Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Δεν συμμετέχω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Συλλογική μαθημένη αβοηθησία


Μετά το πνευματικό μήνυμα, ας αναλογιστούμε και για το ψυχολογικό μήνυμα αυτών των ημερών σε σχέση με το λαό μας. Το κύριο σημείο που εισπράττω από τα ΜΜΕ αυτές τις μέρες, πίσω από τις γιορτές φιλανθρωπίας, που βεβαίως έχουν και αυτές την αξία τους -δεν τις υποτιμώ-, είναι το φαινόμενο της ‘μαθημένης αβοηθησίας’, σε συλλογικό επίπεδο. Η ‘μαθημένη αβοηθησία’ (learnt helplessness) είναι όρος που εφευρέθηκε στην ξένη βιβλιογραφία, κυρίως για να περιγράψει την κατάσταση κατάθλιψης, ακινητοποίησης, ψυχικής παράλυσης, που βιώνουν γυναίκες σε κακοποιητική σχέση. Είναι η παγίωση της πεποίθησης ότι «αφού έχω δοκιμάσει να αλλάξω την κατάσταση και τίποτα δεν αλλάζει, συμπεραίνω ότι είμαι ανίκανη να αλλάξω το οτιδήποτε. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να βοηθήσω τον εαυτό μου. Είναι αδύνατον. Εγκαταλείπω την προσπάθεια και αφήνομαι έρμαιο στα χέρια του θύτη». Το σύνδρομο μαθημένης αβοηθησίας, με τα αλλεπάλληλα τραύματα επιδεινώνεται τόσο, ώστε να εξαπλώνεται και σε άλλους τομείς της ζωής του θύματος, (π.χ. επαγγελματική ζωή, υγεία). Όταν μετά από καιρό, φτάσει στο σημείο να της προσφερθεί λύση έξωθεν, (π.χ. στέγη, χρήματα, ψυχολογική υποστήριξη, ό,τι χρειάζεται για να φύγει από την κακοποίηση με ασφάλεια), είναι σε τέτοιο ακραίο σημείο παράλυσης, που απλά κάθεται ακίνητη-δε φεύγει. Σαν το κακοποιημένο κατοικίδιο, που του ανοίγεις την πόρτα του κλουβιού να φύγει κι αυτό λουφάζει στη γωνία, μέσα στο κλουβί, παρά την ανοιχτή πόρτα. Αυτό δεν είναι  κάποια εκ γενετής δειλία ή παθητικότητα . Είναι το αποτέλεσμα αλλεπάλληλων τραυμάτων και της χειραγώγησης μέσα από μια κακοποιητική σχέση. Η αβοηθησία είναι μαθημένη.

Το αναφέρω, γιατί ακριβώς το ίδιο σύνδρομο εμφανίζεται τώρα σε συλλογικό επίπεδο, στο λαό μας, στο έθνος μας. Είναι το επόμενο στάδιο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας, που έχω γράψει παλαιότερα και οι αντιστοιχίες είναι πραγματικά αξιοσημείωτες. Έναυσμα, τα ρεπορτάζ από τις δωρεάν Χριστουγεννιάτικες διανομές τροφίμων. Σοκαριστικά, τα σπασμένα πρόσωπα των συμπολιτών μας, να ομολογούν στο φακό «αφού έτσι που μας καταντήσανε, ε, με αυτά τα λίγα θα ζήσουμε». Το στάδιο αυτό της μοιρολατρικής αποδοχής, το στάδιο του ‘ευγνώμονα σκλάβου’ είναι πολύ επικίνδυνο. Για αυτό και προβάλλεται κατά κόρον στα ΜΜΕ. Μπορεί το «έτσι που μας καταντήσανε» να ακούγεται αντιπολιτευτικό, όμως δεν είναι. Είναι ένας άλλος τρόπος να παγιωθεί στη συνείδηση του έθνους, ότι όλοι τώρα πια το έχουμε αποδεχτεί, τη μιζέρια, τη φτώχεια, την κακομοιριά και μαθαίνουμε να ζούμε με αυτό και μάλιστα, κάνουμε και χιούμορ. Εμμέσως όμως και άρρητα, πάει να παγιωθεί στη συνείδηση του έθνους, η αδικία. Αυτή η φτώχεια δεν είναι μη-αποτρέψιμη, ούτε μη-αναστρέψιμη. Είναι αποτέλεσμα κοινωνικής και πολιτικής αδικίας. Αυτό δεν ακούγεται πουθενά στα ρεπορτάζ φτώχειας. Είμαι αντίθετη στην απεικόνιση της φτώχειας με αυτόν τον τρόπο, γιατί χρησιμοποιείται προπαγανδιστικά. Αν θέλουν να βγάλουν μια ανακοίνωση για δωρεάν διανομή τροφίμων, ας την βγάλουν ως αφίσα, να ενημερωθεί ο κόσμος. Όμως,  βιντεοληψίες ουρών ταλαιπωρημένων συμπολιτών μας στα συσσίτια  περνούν μια εικόνα οριστικής απώλειας της αξιοπρέπειάς μας. Αν θέλουν  να ενημερωθεί ο κόσμος για την κατάσταση της φτώχειας σήμερα, υπάρχουν άλλοι τρόποι, με στοιχεία και με φωνές οικονομολόγων που λένε την αλήθεια-αλλά και τα δύο σπανίζουν στην τηλεόραση σήμερα.

