Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων

Μια σειρά από γεγονότα τις τελευταίες ημέρες έφεραν στην προσοχή μου την εκμετάλλευση της μικροβιοφοβίας, ως παράγοντα διάσπασης της κοινωνικής συνοχής, υποδαυλισμού  μίσους και διακρίσεων  και πάνω από όλα,  στοχοποίησης συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, ενώ ταυτόχρονα εκείνοι που τους διαπομπεύουν εμφανίζονται ως άγιοι σωτήρες προς όλους του υπολοίπους. Όπως ανέφερα και σε προηγούμενα άρθρα, η μικροβιοφοβία, ενδεδυμένη με το μανδύα του «κινδύνου για τη δημόσια υγεία», ήδη χρησιμοποιείται για να πολώσει το ρατσισμό εναντίον των αλλοδαπών. Όμως δεν σταματά εκεί. Μια ιδέα δεν εγκαταλείπει την πηγή της. Αν αποδεχτούμε τη μικροφοβία ως παράγοντα απόρριψης, εξοστρακισμού και καταδίκης των άλλων, θα έρθει σύντομα να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα. Αν επιτρέψουμε στην παράνοια για τα μικρόβια (και όσους τη χρησιμοποιούν) να εξαφανίσει την ανθρωπιά, τότε μη μας εκπλήξει να σύντομα σιχαινόμαστε ακόμη και τον εαυτό μας.

