Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Αυτοκτονικότητα-μια πνευματική θεώρηση


Η θλιβερή είδηση του θανάτου του δημοφιλούς Αμερικανού κωμικού Ρόμπιν Γουίλιαμς, λόγω αυτοκτονίας από κατάθλιψη, σόκαρε πολλούς: πώς είναι δυνατόν κάποιος επιτυχημένος, διάσημος ΚΑΙ κωμικός να  έχει τόσο σοβαρή κατάθλιψη; Δεν γνωρίζουμε τα βαθύτερα αίτια sτον ψυχισμό του, και τον μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι με σεβασμό να ευχηθούμε καλό ταξίδι στο δρόμο του.

Η είδηση όμως είναι η αφορμή για περισυλλογή σε ένα φαινόμενο που μαστίζει τα τελευταία χρόνια την ελληνική κοινωνία, ένα φαινόμενο πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από όσο παραδεχόμαστε, από όσο συζητάμε, από όσο οι οικογένειες αφήνουν να ‘βγει’ προς τα έξω, από όσο οι στατιστικές επιτρέπουν –για πολιτικούς λόγους- να αποκαλυφθεί. Οι πολιτικές διαστάσεις του κύματος αυτοκτονιών συζητούνται σε άλλο άρθρο. Στο παρόν άρθρο, ο στόχος είναι η πνευματική θεώρηση.

Ξεκινώντας από τον όρο ‘πνευματική’, θα ήθελα να διαχωρίσω τη θέση μου με αυτό που ακούγεται συχνά από εκπροσώπους της Εκκλησίας. Παρότι οφείλουμε να κάνουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να προασπίσουμε την συνέχιση της  ανθρώπινης ζωής –σε αυτήν την περίπτωση, τη δική μας- είμαι σίγουρη ότι ο Θεός ΔΕΝ κατακρίνει τους αυτόχειρες. Η κατάκριση (με όλους τους συναφείς χαρακτηρισμούς περί ‘κολάσεως’, ‘αμαρτίας’ κλπ.) είναι καθαρά ανθρώπινο έργο. Ίσως από εκείνους που φοβούνται την ανθρώπινη αδυναμία. Ο Θεός δεν θα μπορούσε να κατακρίνει τουw αυτόχειρες, γιατί η κατάκριση δεν είναι στη φύση Του! Η φύση Του είναι η αγάπη, η συμπόνια και η συγχώρεση. Δεν είναι σαν κι εμάς! (Έχει ενδιαφέρον πόσο συχνά αντί να προσπαθούμε να γίνουμε καθ’ ομοίωσιν του Θεού, θέλουμε να κάνουμε το Θεό καθ’ ομοίωσιν δική μας). Αυτή η αναγνώριση της μη-κατάκρισης δεν ενθαρρύνει την αυτοκτονία. Απεναντίας: όταν ο απελπισμένος γνωρίζει ότι ο Θεός τον αγαπά χωρίς όρους, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να Τον πλησιάσει. Όταν όμως του λένε για έναν εκδικητικό Θεό που θα στείλει στην κόλαση εκείνον που αυτοκτονεί, τότε ο απελπισμένος (πιστεύοντας αυτά που του λένε οι εξ’ ανθρώποις κληθέντες ‘εκπρόσωποί’ Του), τότε φεύγει μακριά από το Θεό μια ώρα αρχύτερα και μονάχος, ωθείται στην αυτοκτονία πολύ πιο εύκολα: ούτως ή άλλως (σύμφωνα με αυτά που του λένε) ο Θεός τον έχει ξεγράψει, στη σκέψη του είναι ήδη χαμένος. Να γιατί τέτοιου είδους κατακρίσεις από την Εκκλησία είναι πολύ καταστροφικές. Αν κάποιος βοηθηθεί για να ξεπεράσει τον αυτοκτονικό ιδεασμό, αυτό ΔΕΝ θα είναι λόγω του φόβου της κολάσεως. Θα είναι επειδή ένιωσε μέσα Του την ανιδιοτελή αγάπη και συμπόνια του Θεού, ΠΑΡΑ τις αυτοκτονικές του σκέψεις. Το αρνητικό δεν μπορεί να ξεπεραστεί με ένα άλλο αρνητικό –ειδικά στον απελπισμένο. Το αρνητικό μπορεί να ξεπεραστεί μόνο με το θετικό- κι ο Θεός είναι η πηγή κάθε θετικού στη ζωή.

