο από την παρουσία μας,  μόνο και μόνο από την ενέργειά μας. Τι καλύτερο θα μπορούσαμε να κάνουμε για τη νέα χρονιά; Η φύση μας έδειξε τα σημάδια της.

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 1/1/2015

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org