Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Απελευθέρωση από το καλούπι


Στην αρχική φάση της πορείας μιας ψυχής, είτε της ψυχής ενός ατόμου, είτε μιας ομάδας, είτε ενός έθνους, χρειάζεται ένα καλούπι, έναν ‘μπούσουλα’,  έναν αλληγορικό ‘κηδεμόνα’ (με την έννοια του υλικού εξαρτήματος που χρησιμοποιούν οι ορθοπαιδικοί), το οποίο θα καθοδηγήσει την ψυχή στην πορεία της προς το καλό. Είναι το κανάλι, μέσα από το οποίο θα διοχετευθεί η ενέργεια της ψυχής για να μην διασκορπιστεί δεξιά κι αριστερά. Από κάποιο σημείο και μετά όμως, όπου η ψυχή δυναμώνει, αναπτύσσεται, αποκτά ορμή, το καλούπι γίνεται ασφυκτικό. Εκείνο που αρχικά βοηθούσε, τώρα πια εμποδίζει. Έρχεται τότε η στιγμή, που η ψυχή σπάει και απελευθερώνεται από το καλούπι. Συνήθως αυτή είναι μια στιγμή κρίσης και το σπάσιμο δεν γίνεται ούτε απαλά ούτε ομαλά. Η ψυχή τότε θα νιώσει φόβο, θα νιώσει ξαφνικά εκτεθειμένη, αλλά θα νιώσει ταυτόχρονα απελευθερωμένη. Αρχικά μπορεί να παραπατάει χωρίς τη στήριξη του ‘κηδεμόνα’, έτσι όπως εκείνος που πρωτο-αφήνει την πατερίτσα. Με τη συνεχιζόμενη πίστη της για το καλό, θα μπορέσει να ανοίξει δημιουργικά το δικό της δρόμο, το δικό της αυλάκι προς το φως και να δυναμώσει. Αν φοβηθεί αυτό το βήμα και θελήσει να μείνει θωρακισμένη στην παλιά ψευδαίσθηση της ασφάλειας του καλουπιού, τότε όλο και περισσότερο θα πνίγεται, δεν θα μπορεί να προχωρήσει και θα της έρχονται όλο και περισσότερα σημάδια ότι ο ‘κηδεμόνας’ στην πραγματικότητα δεν την προστατεύει άλλο.

Έτσι είναι στο μονοπάτι της ψυχής ενός ανθρώπου, αλλά έτσι είναι και στο μονοπάτι της ψυχής ενός έθνους. Το περίπλοκο, ογκώδες, δυσκίνητο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα των τελευταίων δεκαετιών, το ανεχτήκαμε σαν δυσβάσταχτο σιδερένιο αμόνι στο σβέρκο μας, ίσως γιατί για κάποιους βαθύτερους ανεξήγητους λόγους του ψυχισμού μας πιστεύαμε ότι το χρειαζόμασταν –έστω κι αν αυτό δεν ήταν αλήθεια. Δεν θα είχε επιβιώσει αν δεν είχαμε δώσει κι εμείς την υποσυνείδητη συγκατάθεσή μας. Ήταν σαν να του στέλναμε το μήνυμα «Ξέρω ότι με κλέβεις, αλλά θα κάνω ότι δεν το βλέπω, ανέλαβε εσύ την ευθύνη για τη ζωή μου και τη χώρα μου, και κάνε ό,τι νομίζεις. Εγώ δεν θέλω να ασχοληθώ». Επιτρέποντάς του να μας εξαπατά, ίσως νιώθαμε ότι ξεπληρώναμε την κρυφή μας ενοχή για τις δικές μας αδυναμίες ως λαός. Όσο πιεστικό ή άβολο και αν ήταν, ήταν οικείο και μας έδινε μια ψευδαίσθηση ασφάλειας και ταυτότητας: «Έτσι δουλεύουν τα πράγματα στην Ελλάδα, έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες, έτσι είναι η χώρα μας». Έχω ξαναγράψει πολλές φορές ότι το οικείο, όσο δυσλειτουργικό κι αν είναι, είναι λιγότερο τρομακτικό από το άγνωστο.

