Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Αφθονία, Ευλογία και Ασφάλεια


Με αφορμή κάποιο πρόσφατο περιστατικό, σκέφτηκα να ξαναγράψω για το θέμα της αφθονίας (αγαθών, υλικών και μη υλικών) στη ζωή μας. Σε μια εποχή, που το έθνος μας ταλανίζεται από φτώχεια και φόβο, νομίζω ότι χρειάζεται να ξανασκεφτούμε και να εφαρμόσουμε τις πνευματικές αλήθειες σχετικά με την αφθονία. Αν πραγματικά τις πιστέψουμε, τις υιοθετήσουμε και τις κάνουμε πράξη, είναι αδύνατον να μην έχουν αποτέλεσμα. Με το ζωντανό παράδειγμά μας, θα βοηθήσουμε και άλλους γύρω μας να βγουν από τη φυλακή της ανημποριάς και του φόβου. Το πρώτο απαραίτητο συστατικό για να αλλάξει η δικτατορία της φτώχειας και της ληστείας που μας έχουν επιβάλλει είναι να αλλάξει η νοοτροπία, η συνειδητότητά μας. Τα πάντα ξεκινούν από το νου κι αν γίνει η αλλαγή στο εσωτερικό επίπεδο, θα μπορέσει πολύ πιο εύκολα να γίνει και στο εξωτερικό.

Ποιες είναι λοιπόν αυτές οι πνευματικές αλήθειες; Πρώτον η ευγνωμοσύνη στο Θεό για το  παραμικρό καλό στη ζωή μας. Μίλησα σε προηγούμενο άρθρο για το ‘Δόξα τω Θεώ’:  να μη συνοδεύεται από φόβο, αλλά από πίστη κι αισιοδοξία. Δεν μπορεί και να παραληφθεί. Πάντα πρέπει να το λέμε, όχι με άγχος (φιου, τη γλύτωσα αυτή τη φορά), αλλά με ανακούφιση και γαλήνη, ως εκδήλωση της σιγουριάς μας ότι έχουμε μόνιμη φροντίδα. Αν ο Θεός έχει επιτρέψει σε κάποιο τομέα της ζωής μας τη στέρηση, υπάρχει λόγος. Είναι δοκιμασία κι όσο πιο πολλή πίστη κι υπομονή έχουμε, τόσο γρηγορότερα θα περάσει. Βεβαίως, υπάρχουν και στιγμές που η υπομονή εξαντλείται και θυμώνουμε με το Θεό. Είναι ανθρώπινο, αλλά κι αυτό περνάει. Όσο πιο γρήγορα ξεπεράσουμε το θυμό μας κι επιστρέψουμε στην πίστη, τόσο λιγότερο θα υποφέρουμε. Η πίστη δε σημαίνει προσωπική ή συλλογική αδράνεια. Το αντίθετο μάλιστα. Δίνει τη δύναμη και την αισιοδοξία για ατομική και συλλογική κινητοποίηση.  Η αδράνεια εδραιώνεται όταν πιστεύω ότι «είμαι μόνος και δε γίνεται τίποτα».