Η αυτοκτονικότητα (όπως και η κατάθλιψη) σχετίζεται άμεσα με την αξία: την αξία που δίνουμε στον άνθρωπο και πιο συγκεκριμένα στο δικό μας άτομο, δηλαδή την αυταξία. Όταν δίνουμε αξία στο Θεό, τότε δίνουμε αξία και στον άνθρωπο (συνεπώς και στον εαυτό μας), διότι δεν είμαστε ό,τι κι ό,τι τυχαίο, αλλά είμαστε ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ. Ο λόγος και οι πράξεις του Κυρίου επίσης έδειξαν με κάθε δυνατόν τρόπο ότι έδινε αξία στον άνθρωπο, ότι τιμούσε τη ζωή, ότι το πιο σημαντικό πράγμα ήταν η ευημερία του άλλου, να αγαπήσει τον συνάνθρωπο. Αν κάποιος έχει λάβει αυτού του είδους την αγάπη, δεν αυτοκτονεί εύκολα. Κι όμως λείπει από τις καρδιές πολλών ανθρώπων, αλλά όχι γιατί δεν υπάρχει! Οι δυνάμεις του Φωτός με κάθε τρόπο και συνεχώς προσπαθούν να μας δείξουν την παρουσία τους, αλλά εμείς έχουμε κλείσει την πόρτα. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί νιώθουμε μόνοι και κενοί.  Από την άλλη μεριά, ο ανθρώπινος πολιτισμός, ειδικά όπως έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, δεν δίνει αξία ούτε στον άνθρωπο, ούτε στην ζωή, ούτε στην ψυχική  ευημερία, ούτε στο Θεό. Στη χώρα μας, αυτού του είδους η βάρβαρη ‘πρόοδος’, το αποδεικνύει καθημερινά.

Για αυτό είναι σημαντικότερο από ποτέ να προστρέξουμε σε Εκείνον για ανακούφιση και νόημα: Εκείνος είναι ο μόνος που μπορεί να μας το δώσει.  Κάποιες φορές, μπορεί να μας μιλήσει μέσα από έναν άλλο άνθρωπο. Κάποιες άλλες φορές μέσα από την επιστήμη. Πιο συχνά κατευθείαν στην ίδια μας την καρδιά. Όποια μορφή και αν έχει όμως η βοήθεια, έρχεται από Εκείνον.

Βοήθεια και ανακούφιση πράγματι θα φέρει. Ακόμη και αν Τον έχουμε αρνηθεί για χρόνια, ακόμη κι αν είμαστε θυμωμένοι μαζί Του, ακόμη κι αν Τον έχουμε περιφρονήσει (όπως είχα κάνει κι εγώ στα 10 άθεα χρόνια της νεότητάς μου, που ήταν και τα μοναχικότερα της ζωής μου), ακόμη και τότε όμως ο Θεός δεν κρατά τεφτέρια. Είπαμε, δεν είναι σαν κι εμάς! Θα σπεύσει να μας βοηθήσει με τον τρόπο που είναι πιο κατάλληλος για τα μαθήματα της δικής μας ψυχής. Ίσως ακούσουμε σε μια τυχαία στιγμή τις κατάλληλες λέξεις από κάποιον. Ίσως βγαίνοντας έξω, νιώσουμε κάτι. Ίσως με κάποιο τρόπο ένα μήνυμα μας έρθει. Ίσως η βοήθεια από το ιατρικό επάγγελμα (ναι, ο Θεός εργάζεται και μέσα από τους γιατρούς!). Ακόμη κι αν δεν πιστεύεις, πάλι θα σε βοηθήσει. Δοκίμασε. Ζήτησε. Κάποτε, κάποια γυναίκα σε μια στιγμή απελπισίας είπε: «Αν υπάρχει κάτι εκεί έξω, βοηθήστε με». Και προς έκπληξή της, ήρθε βοήθεια άμεσα και εντυπωσιακά. Είχε όμως τα αυτιά της ανοιχτά. Αν έχουμε βουλώσει τα αυτιά μας με βουλοκέρι άρνησης, κυνισμού και ανωτερότητας, τότε ακόμη κι αν φωνάζει ο Θεός, δεν μπορούμε να ακούσουμε. Ζήτησε βοήθεια. Συνέχισε να ζητάς.