Η περίοδος αυτή όμως έχει φτάσει στο τέλος της. Η ψυχή του έθνους δεν έχει πια καμία ψευδαίσθηση για τη δυσλειτουργικότητα του ‘κηδεμόνα’, αλλά, το κυριότερο από όλα, έχει καταλάβει ότι δεν τον χρειάζεται πια. Η όποια ενοχή έχει ξεπληρωθεί, ο ‘κηδεμόνας’ δεν του παρέχει καμία ασφάλεια και, τουναντίον, βλέπει ότι έχει γαντζωθεί επάνω της, δεν την αφήνει να φύγει μπροστά. Αντί να την στηρίζει, τρέφεται από εκείνην. Αντί να της δίνει ενέργεια, της ρουφά. Όταν ληφθεί η απόφαση στην ψυχή του ανθρώπου ή του έθνους, (όχι απλά να το λέει, αλλά πραγματικά να το πιστεύει στο βαθύτερο επίπεδο) ότι δεν το χρειάζεται άλλο, τότε δεν μπορεί, παρά οι εξελίξεις στην πράξη να είναι ραγδαίες. Είναι η αρχή της αντίστροφης μέτρησης για το τέλος ενός διεφθαρμένου, υπερογκώδους, δυσβάσταχτου  πολιτικού συστήματος, το οποίο, όσο κι αν διατείνεται ότι θέλει να αλλάξει τον εαυτό του, στην πραγματικότητα δεν θέλει τίποτα άλλο, από το να συνεχίσει όπως έχει. Η ψυχή του έθνους όμως είναι έτοιμη να ελευθερωθεί. Στην αρχή θα φοβηθεί… θα νιώθει σαν να της λείπει κάτι, θα νιώθει σαν να έχει χάσει το μπούσουλα, δεν θα ξέρει κατά πού να πάει και τι να κάνει… Θα νιώθει όμως πολύ απελευθερωμένη και αυτό θα της δώσει δύναμη να συνεχίσει. Θα νιώθει σύγχυση, ακόμη και για την ταυτότητά της. Ποια είμαι, πού πάω, τι κάνω; Πολλοί σήμερα, προσφεύγουν στην αρχαιολατρεία, για να ανασύρουν μια αίσθηση εθνικής ταυτότητας, ειδικά στις μέρες ταπείνωσης που ζούμε.  Δεν συμφωνώ απόλυτα. Παρά τις περιόδους αξιοθαύμαστης ακμής και αναλαμπής στην αρχαιότητα, υπήρχαν και τότε πολλά αρνητικά, ειδικά στις σχέσεις μας μεταξύ μας, αλλά και στην πνευματικότητά μας (δεν αναφέρομαι εδώ στη σύγκρουση θρησκειών ‘δωδεκάθεο-χριστιανισμός’, αλλά στον διεφθαρμένο τρόπο που λειτουργούσαν τότε κάποια ιερατεία, καθώς και στις αιματηρές θυσίες, τις όποιες ο Ορφέας απέρριψε). Για να βρούμε μια πραγματικά καθαρή έκφραση του ελληνικού έθνους, θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω, πριν τη γραπτή ιστορία. Αλλά και τότε, αυτό που θα βρούμε δεν θα μπορεί απόλυτα να ταιριάζει με τις σημερινές συνθήκες. Αυτό που θα χρειαστεί είναι να ανασύρουμε τα αληθινά καλά στοιχεία του έθνους μας από όλες τις περιόδους της ιστορίας μας (και κάποια μπορεί να έχουν υπερτιμηθεί, ενώ άλλα μπορεί να μην τα έχουμε αντιληφθεί καν-ας ξεφύγουμε από τα τετριμμένα), να παραδειγματιστούμε, αλλά και να δημιουργήσουμε μια νέα ταυτότητα, μια θετική ταυτότητα σχετικά με το ποιοί θέλουμε να είμαστε σήμερα. Όταν καταρρεύσει το υπάρχον πολιτικό σύστημα, θα παρασύρει και πολλά από τα οποία θεωρούμε τώρα δεδομένα. Ποιοί θέλουμε να είμαστε; Θέλουμε να συνεχίσουμε να είμαστε ο απόλυτα εγωιστικός λαός, όπου ο καθένας κοιτάζει το δικό του συμφέρον και πουλά την ψήφο του, (και άρα την πατρίδα, τα παιδιά του και τους συμπολίτες του), με την ψευδαίσθηση ότι έτσι εξασφαλίζει το ‘τομάρι’ του; Δεν νομίζω ότι αυτή είναι η ταυτότητα που μας αξίζει…