Δεύτερο, να χρησιμοποιούμε τα υλικά αγαθά που ήδη έχουμε με σωστό τρόπο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δηλαδή, να αποφεύγουμε τη σπατάλη και όσα έχουμε να χρησιμοποιούνται για καλό και ανώτερο σκοπό. Να μην αγοράζουμε πράγματα που δε χρειαζόμαστε, να μην πετούμε φαγητό, να μην κάνουμε την διαδρομή με ένα δαπανηρό μέσο, όταν μπορούμε να την κάνουμε φθηνότερα. Όταν σπαταλούμε τα λεφτά, είναι σαν να στέλνουμε μήνυμα στο Σύμπαν, ότι «αυτά τα λεφτά δε σημαίνουν και πολλά πράγματα για μένα, άρα δε με νοιάζει και να τα χάσω». Τότε το Σύμπαν σου λέει «Έτσι  είσαι κύριε; Αφού δεν σε νοιάζουν και τόσο, να μη σου ξαναστείλω». Εφόσον λοιπόν μας έστειλε ο Θεός αυτά τα λεφτά, όποια κι αν είναι, έχουμε την ευθύνη να τα χρησιμοποιήσουμε σωστά. Όσο πιο ευγενής είναι η χρήση, τόσο πιο εναρμονισμένη θα είναι με το Σχέδιο του Θεού (παρά με το δικό μας), τόσο πιο πολλή ικανοποίηση θα νιώθουμε. Δε σημαίνει ότι θα ζήσουμε σαν ασκητές, αλλά η υπερβολική εγωπάθεια, ο υλισμός και ηδονισμός έχουν γαντζωθεί γερά στο έθνος μας. Δυστυχώς ακόμη και σήμερα. Θυμάται κανείς στα φοιτητικά μας χρόνια, που η Παρασκευάτικη και Σαββατιάτικη έξοδος ήταν must που τηρούνταν με θρησκευτική ευλάβεια… Όταν οδηγώ Κυριακή στις 6.30 το πρωί στην παραλιακή για να πάω στο πούλμαν του ορειβατικού και βλέπω τα μαγαζιά γεμάτα νεολαία που «διασκεδάζει», με πιάνει θλίψη για αυτή τη νεολαία. Σήμερα θα έπρεπε η νεολαία να είναι αλλού. Όχι στα ξενυχτάδικα των μπράβων, εκθειάζοντας τοξικομανείς εγωπαθείς καλλιτέχνες, ακυρωμένη από υπερδόση αλκοόλ στο αίμα, αποχαυνωμένη από πισινούς που λικνίζονται στα τραπέζια και δεκάευρα που εκσφενδονίζονται σε μορφή γαρυφάλλων. Πάνε αυτά. Και η γλώσσα που χρησιμοποιώ είναι σκληρή γιατί αυτού του είδους ο ηδονισμός του τρίπτυχου «ακλοόλ-σεξ-ξενύχτι», που συστηματικά προωθήθηκε από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ για δεκαετίες, είναι που ευνούχισε τη δική μας γενιά, η οποία κοιτά τώρα τις εξελίξεις αποσβολωμένη. Αυτό λοιπόν είναι να αρνητικό παράδειγμα χρήσης χρημάτων. Δε χρειάζεται να πλουτίσουν άλλο τα αστέρια της πίστας. Δε χρειάζονται να μολύνουμε το σώμα μας με αλκοόλ και νικοτίνη. Δε χρειάζεται η δωδεκάποντη γόβα, που μάλιστα λίγο να σου γυρίσει, παθαίνεις  διάστρεμμα στον αστράγαλο. Θα πρέπει να μετακινηθούμε μαζικά από τη θρησκεία του ηδονισμού.

 Μιας και το αναφέραμε, είναι π.χ. η ορειβασία ανώτερος τρόπος να ξοδεύει κανείς χρήματα; Ναι, η υγιής φυσιολατρία είναι ένα παράδειγμα ανώτερου, πιο πνευματικού και εν τέλει πιο χαρούμενου τρόπου να ζει κανείς. Γυμνάζεσαι. Γνωρίζεις την ελληνική φύση, που γίνεται βίωμα, κάθε γωνιά της και κάθε πέτρα. Μαθαίνεις. Για την ιστορία του τόπου μας, για τη χλωρίδα και την πανίδα και για την επιβίωση. Αντιμετωπίζεις τον κίνδυνο, και μαθαίνεις την αλληλεγγύη.  Δένεσαι με τον τόπο σου, με ένα τρόπο που είναι αδύνατον να γίνει μέσα από τα βιβλία. Φορτώνεις μπαταρίες, θεραπεύεσαι ψυχικά, αναζωογονείσαι από τη φύση και έχεις το κουράγιο για μια ακόμη εβδομάδα. Κι όλα αυτά με 15 ευρώ (7 για άνεργους).Τα αξίζει τα λεφτά και κάθε φορά που πηγαίνω είμαι ευγνώμων για τις αμέτρητες ευλογίες. Ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο, αλλά αντί να πλημμυρίσουμε από ευχαριστίες και να τον χαρούμε, αφήνοντας το πιο ελαφρύ αποτύπωμα στην μαγική αυτή χώρα, εμείς θελήσαμε να την καταβροχθίσουμε. Ασελγήσαμε πάνω της. Πραγματικά, όταν ταξιδεύω με τους ορειβατικούς και βλέπω την άπληστη, κατάφωρα παράνομη και ακαλαίσθητη οικοδόμηση παντού, πραγματικά πιστεύω ότι, από αυτήν την άποψη, η κρίση έκανε καλό στη χώρα. Αλλιώς δεν θα είχε μείνει ραχούλα για ραχούλα, θα είχαν καταστραφεί όλα. Δεν είχαμε όριο στην απληστία. Ακόμη και δέκα σπίτια να μπορούσε να έχει ο καθένας, θα τα έκανε. Ακόμη και στην κορυφή του Ολύμπου να μπορούσαν να χτίσουν πολλοί καρα-Έλληνες εξοχικό με πισίνα, θα το έκαναν. Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, κορφή του Ολύμπου είναι, μνημείο της φύσης, ιερό των αρχαίων, ο θρόνος του Ζευ, μπορεί να σου πέσει κανένας κεραυνός στο κεφάλι… Όχι, τίποτα. Αν μπορούσε να λαδώσει αρκετά, ώστε να χτίσει αυθαίρετο στην κορφή του Ολύμπου, θα το έκανε. Και μάλιστα υπερυψωμένο για να έχει ακόμη πιο πολλή θέα.  Δυστυχώς από αυτή τη βάρβαρη, εγωκεντρική μεγαλομανία, δεν έχει ακόμη απαλλαγεί μεγάλο μέρος του λαού μας.  Θέλει να ανέβει στην κορφή του Ολύμπου, να κάνει τον πιο εντυπωσιακό γάμο, να έχει τα πιο πολλά πτυχία. Ακόμη και αν όλα αυτά γίνουν με τα πιο αθέμιτα μέσα. Για αυτό είναι εγκλωβισμένοι στη στέρηση, έστω κι αν φαίνονται εξωτερικά πλούσιοι. Ναι, είμαστε σε ευλογημένο τόπο, ας πάρουμε από αυτόν τον τόπο, ΜΕ ΜΕΤΡΟ και με ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ. Κι ας προστατέψουμε σε αυτόν τον τόπο, τώρα που μας έχει ανάγκη. Αλλιώς, θα μας τον πάρουν.

