Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Όταν ένα οικονομικό πρόγραμμα γίνεται θρησκευτική καταδίκη


Σε προηγούμενη ανάρτηση έγραψα για την  «αλοιφή» που έχουν γίνει οι κυβερνώντες όσον αφορά την ικανότητα τους να αντισταθούν στις απαιτήσεις των δανειστών. Ίσως ο όρος είναι λίγο σκληρός, σε αυτήν όμως την ανάρτηση θα ήθελα να σχολιάσω την «αλοιφή» που έχουμε γίνει εμείς! Αν το κοιτάξει κανείς από απόσταση, χωρίς να παπαγαλίζει τα χιλιοειπωμένα που λέγονται από τα κανάλια, αναρωτήθηκα το εξής: Ωραία, έχουμε λοιπόν οικονομικά προβλήματα. Θα μπορούσαμε να μην έχουμε αν βγαίναμε από το ευρωζουρλομανδύα, αλλά ΕΣΤΩ, έστω, -υπόθεση εργασίας- ότι με κάποιο τρόπο σε αυτή τη φάση, λέμε τώρα, δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την οικονομική δυσχέρεια. Έστω λοιπόν ότι ξεκινούμε με την –μη ισχύουσα- υπόθεση εργασίας ότι σε αυτή τη φάση θα έχουμε οικονομικά προβλήματα. Και λοιπόν; Είναι αυτό δικαιολογία για την βαριά κατάθλιψη που έχει πέσει όλος ο λαός; Άμα τον δεις, μοιάζει και μιλάει, λες και μόλις έχει λάβει την τελική απόφαση δικαστηρίου ότι θα πάει στην κόλαση, αντί για τον παράδεισο εις τους αιώνας των αιώνων.  Αυτό δεν είναι οικονομικό πρόγραμμα, αυτό φαίνεται σα θρησκευτική καταδίκη την ημέρα της κρίσης! Δεν πιστεύω σε αιώνιες κολάσεις, γιατί δεν θα μπορούσε ποτέ να δοθεί κάτι τέτοιο από έναν Θεό Αγάπης, που δίνει πάντα δεύτερη ευκαιρία, αλλά το καταπληκτικό είναι ότι ακόμη και οι άθεοι έχουν τώρα πιστέψει την αιώνια θανάτια καταδίκη, που αποφάσισε για αυτούς ο άλλος «θεός» που λέγεται ευρωιερατείο. Πώς είναι δυνατόν κάποια οικονομικά προβλήματα, όσο τεχνηέντως και αν είναι δημιουργημένα, όσο σοβαρά κι αν είναι, να μας έχουν οδηγήσει α) αν χάσουμε το ηθικό μας, β) να πέσουμε σε κατάθλιψη, γ)να αυτομαστιγωνόμαστε στην ενοχή ότι εμείς φταίμε, δ)να νιώθουμε ανάξιοι, ε)να νιώθουμε κατώτεροι, στ)να νιώθουμε ανήμποροι, ζ)να νιώθουμε ακινητοποιημένοι και παγωμένοι, η)να νιώθουμε απελπισμένοι και να πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα, θ)να γίνουμε τόσο εσωστρεφείς και υποτονικοί, ένας από τους πιο ‘έξω καρδιά’ λαούς στον κόσμο και τέλος, να αναπτύξουμε αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν betrayal bond, δηλαδή δεσμός προδοσίας με εκείνον που μας κακοποιεί, λες και είναι η μόνη πηγή σανίδα σωτηρίας. Αυτή δεν είναι οικονομική ύφεση, αυτό είναι ηθική, συναισθηματική και πνευματική ισοπέδωση! Και δεν χρειάζεται να υπάρχει, ακόμη κι αν υπάρχουν τα σοβαρότερα οικονομικά προβλήματα.


