Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι


Πρόσφατα έμεινα για κάποιο διάστημα ως φιλοξενούμενη εθελόντρια σε ένα γυναικείο μοναστήρι στη Β. Ελλάδα, απομονωμένο στα βουνά, αλλά με την εκπληκτική ιδιότητα της απόλυτης αυτονομίας στην τροφή. Η κοινότητα των αδελφών καταναλώνει μόνο αυτό που παράγει. Πολλές σκέψεις και διαπιστώσεις ήρθαν στο μυαλό μου κατά τη διάρκεια αυτής της μοναδικής εμπειρίας.
Εθελοντική εργασία: Η ιδέα της προγράμματος, μέσα από το οποίο βρέθηκα στο μοναστήρι, βασίζεται στην αρχή της ανταλλακτικής οικονομίας. Η εθελόντρια εργάζεται μαζί με τις αδελφές στον κήπο, στα ζώα, στο τυρί, στις μαρμελάδες, στο ζύμωμα ψωμιού, στα βότανα κλπ. και ως αντάλλαγμα, μένει δωρεάν σε ένα από τα πιο όμορφα σημεία της Ελλάδας, τρέφεται με την καλύτερη και αγνότερη δυνατή τροφή που παράγεται επί τόπου και εκπαιδεύεται σε μεθόδους βιολογικής καλλιέργειας. Αντίστοιχα προγράμματα ανταλλαγής σε βιολογικές καλλιέργειες υπάρχουν για φάρμες (όχι απαραίτητα μοναστηριακές, αλλά και ιδιωτών) σε όλο τον κόσμο. Πιστεύω ότι είναι μια εκπληκτική επιλογή, γιο όσους ενδιαφέρονται για αυτόν τον τρόπο ζωής, αλλά και σε σχέση με αυτό που πρεσβεύει. Στηρίζω την ιδέα της εθελοντικής εργασίας, σε αντίθεση με απόψεις που ακούω κατά καιρούς, οι οποίες  την καταδικάζουν και την βλέπουν με τρομερή καχυποψία, ως ένα μέσο εκμετάλλευσης από κάποιο μεγάλο σύστημα που θέλει να σε βάλει να δουλεύεις τσάμπα. Διαφωνώ. Υπάρχει ο χώρος για την  επ΄ αμοιβή εργασία και υπάρχει και ο χώρος για την εθελοντική εργασία. Δεν είναι το ίδιο πράγμα, ούτε μπορεί ο εθελοντής να ‘κλέψει’ τη δουλειά ενός αμοιβόμενου. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Πιστεύω πως θα ήταν καλό για όλους μας να αφιερώναμε έστω δύο ώρες την εβδομάδα από το χρόνο μας, για ανιδιοτελή προσφορά προς κάποιον ευάλωτο, προς κάποιον καλό σκοπό. Είναι σημαντικό για εμάς τους ίδιους να βιώσουμε την εμπειρία της προσφοράς, χωρίς να περιμένουμε υπολογιστικά κάποιο αντάλλαγμα. Δεν θα πάθουμε τίποτα να δώσουμε 2 ώρες την εβδομάδα, ούτε θα θεριέψει το μεγάλο κεφάλαιο από αυτό. Η ανταλλακτική οικονομία βασίζεται στην καλή διάθεση κι από τα δύο μέρη. Βεβαίως, αν καταλάβουμε ότι ο άλλος πάει να μας εκμεταλλευτεί, θα πρέπει να βάλουμε όρια και να απομακρυνθούμε. Αν από την άλλη μεριά είμαστε με την καραμπίνα της καχυποψίας, κάθε στιγμή, μη τυχόν και δώσουμε ένα γραμμάριο παραπάνω από όσο πληρωνόμαστε, τότε δεν πρόκειται να προοδεύσουμε ποτέ-ακόμη και αν ανοίξουν οι καλύτερες θέσεις εργασίας για όλον τον κόσμο. Η τσιγκουνιά και η καχυποψία θα κατατρέχει κάθε στιγμή της εργασίας μας.