Τρίτος και βασικότατος κανόνας αφθονίας είναι να δίνεις στους άλλους. Όλα όσα έχουμε είναι δανεικά από το Θεό. Αν λοιπόν σε αυτή τη ζωή, για αυτό το διάστημα, έχουμε την τύχη να έχουμε παραπάνω, ας δώσουμε και λίγο στον άλλον, που λόγω συνθηκών, δεν είναι τόσο προνομιούχος.  Ακόμη κι αν δεν έχουμε τίποτα, έστω 50 λεπτά το μήνα, αρκεί να τα δώσουμε με την καρδιά μας και με καλή ευχή για εκείνον που τα δέχεται.  Τέλος, οτιδήποτε αποκτούμε πρέπει να γίνεται με ακεραιότητα. Μόνον τότε ανοίγουν πόρτες στη ζωή, έστω κι αν πάρει χρόνο. Η έλλειψη ακεραιότητας θα φέρει όχι μόνο υλικές απώλειες μακροπρόθεσμα, αλλά και τέτοιες εσωτερικές ψυχικές απώλειες που πραγματικά θα ευχηθεί ο κάτοχός τους, να μην  είχε ποτέ αποκτήσει τα προνόμια. Το μονοπάτι αυτό δεν αξίζει κανένα παζάρεμα.