Με τον καιρό, όπως η κακοποιημένη γυναίκα, ο ευγνώμων σκλάβος ή το εγκλωβισμένο κατοικίδιο, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι «Για να ζω εγώ έτσι, μάλλον αυτό αξίζω. Δεν μπορεί να υπάρχει κάτι καλύτερο στη ζωή για μένα».  Όταν πιστέψουμε ότι δεν αξίζουμε κάτι καλύτερο, είναι αδύνατον να το πετύχουμε. Είναι αδύνατον να παλέψουμε, είναι αδύνατο να αλλάξουμε. Είμαστε στο στάδιο «καλά είμαι εδώ που είμαι, ας κάτσω στα αβγά μου, ας πω κι ευχαριστώ» και τότε, τα παραμορφωτικά γυαλιά της μαθημένης αβοηθησίας, αρχίζουν να παρουσιάζουν το  θύτη, τελικά «όχι και τόσο κακό». Ίσως και λίγο «γλυκούλη»... Η Lydia Cacho αναφέρει με συγκλονιστικό τρόπο το φαινόμενο της μαθημένης αβοηθησίας, στο παράδειγμα της έφηβης εκδιδόμενης στο Μεξικό, που όταν την πλησίασαν κοινωνικοί λειτουργοί για να την απελευθερώσουν από το κύκλωμα τράφικινγκ, τους είπε: «Η μαμά μου κάνει πιάτσα λίγο πιο κάτω. Τι εννοείτε να ελευθερωθώ; Αυτό δεν είναι όλο κι όλο που υπάρχει στη ζωή; Έτσι δεν είναι η ζωή; Για αυτό δεν είμαστε φτιαγμένοι; Αυτή είναι η ζωή και είναι καλή, έτσι όπως είναι». Μήπως πλησιάζουμε κι εμείς, ως έθνος, στο ίδιο επίπεδο;

