Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς


Σε μια εποχή που οι εκπαιδευτικοί έχουν μπει-αδίκως- στο στόχαστρο κοινωνίας και πολιτείας, με ανακριβείς γενικεύσεις, συκοφαντίες και ψεύδη σχετικά με το ρόλο των εκπαιδευτικών, τη συμπεριφορά και την εργατικότητά τους, το άρθρο αυτό δεν έχει ως στόχο να συμβάλλει στην καταδίωξη του κλάδου μας, αλλά απεναντίας να προστατέψει τον κλάδο μας, όπως επίσης –και πρωτίστως-  τα παιδιά. Το κεντρικό επιχείρημα του άρθρου είναι ότι θα πρέπει να ορισθεί ένα ακριβές και σαφές πλαίσιο κανόνων συμπεριφοράς των εκπαιδευτικών προς τα παιδιά (κυρίως όσον αφορά την προστασία των παιδιών από λεκτική/σωματική/σεξουαλική κακοποίηση), όπως υπάρχει σε άλλες χώρες,  το οποίο θα εφαρμόζεται αυστηρά από το σύλλογο και τις διευθύνσεις, ούτως ώστε και να προστατεύονται τα παιδιά, αλλά και να απομονώνονται τα λίγα εκείνα άτομα εκείνα που παραβαίνουν τον κώδικα, χωρίς να λοιδορείται ολόκληρος ο κλάδος. Η εφαρμογή δε ξεκάθαρων και λεπτομερών κανόνων δεν αφήνουν περιθώρια για γενικόλογους και αφηρημένους αφορισμούς που προτείνονται σήμερα, τύπου ‘εκτελεί πλημμελώς τα καθήκοντά του’, οι οποίοι οδηγούν εκπαιδευτικούς προς διαθεσιμότα-απόλυση, όχι με αξιοκρατικά κριτήρια, αλλά ανάλογα με τα κριτήρια της αρεσκείας του εκάστοτε ιθύνοντα.

Όσον αφορά τα εργασιακά δικαιώματα ατόμων που κακοποιούν παιδιά, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι προηγούνται τα δικαιώματα του παιδιού από τα εργασιακά δικαιώματα του οποιουδήποτε! Υπάρχει δραστηριοποίηση και ακούμε τακτικά στον τύπο για  τα δικαιώματα ατόμων με ειδικές ανάγκες, τα δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, τα δικαιώματα των κρατουμένων, τα δικαιώματα των αλλοδαπών, όλα πολύ καλά και απολύτως σεβαστά, όμως σχεδόν πάντα αφορούν τον ενήλικο πληθυσμό! Τα δικαιώματα του παιδιού έχουν παραγκωνισθεί σε μία φιλολογική συζήτηση για σχολικά εγχειρίδια. Στην πράξη, τα δικαιώματα του παιδιού  αφήνονται σχεδόν αποκλειστικά στην ικανότητα (ή μη) του εκάστοτε γονέα  να υπερασπιστεί το παιδί του. Τα παιδιά αντιμετωπίζονται ως κάποιο περιθωριακό, εξωτικό, χαριτωμένο είδος, όπως  π.χ. το τσιντσιλά της Άνδεων, του οποίου η προστασία είναι μια εθελοντική ενασχόληση-χόμπι φιλανθρωπικού χαρακτήρα για τον ελεύθερό μας  χρόνο –και βέβαια μόνο όταν δεν συγκρούεται με αρχές και εξουσίες. Η προστασία του παιδιού είναι υποχρέωση όλων μας και θα έπρεπε να είναι η υπ’ αριθμόν ΕΝΑ προτεραιότητα οποιασδήποτε κοινωνίας. Τα δικαιώματα οποιασδήποτε άλλης ενήλικης κοινωνικής ομάδας ΕΠΟΝΤΑΙ. Τα παιδιά είναι ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει σε μια κοινωνία, είναι το μέλλον της και ταυτόχρονα το μοναδικό ίσως ζωντανό κύτταρο αθωότητας και χαράς που έχει απομείνει στις ανθρώπινες κοινωνίες  (παρά τις επίμονες προσπάθειες  των ΜΜΕ-Διαδικτύου να τα διαφθείρουν και να τα μυήσουν στη βία, στην απληστία, στον ανταγωνισμό, στην σεξουαλικοποίηση των σχέσεων και στον εγωκεντρισμό, να τα κάνουν δηλαδή σαν τους ενήλικες).