Η εθελοντική εργασία θα πρέπει να βασίζεται σε ένα ιδεώδες. Η παρέα σε μοναχικούς ηλικιωμένους στα νοσοκομεία και μια στοιχειώδης φροντίδα, όπως να τους αλλάζεις πλευρό τακτικά ή να τους διαβάζεις, ή απλά να τους μιλά που το έχουν πολύ ανάγκη, είναι δουλειά του εθελοντή. Το κράτος ποτέ δεν πρόκειται να πληρώσει προσωπικό για να κάνει παρέα στους μοναχικούς ηλικιωμένους ασθενείς και για να πω την αλήθεια, αν ήταν να τους πληρώσει, οι πιο πολλοί θα έμπαιναν σε αυτή τη δουλειά για να βολευτούν και θα την έκαναν από αγγαρεία (ή και καθόλου, απλά θα ήταν αργόμισθοι, όπως έχουμε συνηθίσει…). Επειδή ο εθελοντής το επιλέγει, έρχεται με άλλη διάθεση, φρεσκάδα κι αγάπη, δεν είναι εξουθενωμένος κι έχω παρατηρήσει ότι βοηθά και το προσωπικό με την καλή του διάθεση (εκτός από τους λίγους εκείνους προκατειλημμένους εναντίον του εθελοντισμού, που σε κοιτούν με μισό μάτι). Δεν μετριούνται όλα με το χρήμα, ούτε μπορούν να αγοραστούν όλα με το χρήμα. Η καλή διάθεση είναι το σημαντικό-αλλιώς και να τον πληρώσεις, πάλι δεν θα σου κάνει τη δουλειά σωστά. Δύο ώρες την εβδομάδα μπορούμε όλοι να αφιερώσουμε σε ένα κοινωφελή σκοπό που πιστεύουμε. Είναι σημαντικό για το χαρακτήρα μας, είναι σημαντικό σαν βίωμα, είναι σημαντικό για τη νεολαία μας. Αναρωτιέμαι αν ο εθελοντισμός στην Ελλάδα απέκτησε κακό όνομα με τους Ολυμπιακούς τους 2004, κατηγορήθηκε ότι ενώ έγινε ένα μεγάλο φαγοπότι, βάλανε και τους εθελοντές για να γλυτώσουν χρήματα. Προσωπικά, για εμένα, οι Ολυμπιακοί αγώνες (όπως γίνονται σήμερα) δεν πρεσβεύουν κάποια αξία. Είναι ένα εμπορικό γεγονός, που εκθειάζει τον ανταγωνισμό, συχνά με αθέμιτα μέσα. Δεν θα γινόμουν εκεί εθελόντρια. Από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να κατακρίνω την εμπειρία πολλών εθελοντών που πραγματικά πέρασαν καλά, συμμετέχοντας σε ένα γεγονός παγκόσμιο, στηρίζοντας την πατρίδα τους με τον τρόπο τους, σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα.
Όσον αφορά την εμπειρία μου στο μοναστήρι, ήταν πραγματικά μοναδική. Σε μια κοινότητα, όπου όλοι εργάζονται με διάθεση το περισσότερο δυνατόν που μπορούν, με ισότητα, με κοινοκτημοσύνη, χωρίς ‘εγώ’, για να συντηρηθεί η κοινότητα, οποιαδήποτε καχυποψία ‘εκμετάλλευσης’ γίνεται προσβλητική. Θέλεις να δώσεις παραπάνω, πριν ακόμη στο ζητήσουν. Και η καλή διάθεση υπάρχει από όλους. Πιστεύω αυτός θα είναι ο δρόμος για το μέλλον. Αλλά πρέπει να απαλλαγούμε από την τρομερά μεγάλη προσκόλληση στην προσωπική υλική ιδιοκτησία. Αν είμαστε με την καραμπίνα μη τυχόν και πάρει ο άλλος ένα παραπάνω κουκί από εμένα, δεν κάνουμε δουλειά.