Άρα λοιπόν, σίγουρα κάνουν και κάτι άλλο εκτός από την οικονομική εξόντωση κι αυτό μπορεί να το ανακαλύψει κανείς κοιτώντας τα κανάλια. Από την άλλη πλευρά εμείς δεν χρειάζεται αυτό το κάτι  να το αποδεχτούμε. Σε αυτό το κάτι έχουμε πολύ μεγαλύτερο έλεγχο από ότι στα οικονομικά. Μπορούμε να ξαναβρούμε το ηθικό, την ελπίδα και τη μαχητικότητά μας, μπορούμε να ξανα-αρχίσουμε την αλληλεγγύη που παρατήσαμε πίσω στο 2012, μπορούμε να αρχίσουμε να χαιρόμαστε ξανά και να περνάμε χρόνο με τους άλλους,  ακόμη κι αν δεν μπορούμε να αποβάλλουμε άμεσα τα οικονομικά προβλήματα (ο τρόπος υπάρχει, αλλά ακόμη κι έτσι αν ήταν, δεν χρειάζεται η οικονομική σφαίρα να εξουδετερώνει όλες τις άλλες). Η οικονομική ζωή είναι ένα μόνο τμήμα της ζωής μας και –όχι, δεν χρειάζεται το χρήμα να καθορίζει τα πάντα, και κυρίως όχι το ηθικό μας. Υπάρχει η οικογένεια, οι φίλοι, η φύση και τα ζώα, η δημιουργικότητα, η μάθηση, η πνευματική ζωή, η δουλειά μας-έστω και να δεν την ασκούμε με τον τρόπο που θα θέλαμε,   υπάρχουν πολλές όψεις της ζωής που όχι, δεν χρειάζονται πάντα χρήματα για να λειτουργήσουν.  Ας αρχίσουμε να μαζεύουμε τα κομμάτια μας ένα ένα κι ας ξεκινήσουμε να ενισχύουμε τους εαυτούς μας εκεί που μπορούμε. Ακόμη κι αν φαίνεται ότι δεν μπορούμε άμεσα να αποτινάξουμε την οικονομική δικτατορία των παγκόσμιων τραπεζιτών (οι παρόντες πολιτικοί σίγουρα δεν μπορούν να το κάνουν!), μπορούμε να μην τους επιτρέψουμε να μας κάνουν ‘αλοιφή’. Συγνώμη, αλλά για χιλιετίες, αυτό το έθνος επέζησε οικονομική δυσπραγία πολλή χειρότερη από τη σημερινή. Όμως αρνήθηκαν τον ηθικό θάνατο και δεν σταμάτησαν να δημιουργούν και να αντιστέκονται. Δεν έγιναν "αλοιφή"!Τίποτε δεν πάει χαμένο και δεν είμαστε μόνοι μας. Ο Θεός βλέπει και προστατεύει.  Ποιοι είναι εκείνοι που αποφάσισαν για εμάς την αιώνια καταδίκη; Με ποια δύναμη και με ποιο δικαίωμα αποφασίζουν για το θάνατο ενός αρχαίου έθνους; Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα, εμείς όμως τους δίνουμε τη δύναμη, γιατί τους βλέπουμε σα θεούς, επειδή ακριβώς έχουμε εγκαταλείψει τον αληθινό Θεό. Εγκαταλείψαμε τον αληθινό Θεό από εγωισμό και τώρα ανακαλύπτουμε τώρα ότι είμαστε ανίσχυροι να κάνουμε οτιδήποτε χωρίς τη βοήθειά Του. Προτιμούμε να κακοποιούμαστε παρά να παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος και να ζητήσουμε βοήθεια. Και η βοήθεια θα έρθει, έστω και στην παραμικρή παράκληση που γίνεται μέσα από την καρδιά, ακόμη κι αν κάποιος δεν πιστεύει και δεν πηγαίνει στην εκκλησία. Αρκεί να νοιαστεί  ειλικρινά για αυτόν τον τόπο και για τους συμπολίτες του. Τότε θα έρθει η βοήθεια μέσα από την καρδιά του. Κι ας μην θέλει να παραδεχτεί την πηγή της. Τον Θεό δεν Τον ενδιαφέρει να μας πείσει με αποδείξεις. Τον ενδιαφέρει να Τον νιώσουμε και να αγαπήσουμε. Αυτή τη στιγμή νιώθω ότι καλούμαστε να αγαπήσουμε και να υπερασπιστούμε την πανάρχαια εκείνη οντότητα που λέγεται Ελλάδα κι ελληνικό έθνος. Και δεν το λέω με εθνικιστική άποψη, αλλά γιατί τώρα πραγματικά νιώθω ότι κινδυνεύει. Κινδυνεύει, όχι επειδή κάποιοι θα την καταλύσουν με τη βία, αλλά  επειδή κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι «και να καταλυθεί δεν τρέχει τίποτα», "και να χαθεί δεν πειράζει, γιατί δεν αξίζει", «έχουν αλλάξει τα πράγματα σήμερα, στον παγκοσμιοποιημένο πλανήτη δεν έχουν θέση αυτά». Αυτή τη φορά κινδυνεύει από τη λήθη και την πνευματική ισοπέδωση στα εθνικά θέματα, η οποία σχεδιάζεται να ακολουθήσει την πνευματική και ηθική ισοπέδωση του ελληνικού λαού σε όλα τα άλλα επίπεδα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε ούτε το  ένα ούτε το άλλο. Αυτό είναι στο χέρι μας άμεσα.