Μέσα στον κυκεώνα των νέων μέτρων, υπάρχει μια αίσθηση γενικευμένης απειλής που νιώθει ο πολίτης. Όταν πριν από δύο-τρία χρόνια, κάποιοι πολιτικοί χρησιμοποίησαν την έκφραση «είμαστε σε πόλεμο», την είχα θεωρήσει υπερβολική και ακατάλληλη, καθώς έσπερνε τον πανικό. Πράγματι, η έκφραση ήταν εντελώς ακατάλληλη να χρησιμοποιηθεί τότε από πολιτικούς, ιδιαίτερα με τον πλάγιο σκοπό που χρησιμοποιήθηκε (να τρομάξουν τον κόσμο, ώστε να περάσουν αυτό που ήθελαν). Η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Πράγματι βρισκόμαστε σε οικονομικό πόλεμο, όμως ο πόλεμος δεν είναι μεταξύ Ελλάδας-ΕΕ, όπως ήθελαν να μας το παρουσιάσουν, αλλά μεταξύ εξουσίας (ντόπιας και ευρωπαϊκής) και απλών πολιτών. Ο οικονομικός πόλεμος είναι ιδιαίτερα ύπουλος. Κατατρώει σιγά σιγά σαν το σαράκι τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και την αυταξία τους, κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι είναι όλοι πεινασμένοι και θα πρέπει να  ανταγωνιστούν μεταξύ τους για τα ψίχουλα που έχουν απομείνει και δημιουργώντας, με τα  απανωτά ψέματα, την ανασφάλεια, ώστε να χάσουν κάθε αίσθηση εμπιστοσύνης και μέτρου. Η γενικευμένη ανασφάλεια και απειλή, κάνει τους ανθρώπους να γκρινιάζουν, να χάνουν τη διάθεσή τους, να είναι επιθετικοί μεταξύ τους, να ανταγωνίζονται για τα λίγα, ακόμη και μέσα στις οικογένειες. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά ζευγάρια χωρίζουν αυτήν την εποχή. Το ‘δεν είσαι μόνος σου’ εύκολα λέγεται. Πολλοί νιώθουν εντελώς μόνοι, γιατί αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος του οικονομικού πολέμου: να κατατρώει σιγά σιγά και μεθοδικά όλες τις πτυχές της ζωής σου, την αξιοπρέπειά σου και τις σχέσεις σου με τους άλλους. 

Αυτό που είναι πολύ σημαντικό αυτήν την εποχή είναι να ελέγχουμε τις σκέψεις μας. Είναι πολύ εύκολο να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο. Δυο-τρεις σκέψεις σχετικά με οικονομικά θέματα αρκούν. Οι περισσότερες σκέψεις δεν πρόκειται να φέρουν λύση. Μετά πρέπει να υποχρεώσουμε το νου μας να σταματήσει να ανησυχεί για τα οικονομικά και να σκεφτεί κάτι άλλο. Τι άλλο; Εδώ θα χρειαστεί η δημιουργικότητά μας. Είναι πολύ χρήσιμο στην αρχή της ημέρας, να χαλαρώσουμε, να κλείσουμε τα μάτια και να  δημιουργήσουμε τη σκέψη της ημέρας. Με τι θα απασχολήσω το νου μου σήμερα; Μια θετική δήλωση, μια θετική σκέψη, εκείνη που θα γαληνεύει περισσότερο, θα είναι το εστιακό σημείο όλης της ημέρας. Όταν ο νους ξεφεύγει και αρχίζουν τα ατελείωτα σενάρια και οι διάλογοι, θα σταματάμε το νου χωρίς δεύτερη κουβέντα και θα επαναλαμβάνουμε τη θετική σκέψη της ημέρας. Θα χρειαστεί από κάπου να κρατηθούμε. Αυτήν την περίοδο, ο πιο επικίνδυνος εχθρός (πιο πολύ ακόμη και από τις ντόπιες ή εγχώριες εξουσίες) είναι ο ίδιος μας ο νους.  Η δύναμή μας ξεκινά πρώτα από εκεί. Δεν έχουμε δύναμη σε τίποτα άλλο, αν δεν μπορούμε να ελέγξουμε το νου μας.