Το πνευματικό στοιχείο στις κοινότητες: Και ερχόμαστε στο ερώτημα, τι είναι αυτό, ποιο είναι το στοιχείο εκείνο, που μπορεί να διατηρήσει τις κοινότητες συνεργασίας, αυτόνομης διαβίωσης και κοινοκτημοσύνης, ώστε να αντέξουν το τεστ του χρόνου. Διάφορες απόπειρες έχουν γίνει κατά καιρούς, βασισμένες σε αυτή τη φιλοσοφία της απλής ζωής στη φύση, με πνεύμα ομάδας, κι όχι ο καθένας για τον εαυτό του, λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένες. Εκείνες όμως οι ομάδες που αντέχουν σε χιλιετίες στο χρόνο είναι οι μοναστικές κοινότητες-σε διάφορα σημεία της Γης. Πιστεύω ότι το πνευματικό στοιχείο είναι απαραίτητο, ώστε να δουλέψει αυτό ο τρόπος ζωής. Μπορεί σε πολλούς να αρέσει η ιδέα της κοινοκτημοσύνης, της ζωής σε κοινότητα, στην πράξη όμως, αν πας να το δοκιμάσεις, θα βγουν στην επιφάνεια όλες οι αποχρώσεις του ‘εγώ’, όλα εκείνα που είναι πιθανό να παρεξηγήσει ο ένας στον άλλον. Αν δεν υπάρχει ο πνευματικός οδηγός, η πίστη στον Πατέρα από επάνω, που θα βοηθήσει να υπερβούν οι μικροπρέπειες του εγώ, τότε η ομάδα θα διαλυθεί σαν τους καρπούς της ελιάς στο μηχάνημα φυγοκέντρησης. Η κεντρομόλος δύναμη μπορεί να είναι μόνο κάτι πάνω από εμάς. Βεβαίως από όσα μαθαίνω οι μοναχοί εργάζονται κι εκείνοι διαρκώς και πολύ σκληρά για να υπερβούν τους εγωισμούς και τα ανθρώπινα πάθη που μας χωρίζουν τον ένα από τον άλλον. Δεν είναι κάτι που διαλύεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Όμως οι μοναστικές κοινότητες φαίνεται να είναι εκείνες που το καταφέρνουν καλύτερα από όλους. Χρειάζεται η αγάπη και η καθοδήγηση του Πατέρα, για να υπερβούμε εκείνα που μας χωρίζουν. Δεν μπορούμε να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον, αν δεν πλησιάσουμε Εκείνον, και δεν μπορούμε να πλησιάσουμε Εκείνον, αν δεν πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον.
Τροφή: Πριν ξεκινήσω για το μοναστήρι, είδα ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση σχετικά με τη σπατάλη τροφής στον ανεπτυγμένο κόσμο. Στην Ευρώπη και στην Αμερική σήμερα το 1/3 της τροφής πετιέται στα σκουπίδια (το μεγαλύτερο μέρος δεν είναι χαλασμένο!): Υπολόγισαν ότι αν χρησιμοποιούνταν η καθ΄ όλα καταναλώσιμη (όχι αλλοιωμένη) τροφή, η οποία πετιέται στα σκουπίδια (επειδή π.χ. δεν καταναλώθηκε την ίδια μέρα κι έχουμε μάθει να τρώμε μόνο σημερινό φαγητό, ή επειδή η πατάτα έχει περίεργο σχήμα κι όχι στρογγυλό), η βρώσιμη τροφή που πετιέται στα σκουπίδια κάθε χρόνο από Αμερικανούς κι Ευρωπαίους θα μπορούσε να θρέψει τους πεινασμένους της γης τρεις φορές!!! Είναι ένα σοκαριστικό εύρημα, που αποκαλύπτει την ύβρη του σύγχρονου πολιτισμού απέναντι στην τροφή.