 

Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 11/11/2015

 

Όταν ο φοβισμένος έλκει το φόβο του...



Τις τελευταίες ημέρες όλα τα συστημικά μέσα επαναλαμβάνουν με χειραγωγικό τρόπο τις δηλώσεις βουλευτή της ΝΔ ότι άτομα με διακριτικά του ΕΠΑΜ τον ‘εμπόδισαν με λεκτική επίθεση’ και στη συνέχεια ότι ‘κάποια άτομα’ του έριξαν νερά και ξύλα (έξω από το αυτοκίνητο) στη γνωστή  πρόσφατη πορεία των ποντιακών σωματείων. Ο τρόπος που επαναλαμβάνουν τα ΜΜΕ συνέχεια αυτές τις δηλώσεις (λες και είναι αυταπόδεικτη αλήθεια) αφήνει να εννοηθεί ότι τα άτομα με διακριτικά ΕΠΑΜ ήταν που έκαναν τη σωματική επίθεση, κάτι που δεν ισχύει, ενώ στις λεκτικές τους διατυπώσεις αναφέρονται νεφελωδώς σε ‘φασιστοειδή’ αφού έχουν ήδη αναφερθεί στο ΕΠΑΜ. Βεβαίως κανένα μέσο δε βγήκε να προβάλλει τη διάψευση του ΕΠΑΜ, γιατί αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η συκοφάντισή του, βασιζόμενοι ότι κάποιος είπε κάτι-που δεν ξέρουμε όσο αλήθεια είναι και πόσο όχι. Η συκοφάντιση είναι πανάρχαια μέθοδος προσπάθειας εξουδετέρωσης του αντιπάλου-ιδιαίτερα όταν ο αντίπαλος έχει κάνει τόσες ‘άβολες’ για το σύστημά τους αποκαλύψεις, όπως ο Καζάκης. Δεν ήμουν στη συγκεκριμένη διαδήλωση, αλλά έχοντας κατέβει αρκετές φορές στις διαμαρτυρίες του ΕΠΑΜ και γνωρίζοντας το χώρο, είμαι σίγουρη ότι πρόκειται για προβοκάτσια και συκοφαντίες. Κατ’ αρχάς, το ΕΠΑΜ είναι ενεργό από το 2011 και κατεβαίνει συνέχεια σε διαμαρτυρίες στο Σύνταγμα (δεν διαμαρτύρεται από τον καναπέ!) και ποτέ δεν έχει συμβεί το παραμικρό. Είναι αντίθετο στην ιδεολογία του και στις αρχές του. Οι Επαμίτες, οι οποίοι ως επί το πλείστον είναι άνθρωποι μέσης ηλικίας, επαγγελματίες, οργανωμένοι, σοβαροί (όχι τίποτα πιτσιρικάδες που νομίζουν ότι κάνουν επανάσταση με το να πετάνε νερά και ξύλα), φέρνουν τα συνθήματά τους με τα πλακάτ και τις ελληνικές τους σημαίες και προσπαθούν να επικοινωνήσουν με τον κόσμο-αυτή είναι η μέθοδος που χρησιμοποιεί το ΕΠΑΜ. Δεν άλλαξε κάτι ξαφνικά. Όμως τώρα πια που όλες οι φωνές στη Βουλή είναι μνημονιακές, τώρα που θα τεθούν στο τραπέζι ακόμη και τα σύνορα της χώρας (είδατε πως ο Γιούνκερ επιμένει;), τώρα που επαληθεύεται ακόμη μια φορά ότι αυτά που φοβόμασταν έξω από το ευρώ θα τα πάθουμε μέσα στο ευρώ, τώρα οι όποιες αντίθετες φωνές θέλουν να περισώσουν ό,τι έχει απομείνει από την ανεξαρτησία της Ελλάδας, τώρα αρχίζουν και γίνονται επικίνδυνες για το σύστημα. Και η συκοφάντιση είναι ένα καλό εργαλείο εναντίον τους.