Ο εκπαιδευτικός της δημόσιας εκπαίδευσης είναι λειτουργός του κράτους κι εκπροσωπεί την κρατική εξουσία. Ο γονιός εμπιστεύεται στον λειτουργό να βοηθήσει το παιδί του να μάθει και να αναπτυχθεί μαθησιακά και ψυχοκοινωνικά. Παρότι η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών επιτελεί αυτό το έργο με αγάπη, υπευθυνότητα και ενδιαφέρον, υπάρχουν, όπως σε κάθε χώρο, οι λίγες εκείνες εξαιρέσεις ατόμων με προσωπικά προβλήματα ή κακή βούληση, που θα προσπαθήσουν να κακοποιήσουν το παιδί λεκτικά, σωματικά ή/και σεξουαλικά. Κι ενώ υπάρχουν γονείς, οι οποίοι αδίκως  κι ενδεχομένως με υστεροβουλία εκσφενδονίζουν μηνύσεις κατά εκπαιδευτικών για ασήμαντα πράγματα, υπάρχουν ταυτόχρονα πολλοί άλλοι, που νιώθουν εντελώς αδύναμοι να υπερασπιστούν τα παιδιά τους (τα οποία ενδεχομένως κακοποιούνται ακόμη και σεξουαλικά από εκπαιδευτικούς), επειδή ακριβώς η πολιτεία μας κωφεύει, ο σύλλογος εκπαιδευτικών δεν θέλει να ξέρει, οι διευθυντές δεν θέλουν να μπλέξουν, οι προϊστάμενες διευθύνσεις δεν ξέρουν τι να κάνουν και επίσης δεν θέλουν να μάθουν. Έτσι, ακόμη κι όταν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί/διευθυντές  έχουν υποψίες για ασυνήθιστη ή περίεργη συμπεριφορά συναδέλφου, κάνουν πως δεν βλέπουν κι αφήνουν όλο το βάρος της υπεράσπισης του παιδιού στην πάμφτωχη κι εξασθενημένη μάνα της μονογονεϊκής οικογένειας ή τον αλλοδαπό εργάτη-πατέρα,  που πασχίζει να βγάλει τα προς το ζην σε ένα εχθρικό κλίμα. Ακόμη και τότε όμως, δύσκολα θα βρουν το δίκιο τους, καθώς η κοινωνία μας βρίσκεται ακόμη σε απόλυτη στρουθοκαμηλική άρνηση σχετικά με το φαινόμενο της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, ‘αν κάνω ότι δεν το βλέπω, τότε σημαίνει ότι δεν υπάρχει’!  Είναι δεδομένο ότι σε κάθε χώρο που κινούνται παιδιά -και αυτό έχει διαπιστωθεί πολλάκις στην διεθνή βιβλιογραφία- είναι δεδομένο ότι οι παιδόφιλοι θα αναζητήσουν να εργαστούν επί πληρωμή ή εθελοντικά σε χώρους που συχνάζουν παιδιά (σχολεία, κατασκηνώσεις, αθλητικούς συλλόγους, φροντιστήρια και κυρίως ιδρύματα, καθώς εκεί βρίσκονται πολλά απροστάτευτα παιδιά). Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί παντού, το μόνο σίγουρο είναι ότι συμβαίνει και στη χώρα μας, όπως συμβαίνει οπουδήποτε αλλού, για αυτό και οφείλουμε να λειτουργήσουμε υπεύθυνα και με πρόληψη, όχι να τρέχουμε εκ των υστέρων δίνοντας τροφή για παχείς τίτλους εφημερίδων τύπου ‘αισχροί καθηγητές’, που θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν την πληροφορία και να τη γενικεύσουν, ώστε να εξυπηρετήσουν άλλες ατζέντες και να στοχοποιήσουν ολόκληρο τον κλάδο. Αν ένας παιδόφιλος έχει παρεισφρήσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, σε αυτό  ευθύνεται το ίδιο το εκπαιδευτικό  σύστημα που του το επέτρεψε. Οι παιδόφιλοι δεν πέφτουν ξαφνικά από τον ουρανό, όπως παραπλανητικά τα ΜΜΕ θέλουν να μας πείσουν σε κάθε συνέντευξη άφωνων γειτόνων ‘μα πού να το φανταστώ, ήταν τόσο ευγενικός και καλός… πού να το φανταστώ ότι κρυβόταν ένα τέρας…’.  