Και στη χώρα μας, παρά την κρίση, είμαι σίγουρη ότι πετιούνται καθημερινά μεγάλες ποσότητες καταναλώσιμης τροφής, ενώ δίπλα υπάρχουν νοικοκυριά, που δυσκολεύονται να τραφούν σωστά. Η πιο μεγάλη σπατάλη γίνεται όχι τόσο από τα σπίτια ίσως, αλλά από εκείνους που εμπορεύονται την τροφή: Κυρίως τα σούπερ μάρκετ, που κάνουν υπερπαραγγελίες (μη τυχόν και φανούν τα ράφια άδεια και δυσαρεστηθεί ο πελάτης), δεν πωλούνται, και λίγο (ή και αρκετά πριν) από την ημερομηνία λήξης, τα πετούν στους κάδους. Το μυστικό αυτό είναι πολύ καλά γνωστό σε φτωχούς συνταξιούχους, οι οποίοι δυστυχώς καταλήγουν να ψάχνουν στους κάδους των σούπερμαρκετ, γνωρίζοντας ποια ώρα πετιέται τι. Μιλώντας με κοινωνικούς λειτουργούς, αλλά και από απευθείας μαρτυρίες, γνωρίζω ότι πολλοί ηλικιωμένοι  μπορεί να έχουν το σπίτι τους, όμως η σύνταξη δεν επαρκεί για ρεύμα, φάρμακα, φαγητό. Πολλοί από αυτούς λοιπόν, μπορεί να μην γνωρίζουν για συσσίτια ή να μην υπάρχουν συσσίτια κοντά τους (αφήστε δε που τώρα το καλοκαίρι έχουν κλείσει πάρα πολλά!). Το τοπικό σουπερ- μάρκετ είναι η πιο κοντινή ‘λύση’ για την καθημερινή τους σίτιση. Βάζουν την αξιοπρέπειά τους κάτω και ψάχνουν νύχτα ή ξημερώματα, όταν π.χ. αφήνουν τα σούπερ μάρκετ τα προ-λήξης γάλατα απ΄έξω. Τα σουπερμάρκετ επίσης γνωρίζουν το θέμα, και η απάντηση αρκετών ήταν να εγκαταστήσουν σεκιούριτι για τα πεταγμένα προϊόντα (ακόμη και τα σκουπίδια τους, τους ανήκουν!).
Το εύρημα ότι στον ανεπτυγμένο κόσμο πετάμε τροφή που θα μπορούσε να θρέψει 3 φορές τους πεινασμένους της γης, είναι σοκαριστικό και φοβάμαι ότι θα το πληρώσουμε. Εφόσον δεν καταλαβαίνουμε διαφορετικά  και συνεχίζουμε να υβρίζουμε τη φύση κατά αυτόν τον τρόπο (όλη η τροφή προέρχεται από έναν ζωντανό οργανισμό που δίνει τη ζωή του για να τραφούμε εμείς), ίσως ο μόνος τρόπος για να καταλάβουμε θα είναι να μας κάνει η ίδια η φύση να πούμε το ψωμί, ψωμάκι. Όχι κάποιο μεγάλο κεφάλαιο, για όσους βιαστούν να δουν θεωρίες συνομωσίας, αλλά η ίδια η φύση.
Στο μοναστήρι δεν πετιέται τίποτα. Χρειάζεται καλή διαχείριση και παραπάνω δουλειά, για να ξεδιαλέξεις, ποια μπορούν να φαγωθούν ακόμη, ποια πάνε στα ζώα, ποια πάνε στο κομπόστ, αλλά είναι μια δουλειά που αξίζει τον κόπο, όσο και αν σνομπάρουμε «τι, με τα παλιά θα ασχολούμαι τώρα?» Όταν έχεις βιώσει τι κόπο θέλει να παραχθεί αυτή η τροφή, τι κόπο καταβάλλει η ίδια η φύση, τι θυσιάζει εκείνη για να θρέψει εμάς, εκτιμάς την τροφή διαφορετικά. Και η φύση το βλέπει αυτό, όπως βλέπει και το αντίθετο. Τα χιλιάδες ζώα που σκοτώνονται τζάμπα, γιατί εμείς πετάμε το κρέας τους ή γιατί υπερ-καταναλώνουμε κρέας για λαιμαργία. Ο Θεός βλέπει ότι τεράστιες εκτάσεις στην Αφρική έχουν αρπαγεί από μεγαλο-πολυεθνικές για να μονοκαλλιεργούν κακάο, τριαντάφυλλα, και φασόλια, που στέλνονται κατευθείαν στους καλοχορτασμένους Ευρωπαίους, αφαιρώντας και μολύνοντας πολύτιμη γη από τους ντόπιους που πεινούν. Και βέβαια οι καλοχορτασμένοι Ευρωπαίοι, τα μισά τα πετάνε. Μπορεί εμείς να μη το βλέπουμε, όμως και ο Θεός και η φύση τα βλέπουν.