Έκπληξη επίσης προκάλεσε η δήλωση του βουλευτή της ΝΔ που είπε: «Κάποιοι έχουν καλλιεργήσει μια λογική μίσους». Καλά, σε ποιο κόσμο ζουν; Τόσα χρόνια που οδηγούν χιλιάδες στην εξαθλίωση και στις αυτοκτονίες με τα μνημόνια που η παράταξή τους υπέγραψε, ποιος καλλιεργεί τη λογική μίσους; Τόσα χρόνια που έβαζαν κάγκελα μπροστά από τη Βουλή και η αστυνομία τους έσπαγε τα κεφάλια των διαμαρτυρόμενων ή τους έπνιγε στα χημικά, ποιος καλλιεργεί το μίσος; Τόσα χρόνια που οι ίδιοι έβγαζαν τα υπέρογκα λεφτά τους έξω, μέσα από τα ΑΤΜ της Βουλής, τα οποία σημειωτέον ήταν τα μόνα που δεν υπόκειτο σε capital controls!- ποιος καλλιεργεί τόσα χρόνια το μίσος; Αυτό δείχνει πόσο θρασείς ή πόσο παθολογικά αποκομμένοι από την πραγματικότητα είναι, μέσα στο γυάλινο μικρόκοσμο της Βουλής τους, όπου μεθυσμένοι από τη εξουσία, θεωρούν ότι οι θάνατοι είναι ένα παιχνίδι. Έτσι δεν μας λένε εξάλλου συνέχεια; ‘Αλλάζει τώρα το παιχνίδι’, ‘θα πάρουμε το πάνω χέρι στο παιχνίδι…’, 'αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού'... και κόσμος πεθαίνει με το ‘παιχνίδι’ τους…Δεν υποστηρίζω τη βία, καθώς τέτοια περιστατικά μόνο εκείνους τελικά εξυπηρετούν, όμως μη μας παρεξηγιούνται κιόλας όταν βλέπουν μίσος από τον κόσμο. Οι πράξεις τους το προκάλεσαν.