Άμεσα συνδεδεμένη με την πίστη είναι η αίσθηση ασφάλειας. Πραγματική ασφάλεια μόνο εν Χριστώ μπορεί να υπάρξει. Αλλιώς, μάταια θα ψάχνουμε δικλείδες ασφαλείας σε γήινες καταστάσεις, οι οποίες από τη φύση τους είναι φθαρτές και μεταβλητές. Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο όταν συμβιβάζουμε την ηθική μας ακεραιότητα για την ‘εξασφάλιση’. Δεν καταλαβαίνουμε ότι έτσι χάνουμε το μόνο πράγμα που είναι πραγματικά δικό μας. Χάνουμε ένα μέρος της ψυχής μας. Αργά ή γρήγορα, αυτή η απώλεια θα υλοποιηθεί και στις γήινες, τις υλικές πλευρές της ζωής μας. Αληθινή ασφάλεια μόνο στην αθωότητα μπορεί να υπάρξει. Η λέξη αθωότητα όμως  ξενίζει. Την ταυτίζουμε με την άνοια, με το αδύνατο. Ακόμη και σήμερα οι πλάγιες εξυπηρετήσεις θεωρούνται αυτονόητες, ακόμη και από ανθρώπους μορφωμένους, δοτικούς και αξιόλογους. Είναι μια ολόκληρη μαθημένη νοοτροπία, που παρότι παράλογη και προσβλητική, θεωρείται αυτονόητη, αναπόφευκτη. Μια νοοτροπία, όχι απλώς αδιαφορίας, αλλά εχθρότητας, προς το κοινό καλό και απόλυτης έλλειψης εμπιστοσύνης προς τους συμπολίτες μας γιατί θεωρούμε ότι κι εκείνοι σκέφτονται όπως εμείς-εγωκεντρικά. Έτσι δεν μπορούμε να νιώσουμε πουθενά ασφάλεια. Σε αυτήν ακριβώς την ανασφάλεια και την έλλειψη ορίων, ποντάρουν τώρα όσοι προσπαθούν να περάσουν αυστηρότατους νόμους και κανονισμούς για τη δήθεν ασφάλειά μας. Δεν είναι μόνο οι απαράδεκτες αστυνομικές παρεμβάσεις στα σχολεία, για τις οποίες πραγματικά αναρωτιέμαι αν υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει ότι γίνονται για την ασφάλεια των παιδιών κι όχι για τρομοκρατία κι εκφοβισμό. Όπως και στην αντίστοιχα απαράδεκτη διαπόμπευση των οροθετικών εκδιδόμενων, υπήρξαν κάποιοι που πράγματι πίστεψαν ότι το κάνουν για το καλό της δημόσιας υγείας και της δημόσιας ασφάλειας. Όση τηλεόραση κι αν ακούει κανείς, όσο κομματικά εντεταλμένος κι αν είναι, και μόνο το γεγονός ότι το AIDS υπάρχει εδώ και 30 χρόνια (τώρα θυμήθηκαν να προστατέψουν τη δημόσια υγεία;)ή ότι τα παιδιά των νηπιαγωγείων και τα δημοτικών δεν συνηθίζουν να είναι χρήστες ναρκωτικών (άρα προς τι ο ξαφνικός ζήλος της αστυνομίας;), ε, θα πρέπει λίγο να προβληματίσει για τα κίνητρα αυτών που προτείνουν τέτοια επαίσχυντα και εκφοβιστικά μέτρα. Δεν περιορίζεται μόνο εκεί. Άγρια, τιμωρητική καταστολή, με άλλοθι τη δημόσια ασφάλεια είναι γνωστή και δοκιμασμένη συνταγή. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η τελευταία νομοθεσία για τα ζώα. Αν εξαιρέσει κανείς τις ποινές για την κακοποίηση των ζώων που θα πρέπει να είναι πολύ αυστηρές, οι υπόλοιποι νόμοι στρέφονται στην ουσία εναντίον των ζωόφιλων και συνεπώς των ζώων. Γίνεται τόσο δύσκολο και δαπανηρό να έχει κανείς ζώο, που στην τελική θα πούνε «ας το καλύτερα», σε μια εποχή όπου χιλιάδες αδέσποτα, ειδικά σκύλοι, έχουν ανάγκη τη θαλπωρή μας. Όσα κατοικίδια δεν έχουν τσιπάκι, ο ιδιοκτήτης θα πληρώνει τσουχτερό πρόστιμο. Γιατί αλήθεια; Αποδέχτηκε και η επιστημονική κοινότητα τόσο εύκολα το τσιπάκι, ενώ τα στοιχεία του ζώου, θα μπορούσαν να ταυτοποιούνται από μεταλλική ταμπελίτσα στο περιλαίμιο. Χιλιάδες ζώα έχουν πια το τσιπάκι, με άγνωστο τι νιώθουν, ενώ αμφιβάλλω αν έχει αποβεί χρησιμότερο από την μεταλλική ταμπέλα, έστω και μία φορά. Ας μη παίρνουμε τίποτα δεδομένο λοιπόν, κι ας έχουμε και τις επιφυλάξεις μας για τα δήθεν επιστημονικά… Οι Γραφές έχουν προειδοποιήσει. Αν μας πουν στην επόμενη στροφή ότι πρέπει και τα παιδιά μας να έχουν τσιπάκι για τη δική τους ασφάλεια (όπως οι κλήσεις που ηχογραφούνται, για τη δική μας ασφάλεια βέβαια) θα το χάψουμε κι αυτό; …

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 17/22014

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org