Κάποιες φορές, η ζωή στη Γη  βιώνεται ως ανυπόφορη, ότι δεν αντέχεται άλλο. Όμως, η κάθε εμπειρία, η κάθε δυσκολία έχει λόγο που υπάρχει και έχει νόημα. Υπάρχει απόλυτος λόγος για την κάθε παραμικρή λεπτομέρεια στη Γη και στο Σύμπαν. Ακόμη και οι τρίχες της κεφαλής μας είναι μετρημένες, λένε οι Γραφές. Δεν είμαστε μικροσκοπικοί κόκκοι άμμου, που περιπλανούμαστε τυχαία σε έναν εχθρικό, χαοτικό σύμπαν, που υπακούει μόνο στους νόμους της φυσικής. Όχι, υπάρχουν και πνευματικοί νόμοι.  Η κάθε παραμικρή λεπτομέρεια της ζωής μας φροντίζεται στενά από τους μυριάδες αγγέλους του Κυρίου, που προσπαθούν να την κάνουν όσο πιο εύκολη γίνεται, χωρίς όμως να παρεμβαίνουν στα μαθήματα που η ίδια η ψυχή έχει αποφασίσει να μάθει. Αν υπάρχει μια δυσκολία, υπάρχει λόγος για τη δυσκολία και υπάρχει και τέλος στη δυσκολία! Όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν, ας προσπαθήσουμε να βρούμε το νόημα πίσω από τη δυσκολία: είναι μια δοκιμασία για να γίνουμε πιο δυνατοί; Για να βοηθήσουμε άλλους ανθρώπους; Για να επιμείνουμε στην πίστη και στην καλή προαίρεση παρά ταύτα; Όταν αρχίσουμε κι εναρμονιζόμαστε με το νόημα και μαθαίνουμε σιγά σιγά το μάθημα, ο τρόπος που νιώθουμε για τη δυσκολία, θα αρχίζει σιγά σιγά να αλλάζει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν είναι η δυσκολία αυτή καθ’ αυτή που προκαλεί τη θλίψη, ακόμη και την αυτοκτονικότητα, αλλά ο τρόπος που νιώθουμε για αυτήν. Έχουμε την επιλογή να αλλάξουμε τον τρόπο που νιώθουμε, ακόμη και για την χειρότερη καταστροφή. Έχουμε τη δύναμη της επιλογής να μετριάσουμε το φόβο σε μια απλή ανησυχία, την αγωνία σε μια ευκαιριακή δυσφορία, την απελπισία σε σύντομη λύπη. Και να αυξήσουμε τις στιγμές εσωτερικής γαλήνης κι ανάπαυσης, αν όχι χαράς. Ο καταλύτης για την ενεργοποίηση αυτής της δύναμης επιλογής είμαστε εμείς, μέσω της ελεύθερης βούλησής μας, αλλά και η Χάρις του Θεού. Ο Θεός εργάζεται και βοηθά συνέχεια τους πάντες, πιστεύουν δεν πιστεύουν.

Εκατομμύρια στη Γη έχουν περάσει και ξε-περάσει δυσκολίες ανείπωτης έντασης- κι αυτό δεν λέγεται ως νουθεσία ή ηθικολογία, αλλά για ενθάρρυνση. Για να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι δυνατόν.  Αν το κατάφεραν άλλοι, μπορούμε κι εμείς. Η προσευχή βοηθά, γιατί έλκει βοήθεια. Έλκει ανακούφιση, έλκει αγάπη, έλκει εσωτερική απελευθέρωση, έλκει νόημα και αλλαγή. Σιγά σιγά, λίγο λίγο, μέρα με τη μέρα, είναι δυνατόν.

Στον απελπισμένο, η σκέψη της αυτοκτονίας συνδέεται με την απελευθέρωση από μια ανυπόφορη κατάσταση ή ένα πρόβλημα. Όμως, η απελευθέρωση από το πρόβλημα, μπορεί να συμβεί εδώ σε αυτή τη ζωή-χωρίς την αυτοκτονία.  Εδώ είναι το πεδίο που τα προβλήματα δημιουργούνται, αλλά κι εδώ είναι το πεδίο που τα προβλήματα λύνονται και ξεπερνιούνται. Ακόμη και χωρίς εξωτερικές αλλαγές, εδώ είναι το πεδίο όπου μπορεί να γίνει η εσωτερική απελευθέρωση: Δηλαδή ακόμη κι αν υπάρχει το πρόβλημα, να μην μας νοιάζει. Πώς; Με την προσευχή, την αποστασιοποίηση, τη θετική σκέψη, την αυταξία: «Μου αξίζει να νιώθω καλά, ό,τι κι αν συμβαίνει». Μπορούμε να αναρωτηθούμε: «Αν πραγματικά ήθελα να βοηθήσω και να υποστηρίξω τον εαυτό μου, τι θα έκανα; Τι θα του έλεγα; Αν πραγματικά ήθελα να τον βοηθήσω κι όχι να τον πολεμώ, τι θα έκανα τώρα;». Όλοι μας έχουμε τεράστια αποθέματα αυτοσυντήρησης, αν πραγματικά πιστεύουμε ότι την αξίζουμε. Εκεί είναι το ζήτημα. Όποιο μήνυμα κι αν σου έχει δώσει το περιβάλλον μέσα από τα μισάνθρωπα χρόνια που ζούμε, δεν έχουν καμία δικαιοδοσία να αποφασίσουν για τη ζωή σου. Αξίζεις την ανακούφιση κι αξίζεις τη ζωή. Έχεις την εσωτερική δύναμη να στηρίξεις τον εαυτό σου ως την αντίπερα όχθη-χρησιμοποίησέ την.