Έκπληκτη έμεινα επίσης με την ανακοίνωση άλλου κόμματος ότι λέει ο διαχωρισμός σε προδότες και πατριώτες διχάζει το λαό. Το λαό διχάζει;!!! Ή τους πολιτικούς με το λαό που υποτίθεται θα υπερασπίζονταν; Αυτοί που υπέγραψαν πολλάκις την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, την έχουν προδώσει χίλιες φορές είτε το θέλουν είτε όχι. Κι εμείς βέβαια την  έχουμε προδώσει, είτε επειδή ψηφίσαμε τους συγκεκριμένους, είτε επειδή τους ανεχτήκαμε, είτε επειδή έχουμε παραιτηθεί- αλλά όχι στο βαθμό που το έχουν κάνει εκείνοι! Αυτοί όμως προσπαθούν τώρα το δικό τους μίασμα της προδοσίας να το περάσουν στο λαό, με την ίδια λογική του ‘εμείς τα φάγαμε’. Η Ελλάδα έχει προδοθεί είτε θέλουν οι πολιτικοί της να το παραδεχτούν είτε όχι. Δεν μπορούμε να ωραιοποιήσουμε την πραγματικότητα επειδή δεν μας αρέσει. Η Ελλάδα έπρεπε να είχε προστατευτεί κι εγώ δεν βλέπω άλλον εδώ γύρω με την ευθύνη να την προστατέψει εκτός από εμάς! Δεν υπάρχουν κάποιοι φανταστικοί, εξωπλανητικοί, εξωαστρικοί, εξωγαλαξιακοί Έλληνες, που θα έχουν τη ζέση των αρχαίων Σπαρτιατών και θα έρθουν να θυσιαστούν για την ελευθερία της Ελλάδας, ώστε εμείς να συνεχίσουμε να ζούμε την ‘ομαλή’ μας ζωούλα χωρίς να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας. Εμείς κι εμείς είμαστε. Και μέχρι τώρα δεν το κάναμε. Εκείνοι όμως που ενεργά πρωτοστάτησαν στην προδοσία της Ελλάδας, εκείνοι ναι, δικαιούνται τον τίτλο και ας μη πάνε να βαφτίσουν το άσπρο μαύρο.

Κι ενώ ακόμη πιο έκπληκτοι παρατηρούμε άτομα που ΔΕΝ έχουν δικαίωμα να διατυπώνουν προσωπικές απόψεις, λόγω του δημόσιου αξιώματός τους, πολύ περισσότερο δε, όταν πρόκειται για κραυγαλέα και επώδυνα  ιστορικά γεγονότα, βλέπουμε μια άνευ προηγουμένου προπαγάνδα του Σύριζα να περνάει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια προστασίας της ακεραιότητας της χώρας ισοδυναμεί με ‘εθνικισμό’ –τζιζ κακό! Τα αριστερά κανάλια ασχολούνται από το πρωί μέχρι το βράδυ με το προσφυγικό για να αποφύγουν να ασχοληθούν με τα αίσχη που ψηφίζονται μέσα στη Βουλή. Καλλιεργούν σιγά σιγά την παρεξηγημένη ‘διεθνιστική’ άποψη, ότι αν υπερασπιστείς το δικό σου τόπο, τότε είσαι εθνικστής! Πρέπει να κάνεις τα πάντα για να υπερασπιστείς την κουλτούρα των άλλων (έστω και να αυτή περιλαμβάνει δημόσιους λιθοβολισμούς γυναικών) αλλά αν υπερασπιστείς τη δική σου κουλτούρα, α, τότε είσαι εθνικιστής! Τζιζ κακό. Με αυτόν τον τρόπο ο Σύριζα ένα πράγμα τρέφει. Δεν τρέφει ούτε την αποδοχή της διαφορετικότητας, ούτε την αλληλεγγύη στους άλλους λαούς. Με αυτές του τις θέσεις και στάσεις, τρέφει την ακροδεξιά. Και αυτή η ακροδεξιά δεν είναι το Επαμ, όπως τα κανάλια της αριστερής προπαγάνδας κατηγόρησαν, αλλά η Χ.Α και ομοϊδεάτες. Μέσα σε ένα κλίμα άκρατου διεθνισμού και ‘αλληλεγγύης’, δε βαριέσαι, ας δώσουμε και λίγο από το Αιγαίο, να μην είμαστε κι εθνικιστές! Ας δώσουμε και λίγο από την εθνική μας κυριαρχία, ας μην είμαστε κι εθνικιστές! Ας δώσουμε και λίγα αεροδρόμια στο γερμανικό δημόσιο, ας μην είμαστε εθνικιστές!