Το μεγαλύτερο ‘τέρας’ εδώ είναι η συνειδητή τύφλωση και κώφωση μιας ολόκληρης κοινωνίας, καθώς οι  παιδόφιλοι, αν παρατηρήσει κανείς τη συμπεριφορά τους προσεκτικά, πάντα δίνουν ενδείξεις. Οι παιδόφιλοι έχουν πολλή υπομονή και θα δουλέψουν αργά και μεθοδικά για να πετύχουν το σκοπό τους. Δεν είναι κουτοί για να πέσουν με τα μούτρα σε κακοποίηση παιδιού που θα τους εκθέσει. Δείχνουν υπερβολικό ζήλο για τη δουλειά τους και υπερβολική προθυμία. Συχνά δείχνουν υπερβολική διάθεση να κάνουν τις δουλειές συναδέλφων ή να γίνουν ‘το καλύτερο παιδί’  στο χώρο εργασίας, να είναι αρεστοί, ώστε κανείς να μην θέλει να χαλάσει σχέσεις μαζί τους. Η υπερβολική προθυμία του παιδόφιλου στο χώρο εργασίας με παιδιά, θα πρέπει να προβληματίσει κι όχι να επαναπαύσει. Για ποιο λόγο, κάποιος εκπαιδευτικός τρέχει να κάνει τις δουλειές άλλων, σε τι αποσκοπεί; Συχνά δουλεύουν συστηματικά, ώστε να χτίσουν ένα αξιοζήλευτο ακαδημαϊκό και επιστημονικό προφίλ, ίσως ακόμη και να ανέβουν στην ιεραρχική σκάλα της εξουσίας. Όσο πιο ψηλά στην εξουσία βρίσκονται, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να τους αντιταχθεί κάποιος γονιός. Στο εξωτερικό έχουν κατά καιρούς γίνει συλλήψεις υψηλών κυβερνητικών αξιωματούχων που ήταν  παιδόφιλοι. Ο παιδόφιλος θα επιλέξει τα θύματά του πολύ προσεκτικά. Θα επιλέξει αδύναμα παιδιά, ευάλωτα συναισθηματικά, παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση, παιδιά που δεν θα μιλήσουν, ή που δεν έχουν το περιβάλλον να τα προστατέψει. Θα δείξουν υπερβολικό ενδιαφέρον για το παιδί, σαν να ήταν ο καλύτερός τους φίλος, με υπερβολική και ύποπτη τρυφερότητα. Θα προσπαθήσουν να απομονώσουν το παιδί και να περνούν ατελείωτες ώρες μαζί του. Είναι χαρακτηριστική κίνηση παιδόφιλων είναι ότι θα προσπαθήσουν να μείνουν μόνοι με το παιδί, ότι θέλουν να τραβούν φωτογραφίες με το παιδί, ή ότι θα προσπαθήσουν να του δείξουν διάφορες εικόνες στον υπολογιστή-αρχικά αθώες, για να προχωρήσουν σε άλλα θεάματα . Να γιατί εδώ είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ξεκάθαρος κανόνας στα σχολεία και τα ιδρύματα, που να απαγορεύει να βρίσκεται ένας εκπαιδευτικός μόνος σε αίθουσα με παιδί με τις πόρτες κλειστές. Θα πρέπει πάντα οποιαδήποτε επαφή εκπαιδευτικού-παιδιού να είναι ορατή σε άλλα ενήλικα άτομα, σε κοινό και ανοιχτό χώρο. Επίσης, όσο αυστηρό κι αν ακούγεται, θα πρέπει να απαγορευτεί και στη χώρα μας, όπως στην Αγγλία και τις   ΗΠΑ, οποιοδήποτε άγγιγμα από εκπαιδευτικό σε παιδί. Βεβαίως, στην πλειονότητα των περιπτώσεων ένα χάδι στα μαλλιά ή ένα απαλό χτύπημα στην πλάτη είναι αυθόρμητες εκδηλώσεις αγάπης κι ενθάρρυνσης από εκπαιδευτικό προς παιδί. Δυστυχώς όμως οι παιδόφιλοι θα χρησιμοποιήσουν όλα τα πιθανά περιθώρια, για να περάσουν από το όριο του αθώου αγγίγματος στο κακοποιητικό άγγιγμα (όπως π.