Η μαθημένη αβοηθησία δεν δημιουργείται από τη μια στιγμή στην άλλη. Χρειάζεται χρόνο και χρειάζεται κατάλληλη μεταχείριση. Στην θεωρία του συμπεριφορισμού, υπάρχει μια μέθοδος με το αποκρουστικό όνομα «shaping», δηλαδή ‘πλάσιμο συμπεριφοράς’. Μία από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο shaping είναι το λεγόμενο ‘καρότο και μαστίγιο’, δηλαδή εναλλαγές τιμωρίας κι επιβράβευσης, Αυτή η τεχνική όταν χρησιμοποιείται χωρίς λογική συνέχεια, με απρόβλεπτο και απρόσμενο τρόπο, οδηγεί στη μαθημένη αβοηθησία, ή ακόμη και στο σύνδρομο της Στοκχόλμης (δηλαδή, θύματα απαγωγών ταυτίζονται με τους θύτες  τους, όταν μέσα στον συνεχή τρόμο των τιμωριών λαμβάνουν κάποιες ξαφνικές απροσδόκητες επιβραβεύσεις ή αμοιβές. Η ξαφνική ‘καλοσύνη’, σε συνδυασμό με τον συνεχή τρόμο για το χειρότερο, κάνει το θύμα να σκέφτεται ότι ‘τελικά ίσως ο  θύτης δεν είναι και τόσο κακός’, αν μη τι άλλο για να κάνει την αγωνία της περισσότερο υποφερτή). Το αλλοπρόσαλλο  και εντελώς ασυνεπές ‘καρότο και μαστίγιο’ το εισπράττουμε κι εμείς, συλλογικά από τους Ευρωπαίους ‘εταίρους’, όπως επίσης και από τις τελείως αλλοπρόσαλλες και πέραν πάσης λογικής αναβαθμίσεις και υποβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης. Αλλά όπως επίσης και τις πατροναριστικές δήθεν επιβραβεύσεις, τύπου «η Ελλάδα αξίζει το σεβασμό μας». Αντίστοιχα αλλοπρόσαλλες και χειριστικές είναι οι καμπάνες τύπου: «άλλαξε το κλίμα υπέρ της Ελλάδας», «η Ελλάδα θα σωθεί», «η Ελλάδα αφήνει το παρελθόν πίσω» κλπ. Επίσης, όλα τα σχετικά με την τρομολαγνεία της ‘χρεωκοπίας’-όταν η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει δύο φορές προς όφελος των δανειστών. Όταν το θύμα βλέπει ότι μετά από χρόνια, οι προσπάθειες και διαμαρτυρίες της πέφτουν στο κενό (όπως κι εμείς τα τελευταία 3 χρόνια) αρχίζει και ταυτίζεται με το θύτη και πιστεύει στα φαντάσματα των απειλών του, σχετικά με το τρομερό και φοβερά που θα συμβούν αν τον αφήσει. Σαν τον κακοποιητικό σύντροφο που λέει στη γυναίκα του, την ώρα που τη δέρνει: ‘μη τολμήσεις και φύγεις, γιατί εκεί έξω θα σε δείρουν».

Ταυτόχρονα, η γελιοποίηση και ο εξευτελισμός είναι ισχυρά εργαλεία για το shaping και τη μαθημένη αβοηθησία. Οι κατευθείαν προσβολές προκαλούν πολλές φορές άμυνα και αντίσταση. Οι έμμεσες προσβολές όμως, καλυμμένες δήθεν από το μανδύα του χιούμορ, είναι πολύ πιο επικίνδυνες και αποδυναμωτικές για εκείνον που θα επηρεαστεί από αυτές. Δεν είναι τυχαίο που πολυεθνική γαλλική μάρκα ρούχων έβγαλε ως λεζάντα στη βιτρίνα των Αθηνών, το «Πεινασμένη, αλλά Κομψή». Δεν είναι τυχαία τα πάμπολλα κατάπτυστα υβριστικά κείμενα εναντίον των Ελλήνων, αλλά και οι δηλώσεις, όχι μόνο Ευρωπαίων, αλλά και δυστυχώς Ελλήνων, που περιγελούν και κατασυκοφαντούν την Ελλάδα στο εξωτερικό. Η ειρωνεία και η γελιοποίηση είναι από τα πιο συνηθισμένα όπλα στην κακοποιητική σχέση: ‘Χα, πού νομίζεις ότι θα φύγεις… πού θα πας κακομοίρα… δε βλέπεις τα χάλια σου…»