Και μια τελευταία σημείωση για τον απαράδεκτο τρόπο που χειρίζονται το προσφυγικό και ο Σύριζα και η ακροδεξιά: το θέμα με το προσφυγικό δεν είναι άσπρο- μαύρο. Υπάρχουν τεράστια και περίπλοκα διαπλεκόμενα συμφέροντα σε διεθνές γεωπολιτικό επίπεδο, που επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν διαφορετικούς στόχους με την χειραγωγούμενη και καθοδηγούμενη μαζική μετακίνηση πληθυσμών. Οι άνθρωποι σαν άτομα δε φταίνε γιατί απλά αποτελούν πιόνια-θύματα, αυτού του παγκόσμιου κυκλώματος δουλεμπορίας. Η οποιαδήποτε επιθετικότητα εναντίον των μεταναστών, ως άτομα, είναι αδικαιολόγητη και το έχω υποστηρίξει σε όλους τους τόνους τόσα χρόνια τώρα. Το φαινόμενο όμως δεν είναι μόνο η αθώα, αυθόρμητη μετακίνηση για να αποφύγουν τον πόλεμο, τουλάχιστον όχι για τους μη-Σύριους. Κάποιος άλλος το καθοδηγεί με συγκεκριμένο σκεπτικό. Το να βγαίνουν οι αριστεροί δημοσιογραφίσκοι και να λένε ‘δεν υπάρχουν λάθροι’, ‘50.000 είναι λίγοι, να έρθουν περισσότεροι!’, ή 'λυπάμαι που δεν θέλουν να μείνουν σε εμάς',  λες και είναι χίππιδες φοιτητές της δεκαετίας του ’60, είναι εκτός τόπου και χρόνου δηλαδή, δείχνει εγκληματική αφέλεια, ή (έστω και άθελά τους)  υπηρεσία συγκεκριμένων δουλεμπορικών συμφερόντων. Και δείχνει επίσης δειλία... Πρώτα μάθε να υπερασπίζεσαι το δικό σου τόπο από εκείνους που πραγματικά τον απειλούν (και ΔΕΝ είναι οι μετανάστες, αλλά οι δανειστές) και μετά ασχολήσου να ‘σώσεις’ τους άλλους. Αλλιώς, το να δίνεις πιάτα φαγητό στους πρόσφυγες ή να τους παίρνεις σπίτι σου, καλό μεν, αλλά ίσως είναι μια εύκολη προσπάθεια υπεραναπλήρωσης της ανεπάρκειάς σου να σώσεις το ίδιο σου το σπίτι από τους πραγματικούς κινδύνους. Και τότε δεν θα σε σεβαστεί κανείς-ούτε καν αυτός που βοήθησες.

Κι ενώ λοιπόν τα αριστερά κανάλια ασχολούνται από το πρωί μέχρι το βράδυ με το προσφυγικό, γιατί είναι μια βολική απόκλιση της προσοχής της κοινής γνώμης από τα απίστευτα που υπογράφουν (κι ΟΧΙ ότι τους έπιασε ο πόνος για τους πρόσφυγες), η κύρωση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης πέρασε στο ντούκου. Την προηγούμενη Δευτέρα βράδυ σε φιλοκυβερνητικό κανάλι, άκουσα ότι η κυβέρνηση λέει είχε «προβληματισμούς» γιατί η τράπεζα αυτή που συγκροτείται από την ΕΕ (ποιον άλλον;), είναι σε καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας και ασυλίας-κανένας εισαγγελέας, δικαστικός ή ελεγκτικός φορέας δεν μπορεί να μπει στο κτίριό της για κανένα λόγο. Τα αρχεία της είναι παντελώς απόρρητα. Και όλοι οι υπάλληλοί της, συμπεριλαμβανομένων των συζύγων, παιδιών και οικιακών βοηθών (!), χαίρουν πλήρους ασυλίας από οποιαδήποτε σύλληψη. Είναι να γελάς, αυτό έκαναν και οι δημοσιογράφοι που τα ανέφεραν… Μόνο που την επόμενη μέρα, με μια σύντομη ανακοίνωση το ίδιο μέσο, έγραψε ότι η συμφωνία με την τράπεζα κυρώθηκε. Τίποτα άλλο. Για το καθεστώς ασυλίας τίποτα. Και μετά, δώστου πάλι με το προσφυγικό.  Την κυβέρνηση αυτή οι δανειστές την έχουν λιώσει. Δεν ξέρω τι τους έχουν κάνει, αλλά την έχουν κυριολεκτικά λιώσει, έχουν γίνει σαν την αλοιφή. Μπορεί να ξεκίνησαν με καλές προθέσεις, όμως δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο θα μπορέσουν πλέον να αντισταθούν.