Ακόμη και αν νιώθεις εξάντληση από τη ζωή, όταν η αυταξία και η Χάρις έρχονται, η κούραση φεύγει κι είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ. Τα προβλήματα επίσης ξεφουσκώνουν. Τίποτα δεν μένει αμετάβλητο στη ζωή, γιατί να μείνουν τα προβλήματα; Με πίστη, συνεχή προσευχή, αυταξία και θετική σκέψη, η αλλαγή προς τη θετική κατεύθυνση μπορεί να είναι ταχύτατη. Δεν θα ξεχάσω τον άστεγο ηλικιωμένο που είχε μείνει  7 χρόνια στο δρόμο, σε πλήρη απλυσιά κι εγκατάλειψη, δεν είχε μιλήσει με άνθρωπο για 7 χρόνια. Κι όμως με τη βοήθεια του Θεού (όπως ο ίδιος παραδέχεται) βρέθηκε βοήθεια κι απέκτησε μια φυσιολογική και ναι, ευτυχή ζωή. Πάντα αυτός ο άνθρωπος αποτελεί φωτεινό σήμα για μένα.

Η αυτοκτονικότητα θεριεύει σε κλίμα αποσιώπησης. Οι άνδρες είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο όχι μόνο επειδή έχουν επηρεαστεί από την κρίση περισσότερο, αλλά επειδή έχουν μάθει να ΜΗΝ ζητούν βοήθεια.  Για αυτό και οι αυτοκτονίες έρχονται ξαφνικά κι απρόσμενα. Όμως η επικοινωνία κι η εκμυστήρευση μπορούν να ανακουφίσουν σημαντικά, ειδικά αν το άτομο είναι κατάλληλο κι έμπιστο. Ζήτησε από το Θεό να σε οδηγήσει στο κατάλληλο άτομο να μιλήσεις. Μίλησε στον ίδιο το Θεό! Γράψε Του ένα γράμμα. Γράψε Του καθημερινά. Είναι  πιο προσεκτικός ακροατής κι από τον καλύτερο ψυχοθεραπευτή! Πήγαινε στη φύση, που είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πηγή της ζωής κι επικοινώνησε μαζί Του μέσα από την εσωτερική σου φωνή. Ακόμη κι αν δεν υπάρχει αγάπη στη ζωή σου τώρα, ακόμη κι αν η αγάπη από το περιβάλλον σου είναι ατελής κι ιδιοτελής, υπάρχει ο ΕΝΑΣ του οποίου η αγάπη προς εσένα είναι τέλεια –ακόμη κι αν δεν Τον πιστεύεις. Άπαξ και νιώσεις έστω και μία φορά την δική Του αγάπη, ποτέ πια δεν θα έχεις ανάγκη να  ξανακυνηγήσεις τα ψίχουλα συμφεροντολογικής αγάπης των ανθρώπων. Το σταθερό ρεύμα της αγάπης του Θεού, σε συντηρεί και σε γεμίζει, σε μια κατάσταση εσωτερικής πληρότητας και γαλήνης, όλο και περισσότερο ατάραχη από τις εξωτερικές διακυμάνσεις, αλλά επίσης αιώνια. Αυτή είναι η αληθινή ζωή, που ξεκινά σε αυτή τη ζωή, αλλά συνεχίζει πέρα από το θάνατο και πέρα από τους περιορισμούς του υλικού σώματος. ‘Απαξ και ανακαλυφθεί, το μοναδικό ταξίδι της ζωής σου εδώ στη Γη αρχίζει και βγάζει νόημα. Όχι μόνο παύει να είναι οδυνηρό, αλλά αρχίζει κι αποκτά κι ενδιαφέρον! Βλέπεις για ποιο λόγο είσαι εδώ και τι ήρθες να κάνεις σε αυτό το σύντομο σχολείο, που ονομάζεται Γη. Δεν αξίζει τον κόπο να το προσπαθήσεις; Δεν αξίζει τον κόπο να επιμείνεις, τοποθετώντας την πίστη σου στον ΕΝΑ που μπορεί να βοηθήσει; Αξίζει, γιατί ο Θεός δημιούργησε εμάς ως παιδιά Του κι έκρινε τα παιδιά Του άξια της ζωής. Κι ο Θεός δεν κάνει λάθη.

Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 13/8/2014

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org