Μια δουλειά στο μοναστήρι που με στεναχώρησε ήταν όταν χρειάστηκε να κόβω τα  χαλασμένα άνθη της κολοκυθιάς. Το άνθος ξεκινούσε να γίνεται κολοκυθάκι και μαράζωνε ή το άνθος ξεραινόταν. Ήταν πάνω από τα μισά. Γιατί? Τι συνέβη και τα περισσότερα άνθη δεν έδιναν καρπό? «Οι μέλισσες δεν έκαναν την επικονίαση ή την έκαναν πολύ αργά», ήταν η απάντηση της αδελφής. Ξαφνικά με έπιασε ένα δέος. Η εικόνα μου θύμιζε σαν τις πληγές της Αιγύπτου, πριν την έξοδο του Μωυσή. Υπερβολή? Είναι μια περίπτωση όπου η φύση δεν κάνει αυτό που νιώθει φυσικά να κάνει, αυτό που θεωρούμε δεδομένο ότι θα κάνει και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό: Ο άνθρωπος εδώ δεν έχει τον έλεγχο. Δεν μπορεί να διατάξει τις μέλισσες να κάνουν την επικονίαση σωστά. Δεν μπορεί να τις υποχρεώσει ή να τις ελέγξει. Οι μέλισσες υποφέρουν και πεθαίνουν γιατί έχουν μολυνθεί πολύ από τα χημικά που ο άνθρωπος εξακολουθεί να χρησιμοποιεί. Ακόμη και να σταματάγαμε τώρα, οι μέλισσες έχουν το πάνω χέρι κι εκείνες θα αποφασίσουν αν και τι και πώς θα το κάνουν. Εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου, ότι θα βρούμε ένα ακόμη τεχνικό φιξάρισμα, που θα μας επιτρέψει να κάνουμε ό,τι θέλουμε χωρίς απώλειες. Φοβάμαι ότι το ξύπνημα θα είναι απότομο. Η μικρή εικόνα με τα κολοκυθάκια, μου φάνηκε σαν άσχημος οιωνός για κάτι πολύ βαθύτερο.
Από την άλλη μεριά, η εργασία με τη φύση και την παραγωγή τροφής με βοήθησε πολύ, όσον αφορά την υγεία μου. Παρότι η σωματική εργασία είναι πολύ περισσότερη από ότι στην Αθήνα, αισθανόμουν πολύ λιγότερο κουρασμένη. Δεν υπήρχε το «τώρα με έπιασε λιγούρα για φράουλες ή κρέας ή ντομάτες», καθώς τρώγαμε ΜΟΝΟ ό,τι παράγει το περιβόλι εκείνη την ημέρα κι όχι ό,τι θέλουμε. Όμως η πείνα και οι λιγούρες σταμάτησαν και έτρωγα λιγότερο, νιώθοντας καλύτερα. Όταν το σώμα εναρμονίζεται με τη φύση, οι ανάγκες του αλλάζουν. Η υγεία και μόνο θα ήταν το ένα ισχυρό επιχείρημα να επιστρέψουμε οι Έλληνες και να καλλιεργήσουμε τη γη μας, που την έχουμε εγκαταλείψει, η οποία μπορεί να μας θρέψει, την οποία χρειάζεται να ξαναπονέσουμε, να ξαναδεθούμε μαζί της (ώστε να μην την πουλάμε, όπως τώρα). Πρέπει να ξαναδεθούμε με τη γη που μας μεγάλωσε. Να την ξαναεκτιμήσουμε. Αυτή μας μεγάλωσε, όχι οι Ευρωπαίοι εταίροι και τα ομόλογά τους. Ίσως η ανάγκη μας οδηγήσει, αλλά σε κάθε περίπτωση θα μας κάνει καλό να την ξαναθυμηθούμε με σεβασμό.