Και ερχόμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο. Είδατε ότι ο Γιούνκερ επιμένει για κοινές περιπολίες με την Τουρκία- κάνοντας έτσι τα σύνορα του Αιγαίου γκρίζα; Θα επιμείνει κι άλλο ο κύριος Γιούνκερ.... Δεν πρόκειται να πτοηθεί από το ‘όχι’ της ελληνικής κυβέρνησης, γιατί ξέρει πολύ καλά σε τι μετατρέπονται τα όχι των ελληνικών κυβερνήσεων. Το θέμα εδώ είναι πώς θα αντιδράσει ο ψυχισμός του λαού. Τόσα χρόνια, ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ, το απώτατο ψυχικό ταμπού του Έλληνα σε σχέση με την έξοδο από την ΕΕ ήταν ένα: Η Τουρκία. ‘Τι θα κάνουμε αν μας επιτεθεί η Τουρκία’. ‘Τώρα τουλάχιστον μέσα στην ΕΕ, είμαστε προστατευμένοι’. Επειδή όμως το σύμπαν λειτουργεί έτσι ώστε ο φοβισμένος να αντιμετωπίσει το φόβο του, τώρα θα δούμε τα σύνορα μας να κινδυνεύουν από την Τουρκία, επειδή ακριβώς είμαστε μέσα στην ΕΕ. Ό,τι φοβόμασταν ότι θα συμβεί έξω από την ΕΕ θα το δούμε να συμβαίνει εντός. Ελπίζω, ελπίζω, όταν επιμείνει ασφυκτικά ο Γιούνκερ (γιατί πολύ φοβάμαι ότι θα το κάνει), τότε αυτή η υποτιθέμενη αριστερή κυβέρνηση να έχει μια τελευταία  σταγόνα αξιοπρέπειας και να παραιτηθεί, αντί να υποχωρήσει για μια ακόμη φορά. Το θέμα όμως είναι πώς θα λειτουργήσει το εναπομείνον ηθικό και ψυχικό σθένος των Ελλήνων-  θα εγκαταλείψει μια για πάντα την ψευδαίσθηση της άρνησης που ζητά δεκανίκια σαν το ανάπηρο παιδάκι, ή θα το πάρει απόφαση επιτέλους και με μια βαθιά ανάσα θα υπερασπιστεί ό,τι τέλος πάντων έχει μείνει άξιο σε αυτόν τον κόσμο να υπερασπιστείς, πριν γίνει κι εκείνος ηθική αλοιφή όπως οι κυβερνώντες; Κι αν δεν μπορεί να υπερασπιστεί ούτε τον εαυτό του, ούτε την αξιοπρέπειά του, θα υπερασπιστεί τουλάχιστον το χώμα που τον γέννησε; Αν όχι, θα ανακαλύψει για μια ακόμη φορά, ότι όσο κι αν νομίζει ότι με την αποφυγή είναι ασφαλής, ο φοβισμένος θα έλξει ξανά και ξανά το φόβο του- μέχρι να τον αντιμετωπίσει….

Βικτωρία Πρεκατέ, www.brightplanet.blogspot.gr, 8/11/2015

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org