Βλέπω κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι αν και διατείνονται ότι πιστεύουν στο Θεό, δεν έχουν καθόλου πίστη σχετικά με τα καθημερινά προβλήματα. Απεναντίας έχουν θυμό απέναντι στο Θεό, γιατί δεν τους τα έφερε όπως τα περίμεναν. Κάποιες φορές ο θυμός αυτός προβάλλεται είτε στον ιερέα, είτε ακόμη και στον ψυχοθεραπευτή, και το μήνυμα είναι: «Κάνε κάτι. Γιατί δεν κάνεις τίποτα. Γιατί το άφησες να γίνει έτσι. Πού είναι ο Θεός». Ο θυμός είναι κατανοητός και ανθρώπινος. Αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να τον εκφράσουμε, αλλά να μην τον πιστέψουμε. Ο θυμός έχει αρχή και τέλος. Αφού τον εκφράσουμε, πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά. «Ωραία, τώρα δείξε μου τι μπορεί να σημαίνει αυτό και πώς να προχωρήσω στη ζωή μου». Είναι από τους τρόπους που λειτουργεί ο Θεός στη ζωή μας, ότι πρέπει να αφήσουμε τον εγωισμό και τα πείσματα εναντίον Του και να αφεθούμε στην εμπιστοσύνη για το θέλημά Του. Τίποτα δεν είναι τυχαίο και για όλα όσα συμβαίνουν έχει το λόγο Του που τα επιτρέπει. Αν αφεθούμε με τυφλή εμπιστοσύνη (στο ΘΕΟ, όχι σε ανθρώπους ή ανθρώπινα συστήματα που τον αντιπροσωπεύουν), τότε θα βλέπουμε σιγά σιγά άλλους τρόπους που μας βοηθά και μας προσφέρει. Στο Θεό δεν αρέσουν οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες. Του αρέσουν οι εκπλήξεις. Θα μας φροντίσει, αλλά όχι με τον τρόπο που απαιτούμε ή περιμένουμε εμείς. Αν θέλουμε να προσκολληθούμε στις προκαταλήψεις μας και στα δόγματά μας, σχετικά με το πώς πρέπει να συμπεριφερθεί ο Θεός, για να είναι Θεός, όχι μόνο θα απογοητευτούμε, αλλά δεν θα Τον αναγνωρίσουμε όταν πραγματικά είναι εδώ. Αυτή είναι και η παραβολή των μωρών παρθένων. Ο ύπνος, δεν είναι απλώς απροσεξία, ή οκνηρία. Συμβολίζει και το δόγμα. Έτσι, θεωρώ ότι συνέβη και με τους Ιουδαίους. Είχαν μια συγκεκριμένη προσδοκία στο μυαλό τους και δεν αναγνώρισαν το Μεσσία όταν ήρθε. Το μάθημα είναι πολύ βαθύ κι έχει μεγάλη σχέση στην καθημερινή ζωή όλων μας. Ο Θεός δεν θα έρθει για να ικανοποιήσει τις δικές μας νοητικές δομές, επιθυμίες ή ερμηνείες-ατομικά ή συλλογικά. Ο Θεός είναι ήδη εδώ και μας μιλά, μας προστατεύει με άπειρους τρόπους. Όταν εμείς δεν το βλέπουμε, αποκόπτουμε τον εαυτό μας από Εκείνον. Τα μικρά πράγματα μπορεί να είναι πολύ μεγάλα, και οι φαινομενικά μικρές ευλογίες, ασύγκριτα δώρα. Δεν θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση στην Ελλάδα με το μικρό Του δαχτυλάκι; θα μπορούσε. Για να είναι εδώ σημαίνει ότι έχουμε κάποια μαθήματα να μάθουμε. Αυτό είναι η δοκιμασία μας, η δοκιμασία της πίστης, για να βρούμε νόημα, δύναμη, και ενδυνάμωση χαρακτήρα. Εκτός από οικονομική μάχη , έχουμε και την πνευματική μάχη, μέσα μας -ο καθένας από εμάς.

Υ.Γ. Και μιλώντας για το Θεό, έχει ενδιαφέρον που τα ΜΜΕ ασχολούνται τόσο πολύ με την άνανδρη ύβρη και κατασυκοφάντιση του Γέροντος Παϊσίου από εκείνους που υποτίθεται σατυρίζουν.   Η λεγόμενη ‘σάτυρα’ έχει και τα όρια της και σίγουρα δεν γίνεται εναντίον εκείνων που έχουν πεθάνει και δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, ούτε εναντίον θρησκευτικών συμβόλων που έχουν ιερή αξία για πολλούς ανθρώπους. Ο πατέρας Παϊσιος προσέφερε τεράστια υπηρεσία, και ιδιαίτερα με τις προφητείες του για αυτά που έρχονται, έχει ήδη βοηθήσει και θα βοηθήσει πολλούς Έλληνες σε πολύ δύσκολες στιγμές. Υπάρχουν άλλα πράγματα να στηλιτευτούν αυτήν την εποχή…

 

Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 1/10/2012

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org