χ. ο εκπαιδευτικός που θα πάρει το παιδί στα γόνατά του και το δήθεν αθώο χάδι από το κεφάλι,  θα κατεβαίνει στην πλάτη κλπ., όσο το περιβάλλον το ανέχεται και δεν λέει τίποτα). Ακόμη κι αν οι άλλοι δείξουν δυσφορία, μπορεί εύκολα να αντικρούσει ‘μα δεν έκανα τίποτα, μια εκδήλωση τρυφερότητας ήταν’.  Στο εξωτερικό, π.χ. στην Αγγλία όπου δούλευα σε σχολείο, είναι γνωστοί οι χειρισμοί των δραστών σχετικά με τα ασαφή όρια στο άγγιγμα, και για αυτό έχει θεσπιστεί  ένας σαφής, ξεκάθαρος  κανόνας ‘δεν ακουμπάμε τα παιδιά καθόλου’, που  δεν αφήνει κανένα περιθώριο. Χωρίς σαφείς κανόνες και σε συνδυασμό με την παντελώς αδιάφορη ελληνική κοινωνία και πολιτεία, την έλλειψη ενημέρωσης για το θέμα και το στρουθοκαμηλισμό της δήθεν σεμνοτυφίας, οι παιδόφιλοι αφήνονται σήμερα ελεύθεροι να δράσουν. Τα ποσοστά των κατά τα άλλα καθόλα αξιοπρεπών ατόμων που συλλαμβάνονται για κατοχή και χρήση παιδικής πορνογραφίας, θα έπρεπε να μας έχουν θορυβήσει εδώ και καιρό, αλλά δυστυχώς, η πλήρης ύπνωση και άρνηση βασιλεύουν σε έναν ακόμη τομέα της κοινωνίας μας. Θα πρέπει επίσης ταυτόχρονα να υπάρχει γραμμή ή γραφείο καταγγελιών, όπου θα μπορούν εκπαιδευτικοί και γονείς να λένε, έστω και ανώνυμα, την καταγγελία τους, η οποία θα διερευνάται. Όχι για να πάει ο εκπαιδευτικός κατευθείαν για διαθεσιμότητα, όπως καταχρηστικά γίνεται τελευταία σχετικά με τις ανώνυμες καταγγελίες, αλλά πραγματικά για να διερευνάται κατά πόσον ο εκπαιδευτικός έχει παραβεί τα όρια (και εδώ η ευθύνη ανήκει κυρίως στο διευθυντή του σχολείου, που πρέπει να είναι ενημερωμένος και να μην –ευθυνόφοβα- εθελοτυφλεί). Η δυνατότητα για μια υπηρεσία, υποστηρικτική,  όπου θα μπορεί ο συνάδελφος ή γονιός να καταγγέλλει, χωρίς να φοβάται αντίποινα, είναι απαραίτητη. Όχι για ‘κάρφωμα’ και δολοπλοκίες’, αλλά γιατί πολύ απλά πολλοί εκπαιδευτικοί , αλλά και διευθυντές, έχουν κατά καιρούς υποψίες ή ενδείξεις ακατάλληλης συμπεριφοράς από συναδέλφους, αλλά φοβούνται να αναφέρουν από το φόβο ‘μη μπλέξουν’, ειδικά σε ένα σύστημα που δεν θέλει να γνωρίζει και θα τους ζητήσει κι εξηγήσεις. Βεβαίως σε ένα κλίμα γενικότερης απαξίωσης, γενικευμένου διωγμού, ατιμωρησίας των ενόχων και ταπείνωσης των αθώων -σαν αυτό που υφίστανται οι εκπαιδευτικοί σήμερα- είναι δύσκολο  να λειτουργήσουν σωστά τέτοιοι θεσμοί. Όμως πρέπει να το προσπαθήσουμε παρά ταύτα, καθώς η παιδική προστασία είναι υπεράνω όλων.