Πρώτο περιστατικό. Διάβασα σήμερα στον τύπο για τη δημοσιοποίηση από την ΕΛΑΣ (μετά από διάταξη εισαγγελέα) φωτογραφιών και στοιχείων μιας 22χρονης αλλοδαπής ιερόδουλης-φορέα του AIDS. Αν είναι δυνατόν, σε τι αποσκοπεί αυτή η δημοσιοποίηση; Σε τι; Να προστατευτούν οι Έλληνες πελάτες από τον ιό; Οι Έλληνες πελάτες πρέπει να φορούν προφυλακτικά πάντα! Οι Έλληνες πρέπει να φορούν προφυλακτικά είτε συνευρίσκονται με ιερόδουλες, είτε με άλλες γυναίκες.  Κανείς δεν είναι σταμπαρισμένος με ανοσία και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η τουρίστρια ή ακόμη και μορφωμένες γυναίκες δεν είναι φορείς του ιού. Έχω προσωπικά γνωρίσει τουλάχιστον δύο Ελληνίδες, μορφωμένες, καθόλα αξιοπρεπείς κοινωνικά, φορείς της ηπατίτιδας C.Τους κόλλησαν οι άνδρες τους.  Το αν κάποιος είναι φορέας του ιού είναι προσωπικό δεδομένο και δεν δικαιολογείται η δημοσιοποίηση και διαπόμπευση κατά αυτόν τον τρόπο. Το AIDS κυκλοφορεί εδώ και τριάντα χρόνια σε όλο τον κόσμο και πρώτη φορά διαβάζω να γίνεται δημοσιοποίηση στοιχείων, μόνο και μόνο επειδή κάποιος είναι φορέας. Σε τι αποσκοπεί αυτή η κίνηση; Κατηγορείται λέει, η 22χρονη ιερόδουλη, για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Αν το αποδεχτούμε αυτό, θα πρέπει ΟΛΟΙ οι Έλληνες άνδρες που έχουν πάει με ιερόδουλες χωρίς προφυλακτικά και μετά πήγαν με τις γυναίκες τους, να κατηγορηθούν επίσης για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης! Κι αυτό θα είναι ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού ανδρικού πληθυσμού!… Γνωρίζουν ότι έχουν θέσει τον εαυτό τους και τη γυναίκα τους σε κίνδυνο. Στη Γερμανία, πριν κάποιο διάστημα, μια γνωστή τραγουδίστρια φορέας HIV δικάστηκε γιατί αποδεδειγμένα εν γνώσει της συνερεύθη με 3 συντρόφους χωρίς προφύλαξη. Το δικαστήριο της αθώωσε. Η συμμετοχή στην πράξη έγινε από ενήλικες με γνώση ότι οποιαδήποτε επαφή χωρίς προφύλαξη, εμπεριέχει κίνδυνο. Εμείς εδώ δεν κανουμε καν δικαστήρια. Φυλακίζουμε σωρηδόν άτομα που είναι ούτως ή άλλως εντελώς περιθωριοποιημένα και αδύναμα να προστατέψουν τον εαυτό τους στην κοινωνία.Το ηθικό παράπτωμα της αλλοδαπής (που πιθανόν να μη γνώριζε ότι είχε AIDS και πολύ πιθανόν να μην είχε επιλογή στην προφύλαξη του σώματός της) είναι το ίδιο σοβαρό με το παράπτωμα του Έλληνα καθωσπρέπει οικογενειάρχη που έχει εξωσυζυγικές ευκαιριακές συνευρέσεις χωρίς προφύλαξη και μετά πηγαίνει με τη γυναίκα του χωρίς προφύλαξη… κι ότι γίνει! Είναι το ίδιο σοβαρό με τον Έλληνα teddy boy, που εκμεταλλευόμενος τη γοητεία του και τα λεφτά του μπαμπά, συνευρίσκεται με εκατοντάδες κοπέλες το καλοκαίρι, μην αφήνοντας θηλυκό για θηλυκό , από νησί σε νησί, συμπεριλαμβανομένης και της επίσημης σχέσης με την κοπέλα του… Όμως, δεν λένε τίποτα για όλους αυτούς. Στοχοποιούν και εκθέτουν με αμφίβολες κατηγορίες την γυναίκα-θύμα, η οποία, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν εκδιδόταν μόνη της... Γυναίκα, νέα, αλλοδαπή. Όλες οι διακρίσεις μαζί. Το πιο εύκολο εξιλαστήριο θύμα για να ξεπλυθούν τα άπλυτα όλων των υπολοίπων της ελληνικής κοινωνίας. Πόση αλήθεια επιλογή είχε αυτή η γυναίκα να επιβάλλει τη χρήση προφυλακτικού στπους πελάτες της; Αν οι πελάτες έχουν συνεννοηθεί με το σωματέμπορο για αγοραίο σεξ χωρίς προφύλαξη, με πιο ακριβή τιμή, έχει η 22χρονη επιλογή; Κι αν της το επιβάλλουν με τη βία; Για κανέναν προαγωγό δεν ακούστηκαν συλλήψεις.  Καθόλου δεν ενδιαφέρει αν σε αυτή τη γυναίκα δεν θα μιλά πλέον κανείς- δεν λέω ως ιερόδουλη, αλλά ως άνθρωπο. Έχουμε τέτοια διάκριση απέναντι στο AIDS που νομίζουμε ότι και να μιλήσουμε σε κάποιον φορέα, θα κολλήσουμε φοβερά και τρομερά μικρόβια. Αναρωτιέμαι πώς θα ένιωθαν εκείνοι που την διαπομπεύουν αν βρίσκονταν στη θέση της. Να έχουν κολλήσει και να δημοσιοποιούνται οι φωτογραφίες τους παντού… Κι ας μην ξεχνάμε ότι 22 ετών είναι ακόμη σχεδόν έφηβοι. Είναι πολύ νέα άτομα. Δεν απέχουν πολύ από τα 18, που θεωρούμε ότι είναι ανήλικοι. Δεν συμβαίνει κάτι μαγικό στα 18, όπου ο άνθρωπος αποκτά πλήρη ωριμότητα. Και μόνο ηλικιακά να το δει κανείς, οι πελάτες, οι διακινητές, το κράτος το ίδιο που δεν φρόντισε να προάγει την αγωγή υγείας,είναι όλοι και μεγαλύτερης ηλικίας και μορφωμένοι και με όλες τις ανέσεις στην ελληνική κοινωνία (α, και έχουν φαγητό να φάνε...) Εμείς φυλακίζουμε το θύμα traffiking, νεαρότατα άτομα, πολύ συχνά κακοποιημένα ή παραμελημένα από το οικογενειακό περιβάλλον, από πάμφτωχο υπόβαθρο, ίσως χωρίς γονείς, εξαθλιωμένα - δεν καταλήγει κανείς εκεί επειδή του αρέσει! Τους διαπομπεύουμε δημοσίως, έτσι για να μην έχουν ποτέ μα ποτέ στον ήλιο μοίρα. Πόσο πια μπορεί να χαθεί η ανθρωπιά. Πόσο αλαζόνες μπορεί να γίνουμε; Όταν βλέπω τέτοια σκληρή συμπεριφορά απέναντι σε ευάλωτες ομάδες, θύματα trafficking, κακοποιημένες γυνάικες, χρήστες, ασθενείς, ηλικιωμένους, άστεγους, περιθωριοποιημένους ανθρώπους, ακούω στα αυτιά μου τον ύμνο της εκκλησίας, να τραγουδά ξανά και ξανά "Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν..."  Οι αλήθειες ειπώθηκαν χιλιετίες πριν...Και εμείς συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε απολύτως σίγουροι ότι δεν θα βρεθούμε ούτε εμείς, ούτε τα παιδιά μας, ποτέ μα ποτέ  στη θέση τους... "Μην κρίνετε για να μην κριθείτε". Οι αλήθειες ειπώθηκαν χιλιάδες χρόνια πριν.... Τίποτα δεν έχουμε μάθει πια;