Η συμπεριφορά μας  απέναντι στην ελληνική γη: Μεγάλη απόκλιση σήμερα μεταξύ των ιδεωδών του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, για τα οποία τόσο υπερηφανευόμαστε, της ιερότητας της ελληνικής γης και του τρόπου που συμπεριφερόμαστε οι νεοέλληνες, το σημερινό ανθρώπινο στοιχείο πάνω σε αυτή τη γη. Οι άνθρωποί της, που συνεχίζουμε ακόμη και σήμερα, να αρπάζουμε, να κλέβουμε, να παίρνουμε από το Δημόσιο ό,τι μπορούμε, είμαστε η απόλυτη παραφωνία πάνω σε αυτό που αντιπροσωπεύει η ελληνική γη. Δεν μπορώ να ακούω, ακόμη και σήμερα, για μέσα, επιχορηγήσεις ΜΚΟ, δόντια και κολλητούς. Αποτελούμε παραφωνία στην ίδια μας τη γη-μην μας εκπλήξει λοιπόν αν η ίδια μας η γη μας δώσει μια και μας διώξει. Όχι κάποιο μεγάλο κεφάλαιο, αλλά η ίδια μας η γη. Συμβιβάζοντας κάθε μέτρο ηθικής ακεραιότητας, πολλοί από εμάς τους Έλληνες, συνεχίζουν να ψηφίζουν εκείνους που την λυμαίνονται και την ξεπουλούν, με αντάλλαγμα ίδιο όφελος. Μην περιμένουμε από εκείνη να μας φερθεί καλύτερα. Παρεπιπτόντως, πριν το ταξίδι, άκουσα ότι προγραμματιζόταν μία και μοναδική συναυλία κλασσικής μουσικής στο αρχαίο θέατρο των Δελφών.  Μέχρι κι εκεί έπρεπε να φτάσει η σημερινή τουριστική εκμετάλλευση-μην αφήσουμε ένα μέρος στην ησυχία του! Στη μέση του καύσωνα λοιπόν, ένα σύννεφο κάθισε πάνω από τους Δελφούς και έριξε τον κατακλυσμό, που δεν είχε ρίξει ένα χρόνο, από τις 4 ως τις 10μμ. Η συναυλία ακυρώθηκε. Την επόμενη ημέρα ψηφίζαν στη Βουλή τα μέτρα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Μάλλον δεν το έπιασαν το μήνυμα των Δελφών…
Σκεπτόμενη τον Ορφέα, τον αρχαίο μύστη, που δίδαξε το καλό και το αγαθό στους Δελφούς , με όποιο τρόπο ήταν πιο κατάλληλος για την εποχή του… Στην εποχή των θυσιών, απέρριψε τις θυσίες και δίδαξε την χορτοφαγία και τη μουσική. Τον σκότωσαν κι εκείνον και η ελληνική μυθολογία μας λέει ότι τον σκότωσαν λέει γυναίκες επειδή τις περιφρονούσε ερωτικά.... Λίγο δύσκολο να το πιστέψουμε, για έναν κοινωνικό επαναστάτη που δίδασκε στους ανθρώπους εργαλεία, για να προοδεύσουν και να σπείρουν το καλό στη ζωή τους σε μια σκοτεινή εποχή. Όπως και σήμερα, έτσι και τότε υπήρχαν εκείνοι που δεν ήθελαν την πρόοδο-και ίσως οι υπεύθυνοι πίσω από τη δολοφονία, δεν ήταν και μια αμζική ερωτική απογοήτευση. Όμως αυτό που άντεξε στην πάροδο των αιώνων, δεν ήταν η δολοφονία, αλλά αυτά που δίδαξε ο Ορφέας, το καλό και φωτεινό που προσπάθησε να μεταλαμπαδεύσει, με τη γλώσσα  της εποχής του.