Ποιοι είναι λοιπόν οι κανόνες εκείνοι που θα πρέπει να είναι ξεκάθαρα και ρητά γνωστοί σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, και θα εμποδίσουν την κακοποίηση του παιδιού από τον εκπαιδευτικό; Παρατίθεται μια επιλογή από το  Standards for the Education, Competence and Professional Conduct of Educators in British Columbia Teachers Council της Νέας Υόρκης. Οι κανόνες είναι πολύ αναλυτικοί και θα ήταν απαραίτητο να τους συμβουλευτούν οι παραγωγοί εκπαιδευτικής πολιτικής και διοίκησης, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, καθώς και πανεπιστημιακοί στο χώρο της εκπαίδευσης. Παραδείγματα αναλυτικών κανόνων, πρωτοκόλλων και συνοδευτικών εγγράφων καταγγελίας προς διερεύνηση είναι π.χ. όταν ένας εκπαιδευτικός χτυπήσει ένα παιδί (παρότι η σωματική τιμωρία έχει απαγορευτεί και στη χώρα μας, υπάρχουν περιπτώσεις που εξακολουθεί να συμβαίνει, με την πολιτεία να εξακολουθεί να αδρανεί και να περιμένει από το γονιό να καταθέσει μήνυση). Ή όταν ένας εκπαιδευτικός αντιλαμβάνεται ότι το παιδί κακοποιείται , π.χ. στο σπίτι του  (η συγκάλυψη αποτελεί ποινικό αδίκημα). Άλλο παράδειγμα είναι η ρητή και ξεκάθαρη απαγόρευση της λεκτικής κακοποίησης από εκπαιδευτικούς προς μαθητές, όπως απαγόρευση ‘γλώσσας που προκαλεί φόβο και αναστάτωση, διάκρισης σε σχέση με εθνικότητα, χρώμα φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό, ειδικές ανάγκες, γλώσσας που απειλεί, γλώσσας που μειώνει και γελοιοποιεί τους μαθητές. Οι εκπαιδευτικοί είναι υπεύθυνοι για τη συναισθηματική και σωματική ασφάλεια των μαθητών. Πρέπει συμπεριφέρονται στους μαθητές με σεβασμό και αξιοπρέπεια. Οι εκπαιδευτικοί δεν κακοποιούν και δεν εκμεταλλεύονται τους μαθητές για προσωπικό, ιδεολογικό, υλικό ή σεξουαλικό όφελος. Οι εκπαιδευτικοί αποτελούν πρότυπα και πρέπει να φέρονται με ηθική ακεραιότητα και αξιοπρέπεια. Οι ξεκάθαρες και ρητές οδηγίες που θα απαγορεύουν τη σωματική, λεκτική και σεξουαλική βία από εκπαιδευτικούς προς παιδιά, αλλά ταυτόχρονα θα δίνουν σαφείς κατευθύνσεις πώς να διαχειριστούν τέτοιες περιπτώσεις, είναι απαραίτητες, όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για εμάς τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, όπως απαραίτητη είναι και η δίκαιη και απαρέγκλιτη εφαρμογή τους,  χωρίς φόβους ‘μπλεξίματος’ ή πελατειακών-κομματικών συγκαλύψεων. Μπορεί να ακούγεται ουτοπία σε μια χώρα, όπου παραβιάζεται κάθε έννοια αξιοκρατίας και δικαίου, όμως ο χώρος της εκπαίδευσης είναι ένα από τα βασικά και υγιή –ακόμη- κύτταρα της κοινωνίας μας. Οφείλει να προστατεύσει την ομαλή λειτουργία του κλάδου της, αποβάλλοντας εκείνους που προσβάλλουν το λειτούργημα του εκπαιδευτικού, αποκλείοντας οποιοδήποτε περιθώριο εκμετάλλευσης του χώρου από κακόβουλα και ξένα, προς τις αρχές της εκπαίδευσης, άτομα,  και προστατεύοντας, πάνω από όλα, τα παιδιά.

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 7/6/2013

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org