Δεύτερο περιστατικό. Διάβαζα πρόσφατα σε σοβαρή εφημερίδα μεγάλη κυκλοφορίας, σχόλια αναγνωστών απίστευτου ρατσιστικού μίσους σχετικά με τις αφρικανές ιερόδουλες και ταυτόχρονα είχα ακούσει στην τηλεόραση κάποιον μεγαλοδημοσιογράφο να ωρύεται πώς ‘αυτές’ οι αφρικανές πέφτουν επάνω σου αν περπατάς στη Σωκράτους και έχουν AIDS και μπορεί να μας κολλήσουν. Η μικροβιοφοβία ως δικαιολογία μίσους… Οι τρόποι που μεταδίδεται το AIDS είναι γνωστοί. ΔΕΝ, -επαναλαμβάνουμε-, ΔΕΝ, μεταδίδεται το AIDS με το άγγιγμα. Εντύπωση μου έκανε όμως πώς και στις δύο περιπτώσεις, εφημερίδα και τηλεόραση, ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΚΑΘΟΛΟΥ το γεγονός που οι αφρικανές ιερόδουλες είναι όλες ανήλικες! Αν τις δει κανείς είναι ΠΑΙΔΙΑ που δεν φαίνονται πάνω από 14 ετών. Το μόνο που μας νοιάζει είναι τι θα κολλήσουμε οι αξιότιμοι πελάτες τους! Οι αξιότιμοι πελάτες τους διαπράττουν σοβαρότατο ποινικό αδίκημα σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, το οποίο εμείς δεν το βλέπουμε καν, γιατί… γιατί είναι αφρικανάκια παιδιά και για εμάς αυτά τα παιδιά δεν μετράνε! Πού είναι η ΕΛΑΣ να προστατέψει αυτά τα παιδιά, τα οποία χρήζουν ειδικής προστασίας και μέριμνας, βάσει διεθνών κι ευρωπαϊκών συνθηκών που έχει υπογράψει και η Ελλάδα, ακόμη κι αν είναι χωρίς χαρτιά; Όχι, δεν μας νοιάζει. Η μικροβιοφοβία μας κι ο ρατσισμός μας είναι πιο σημαντικά από την προστασία του παιδιού από τη σεξουαλική κακοποίηση, τι να πεις….