Αρκούδες νεκρές, πόσες φορές ακόμη…. Και δεν είναι μόνο η ελληνική γη που δεν σεβόμαστε. Είναι και τα ζώα της. Δεν μιλώ μόνο για την κακοποίηση και παραμέληση ζώων, που τώρα με την αφορμή της κρίσης έχει επιδεινωθεί, και πού εδώ και δεκαετίες προκαλεί αποτροπιασμό σε πολλούς στο εξωτερικό, και αποφεύγουν να επισκεφτούν τη χώρα μας ειδικά για αυτό το λόγο. Εκείνη η οδός Σιάτιστα –Κρυσταλλοπηγή πια! Δεν είναι να κλείσει αυτός ο έρμος δρόμος, μια και καλή να σταματήσουν να σκοτώνονται αρκούδες πια…200 έχουν μείνει όλες κι όλες, κι έχουν βαλθεί να τις ξεκάνουν. Τρέχουν, τρέχουν και ξανατρέχουν, ενώ έχουν σκοτωθεί τόσες και τόσες. Και το κράτος ποτέ δεν κάνει το απλό, να χρηματοδοτήσει την περίφραξη, ενώ χρηματοδοτεί ένα σωρό άχρηστες ΜΚΟ και οργανισμούς κολλητών, που δεν κάνουν τίποτα. Για μένα, ο φόνος αρκούδας ισοδυναμεί σχεδόν με φόνο ανθρώπους, άσχετο αν εμείς θέλουμε να το βλέπουμε διαφορετικά επειδή έτσι μας βολεύει. Και πέρα από την αδιαφορία του κράτους: οι ίδιοι οι οδηγοί. Τρέχουν. Ερχόμενη στο μοναστήρι, είδα μια σπασμένη χελώνα στα δύο. Ο δρόμος ήταν γεμάτος στροφές, ούτως ή άλλως έπρεπε να πηγαίνει κανείς αργά. Δεν δικαιολογούνταν να έχει πατήσει χελώνα. Ούτε του πετάχτηκε ξαφνικά στο δρόμο! Όπως συνηθίζω να κάνω, όταν είναι ασφαλές, πήρα την νεκρή χελώνα στην άκρη του δρόμου. Αν ήμασταν εμείς πτώματα στη μέση του δρόμου, δεν θα μας άρεσε να μας αφήσουν να λιώσουμε από τα ξαναπάτημα μέχρι να γίνουμε σκόνη. Αυτά που γίνονταν στο μεσαίωνα στους ανθρώπους, τώρα τα κάνουμε στα ζώα, και κάποτε θα φαινόμαστε σαν απόλυτος μεσαίωνας στους μελλοντικούς. Αν βρισκόταν ένα άλλο είδος, που να μας φερόταν, όπως φερόμαστε εμείς στα ζώα, πώς θα μας φαινόταν αλήθεια? 

Ένα τελευταίο, ιδιαίτερα διδακτικό περιστατικό: Μια μέρα καθυστέρησα στο μεσημεριανό γεύμα, καθώς είχα πάει στην πόλη να αγοράσω κάτι. Το φαγητό σερβίρεται στην ομάδα των εθελοντών ξεχωριστά και συγκεκριμένη ώρα. Όταν έφτασα και ρώτησα τις άλλες εθελόντριες (ομολογουμένως πολύ νεαρότερης ηλικίας) πού είναι το μεσημεριανό, κατακοκκίνισαν και άρχισαν να  γελούν αμήχανα «ξέρετε κυρία Βικτώρια, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα, το φάγαμε όλο!». «Καλά δε σκεφτήκατε ότι θα γυρνούσα και ότι θα έπρεπε να φάω κι εγώ κάτι;». «Εεε, δεν ξέραμε…» Εκείνη τη στιγμή προέβαλε η γλυκιά ήρεμη φιγούρα μιας αδερφής με ένα δίσκο και ένα σκεπασμένο πιάτο, που είχε το όνομά μου επάνω. «Έλα Βικτωρία, σου φυλάξαμε φαγητό». Οι αδερφές δεν γνώριζαν ότι τα κορίτσια το είχαν φάει όλο. Αλλά προέβλεψαν. Η παρομοίωση στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή ήταν πολύ δυνατή. Οι άλλοι άνθρωποι (προσομοιαζόμενοι από τα αμήχανα κορίτσια) θα μας απογοητεύσουν. Λόγω απερισκεψίας, αδιαφορίας, εγωισμού ή απλά επειδή σκέφτονται τα δικά τους θέματα, κάποια στιγμή θα μας απογοητεύσουν. Όμως ο Θεός (που εκείνη τη στιγμή αντιπροσωπευόταν από την αδερφή) θα έχει προνοήσει για εμάς. Θα έχει σκεφτεί πριν από εμάς και θα έχει φροντίσει για εμάς. Αν κάτι δεν λειτουργεί, ή αν έχουμε αυτό που θέλουμε είναι ίσως επειδή υπάρχει κάποιος λόγος, υπάρχει κάτι να μάθουμε ή χρειάζεται να δυναμώσουμε την πίστη μας.  Όμως δεν μας ξεχνά ποτέ και θα κρατά για εμάς το ένα πιάτο «φαγητό», για το οποίο δεν σκέφτηκαν οι άλλοι άνθρωποι….
Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.com, 27/7/2012

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org