Η μαθημένη αβοηθησία έρχεται επίσης μέσω της στέρησης των υλικών μέσων βιοπορισμού και ειδικά στο θέμα της εργασίας. Δεν είναι τυχαίο, που  οι κακοποιητικοί σύντροφοι δεν αφήνουν τη γυναίκα να εργαστεί! Το κλείσιμο στο σπίτι, η κατάθλιψη που ακολουθεί, το αίσθημα ανικανότητας και απαξίωσης, η καταρράκωση της αυτοεκτίμησης, μαζί με την έλλειψη υλικών πόρων είναι από τους κύριους τρόπους να βεβαιωθεί ότι το θύμα θα παραμείνει ανήμπορο, ή μάλλον ότι θα συνεχίσει να πιστεύει ότι είναι ανήμπορο. Μήπως θυμίζει αυτό κάτι σε σχέση με το λαό μας;  Στους κόλπους της παγκόσμιας αναπτυξιακής βοήθειας προς φτωχές χώρες, για παράδειγμα της Αφρικής, οι ερευνητές έχουν καταλήξει ότι η χρηματική βοήθεια απλά δεν βοηθά τις χώρες αυτές. Πρώτα από όλα, συχνά δεν πηγαίνει εκεί που πρέπει, αλλά καταλήγει στις τσέπες κάποιων (θυμίζει κάτι αυτό;). Η χρηματική βοήθεια όταν δίνεται με ακατάλληλο τρόπο καταστρέφει τις τοπικές οικονομίες (θυμίζει κάτι και αυτό;) Έπειτα, έχει επανειλημμένα αποδειχτεί ότι το να δίνουν απλώς χρήματα σε ενήλικες που μπορούν να εργαστούν , καταλήγει να δημιουργεί ζητιάνους και ψυχικά παράλυτους επαίτες-θύματα της μαθημένης αβοηθησίας (θυμίζει κάτι κι ετούτο;). Η τάση σε όλες τις σοβαρές αναπτυξιακές οργανώσεις αρωγής σε φτωχές χώρες είναι να εμπλέκουν ενεργά τον ντόπιο πληθυσμό στη λήψη αποφάσεων, να δημιουργήσουν μαζί τις υποδομές για να εργαστεί ο ντόπιος πληθυσμός και να παράγει τα προς το ζην μόνος του, από τους πόρους της χώρας του.  Ε, στη χώρα μας γίνεται ακριβώς το αντίθετο! Παίρνουν έναν οικονομικά ενεργό πληθυσμό, του αφαιρούν την εργασία, τον καταδικάζουν κατά εκατομμύρια στην ανεργία, καταστρέφουν όποια υποδομή υπήρχε στην τοπική οικονομία και μετά του δίνουν φιλανθρωπία, ευνουχίζοντάς τον και οδηγώντας τον μέσα από την μαζική κατάθλιψη και σε βάθος χρόνου,  στα συμπεράσματα της μαθημένης αβοηθησίας «Είδες, τίποτα δεν μπορώ να κάνω. Τίποτα δεν αλλάζει. Δεν μπορώ να αλλάξω τη ζωή μου. Μάλλον δεν αξίζω. Έτσι που με καταντήσανε, θα μάθω να ζω και με τα λίγα που έχω». Μετά, έρχονται οι επιβραβεύσεις τύπου «Οι έλληνες αξίζουν το σεβασμό μας», μαζί με μια καλή Χριστουγεννιάτικη δόση φιλανθρωπίας, ώστε το θύμα να συμπεραίνει «είδες, τελικά δεν είναι τόσο κακοί» (και άρα να παγιωθεί ακόμη περισσότερο το ‘εγώ φταίω’). Στις φτωχές χώρες της Αφρικής, οι σοβαρές οργανώσεις έχουν ως απώτερο στόχο να γίνουν αχρείαστες. Βλέπουμε εμείς ως Έλληνες, τους εταίρους, που κάθε λίγο και λιγάκι μας ‘σώζουν’, να θέλουν να μας γίνουν ‘αχρείαστοι’;.. Στις φτωχές χώρες της Αφρικής, οι σοβαρές οργανώσεις έρχονται σε σύγκρουση με τις πολυεθνικές που θέλουν αν αρπάξουν τη γη και τους πόρους των ντόπιων πληθυσμών. Στη χώρα μας, οι πόροι είναι υφ’ αρπαγήν, οπότε και να θέλουν οι Έλληνες μετά να παράγουν τα προς το ζην, δεν θα μπορούν. Ίσως απλά θα ζούμε από τις ελεημοσύνες των Γερμανών και θα τους λέμε κι ευχαριστώ, ίσως απλά ως ευγνώμονες σκλάβοι-γκαρσόνια στην ίδια μας τη χώρα.

Μην ξεχνούμε όμως αυτό που έχει λεχθεί σχετικά με τη μαθημένη αβοηθησία: η διαφορά στο αν η γυναίκα φύγει ή μείνει, εξαρτάται, όχι από την πραγματική δυνατότητα (οικονομική, στέγη, ασφάλεια κλπ.) που έχει η γυναίκα για να φύγει, αλλά από την δυνατότητα που η γυναίκα ΠΙΣΤΕΥΕΙ ότι έχει. Εκείνες που πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν μόνες τους, φεύγουν-έστω και αν δεν έχουν τίποτα. Εκείνες που πιστεύουν ότι δεν θα τα καταφέρουν, μένουν -έστω και αν η πόρτα του κλουβιού είναι ανοιχτή. Αυτό θα πρέπει  να το θυμόμαστε. Σε συλλογικό επίπεδο.

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 26/12/2012

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org