Τρίτο περιστατικό. Στην Ελλάδα έχουμε μικροβιοφοβία ουκ ολίγη. Δεν αναγνωρίζουμε ότι η μικροβιοφοβία είναι παράγοντας διαχωρισμού κι απομόνωσης μεταξύ των ανθρώπων. Θα κάνουμε αυτά που πρέπει βάσει των κανόνων υγιεινής, αλλά μέχρι εκεί! Όταν δεν μιλούμε, δεν αγγίζουμε, απομονώνουμε, στοχοποιούμε, εξοστρακίζουμε τους άλλους –μη τυχόν και κολλήσουμε-, αποτυγχάνουμε στην δοκιμασία της ανθρωπιάς και προετοιμάζουμε το έδαφος να βρεθούμε εμείς στη θέση των ανθρώπων αυτών, για να μάθουμε το μάθημα ότι το πιο σημαντικό από όλα είναι η ανθρωπιά. Μια ιδέα δεν εγκαταλείπει την πηγή της. Δεν τελειώνει το θέμα με τους αλλοδαπούς ή τις ιερόδουλες. Αν μαντρώσουμε τους αλλοδαπούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης με τη δικαιολογία του «κινδύνου για τη δημόσια υγεία», το αμέσως επόμενο θύμα είναι οι άστεγοι –μέσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και πολλοί Έλληνες. Μετά θα πούνε ότι οι άστεγοι είναι κίνδυνος για τη δημόσια υγεία! Η μικροβιοφοβία έχει ως στόχο την απομόνωση και τον αποχωρισμό από τους άλλους ανθρώπους. Δεν μιλούμε στους άστεγους, δεν τους ακουμπάμε μη τυχόν και μας κολλήσουν τίποτα. Αλλά δεν σταματά ούτε εκεί!...
 Η τωρινή μου εμπειρία ως εθελόντρια βοηθός νοσηλεύτρια του Ερυθρού Σταυρού επιβεβαιώνει ακριβώς αυτό: Μια ιδέα δεν εγκαταλείπει την πηγή της. Οι νοσοκόμες μας λένε πόσο συχνά βλέπουν τους συνοδούς των ηλικιωμένων γονιών, δηλαδή τα παιδιά τους, να μην αλλάζουν τους γονείς τους στο νοσοκομείο, ούτε καν με γάντια, γιατί απλά σιχαίνονται! Σιχαίνονται τους ίδιους τους γονείς τους και περιμένουν από τις αποκλειστικές ή το μόνιμο προσωπικό να κάνει τη ‘βρώμικη’ δουλειά. Αν έχουμε φτάσει σε αυτό το επίπεδο, αναρωτιέται κανείς αν το μεθεπόμενο βήμα θα είναι να σιχαινόμαστε να αλλάζουμε και τα ίδια μας τα μωρά! Τι άνθρωποι θα γίνουμε πια;! Αποστειρωμένοι στον κόσμο της απόλυτης τελειότητας που φανταζόμαστε ότι κατέχουμε, απορρίπτουμε οτιδήποτε μας θυμίζει αρρώστια, αδυναμία, ευαλωτότητα. Αυτό συμβολίζει η μικροβιοφοβία. Προβάλλουμε στην αρρώστια του άλλου, τις δικές μας απωθημένες ενοχές για την έλλειψη ανθρωπιά κι αγάπης. Μόνο που να μην ξεχνάμε ότι είμαστε κι εμείς άνθρωποι και μπορούμε ευκολότατα να βρεθούμε στην ίδια κατάσταση. Αν η ανθρωπιά και η συμπόνια για τον άλλον ξεπεράσουν την αποστροφή μας, τότε έχουμε νικήσει το φόβο, για να μην πω την ίδια την αρρώστια...

Όταν η Γερόντισσα Γαβρηλία πήγαινε, κατόπιν θεϊκής καθοδήγησης, να καθαρίζει τις πληγές στους λεπρούς στην Ινδία -χωρίς γάντια, δεν υπήρχαν- υπηρετούσε απόλυτα την ανθρωπιά (τη στιγμή που εμείς σιχαινόμαστε να αλλάξουμε πάνα στους ηλικιωμένους γονείς μας, ακόμη και με γάντια). Αν θυμάμαι καλά, από το βιβλίο της «Ασκητική της Αγάπης», η Γερόντισα Γαβρηλία ανέφερε πως οι ασθένειες δεν κολλούν όταν υπάρχει καθαριότητα. Ένας τρόπος ερμηνείας βεβαίως είναι η υλική καθαριότητα. Πιστεύω όμως ότι εννοούσε επίσης και την καθαρότητα της ψυχής. Έτσι κατόρθωσε εκείνη να μην κολλήσει τίποτα. Η ανθρωπιά κι η αγάπη είχαν υπερνικήσει το φόβο και τη σιχασιά και ήταν πλέον άτρωτη.

Δεν ζητείται από εμάς να κάνουμε τα ίδια υπερφυσικά επιτεύγματα.
Μπορούμε όμως να μιλήσουμε σε έναν άστεγο...
Μπορούμε να βοηθήσουμε διακριτικά κι ευγενικά έναν ηλικιωμένο, που εύχεται να είχε πεθάνει παρά να βρίσκεται στην ταπεινωτική κατάσταση να τον αλλάζουν οι άλλοι.
Μπορούμε να δούμε ανθρωπινά τους μετανάστες που ζουν σε άθλιες συνθήκες, όχι επειδή το έχουν επιλέξει, αλλά επειδή ακριβώς δεν είχαν άλλη επιλογή.
Μπορούμε να σταθούμε με συμπόνια στο αδύναμο θύμα εκμετάλλευσης και όχι να μπούμε στη χορωδία της κατάκρισης «Μακριά αυτοί από εμάς-θα μας κολλήσουν μικρόβια!».
Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.com, 29/4/2012

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org