Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

Bullying κράτους εναντίον πολιτών


Ο σχολικός εκφοβισμός (bullying) είναι ένα φαινόμενο που έχει μελετηθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας. Συμπεριλαμβάνει σωματική βία, λεκτική βία, απειλές, εκβιασμό του θύματος για χρήματα, ηλεκτρονικό εκφοβισμό (μέσα από το διαδίκτυο, κινητά τηλέφωνα)  ή/και σεξουαλική παρενόχληση. Ο/οι θύτης/ες αποσκοπούν να προκαλέσουν πόνο και τρόμο στο θύμα, αποκομίζοντας συχνά και υλικά οφέλη. Ο σχολικός εκφοβισμός διαφέρει από τις τυχαίες παρεξηγήσεις/τσακωμούς, καθώς περιστρέφεται γύρω από την ανισορροπία δύναμης: ο θύτης μεθά και εθίζεται από το αίσθημα εξουσίας απέναντι στο ψυχικά πιο ευάλωτο θύμα. Το Bullying όμως δεν περιορίζεται μόνο στο σχολείο. Αντίστοιχες μορφές bullying μπορούμε να συναντήσουμε στο χώρο εργασίας. Για παράδειγμα, από εργοδότη προς εργαζόμενο. Ή από εργαζόμενο προς συνάδελφο. Ή ακόμη από πελάτη προς εργαζόμενο ή το αντίστροφο-ανάλογα με τη θέση ισχύος. Εκείνη η μορφή όμως που λιγότερο έχουμε αντιληφθεί, και πολύ λιγότερο μελετηθεί,  είναι το bullying από το κράτος εναντίον του πολίτη (τον οποίο υποτίθεται ότι υπηρετεί το κράτος…).

Δεν είναι κάτι καινούργιο. Στη χώρα μας είναι πολύ γνωστό εδώ και χρόνια το bullying από εργαζομένους σε κρατικούς φορείς σε θέσεις εξουσίας εναντίον του πολίτη, όπως π.χ. από γιατρούς, εφοριακούς, πολεοδομίες κλπ. Τελευταία ήρθε να προστεθεί και το bullying από εισπράκτορες της ΔΕΗ ή ελεγκτές των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Ο θάνατος του 19χρονου που έχει συγκλονίσει και εξοργίσει τη χώρα ολόκληρη δεν είναι τυχαίος. Δεν ήταν ένα απλά τυχαίο ατύχημα, έχει πολλές προεκτάσεις και πολλά μηνύματα που καλά θα κάνουμε να σκεφτούμε, αν θέλουμε να τιμήσουμε έστω τη μνήμη ενός νέου παιδιού που θα μπορούσε να είναι το δικό μας παιδί. Ο ελεγκτής της εφορίας, της ΔΕΗ, ή των ΜΜΜ είναι, εν ώρα υπηρεσίας, εκπρόσωπος του κράτους. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν κάνει ιδιαίτερη διαφορά σήμερα αν οι εφορίες, ΔΕΗ ή ΜΜΜ είναι ή δεν είναι ιδιωτικές, γιατί ο τρόπος που θα γίνουν ιδιωτικές (αν γίνουν, πράγμα που απεύχομαι), δηλαδή ο μονοπωλιακός και συχνά διαπλεκόμενος τρόπος, πάλι το 'κράτος' θα εξυπηρετεί-όχι τον πολίτη. Άρα ο ελεγκτής ενός ιδιωτικού π.χ. ΗΣΑΠ και πάλι το κράτος θα εκπροσωπεί- με την ευρύτερή του έννοια (κράτος των τραπεζιτών; των επενδυτών; των πολιτικών; των ημέτερων; tων διαπλεκόμενων; στις σημερινές συνθήκες φαίνεται να μην έχει μεγάλη διαφορά…). Όταν λοιπόν οι εκπρόσωποι του κράτους συμπεριφέρονται με απαξιωτικό, υβριστικό, ειρωνικό, ταπεινωτικό, απειλητικό τρόπο στους πολίτες, τότε το ίδιο το κράτος ασκεί bullying στους πολίτες-θύματά του. Το κράτος δεν είναι πια εκεί για να υπηρετήσει τον πολίτη, αλλά για να τον αφαιμάξει, να τον ταπεινώσει, να τον τρομάξει. Γιατί βέβαια, τα περιστατικά αυτά δεν είναι μεμονωμένα. Bullying υπάρχει από εφοριακούς προς πολίτες εδώ και δεκαετίες, όπως επίσης και από τους ελεγκτές των ΜΜΜ. Θυμάμαι από τότε που ήμουν μαθήτρια, όταν πρωτομπήκαν οι ελεγκτές στα λεωφορεία και συμπεριφέρονταν σε όσους δεν είχαν εισιτήριο λες και ήταν ζώα. Αντί να κάνουν απλώς τη δουλειά τους (που ήταν απλώς να κόψουν πρόστιμο πάντα με ευγένεια), κάποιοι χρησιμοποιούσαν την στιγμιαία θέση εξουσίας, για να βγάλουν όποιο απωθημένο είχαν και δεν είχαν (από το ότι τους έβριζε ο πατέρας τους μέχρι το ότι τους παράτησε η κοπέλα τους για κάποιον άλλον ή ότι έχασε η ομάδα τους). Η θέση εξουσίας (έστω και αυτή η μικρή,τραγελαφική, αξιοθρήνητη θέση εξουσίας), δεν παύει πάντως να είναι μια θέση εξουσίας…. Τους μεθούσε και δεν χόρταιναν να βρίζουν και να κακοποιούν λεκτικά τον άτυχο επιβάτη.

Βεβαίως, δεν πρέπει να κολλούμε ταμπέλες σε μια ολόκληρη επαγγελματική ομάδα, αλλιώς πέφτουμε ακριβώς στην παγίδα του αλληλοφαγώματος που θέλουν να μας βάλουν. Στην περίπτωση αυτή όμως, οι ελεγκτές  των ΜΜΜ δύσκολα θα μπορέσουν να βρουν συμμάχους στην ελληνική κοινωνία. Γιατί δυστυχώς τα περιστατικά είναι πάρα πολλά (εδώ κι εδώ). Κάποια παιδιά αυτοκτονούν γιατί δεν αντέχουν τους εξευτελισμούς από τους συμμαθητές, οι οποίοι έχουν μοναδικό στόχο να προκαλέσουν πόνο και τρόμο στο θύμα, έτσι ώστε να νιώσουν εκείνοι στιγμιαία τη μέθη της εξουσίας. Αυτό θεωρείται ακραία μορφή σχολικού bullying. Στο bullying όμως από το κράτος εναντίον του πολίτη δεν είναι μόνο η λεκτική βία, οι απειλές, η ταπείνωση και ο εκφοβισμός που ασκούνται (π.χ. πόσοι μπορεί να έχουν αυτοκτονήσει τα τελευταία χρόνια επειδή απειλούνταν από τράπεζες, εισπρακτικές εταιρίες,  κατασχέσεις ή τώρα πια με πλειστηριασμούς;). Στη σχέση κράτους-πολίτη υπάρχει μια πολύ σημαντική επιπλέον διάσταση –αυτή του αιτίου-αιτιατού. Το κράτος, ενώ είναι υπεύθυνο για το ότι δεν μπορεί η πλειοψηφία να πληρώσει φόρους, δάνειας, ρεύμα κλπ., έρχεται εκ των υστέρων να ταπεινώσει και να τιμωρήσει επίσης. Είναι σαν να έχουμε μια συμμορία εκφοβιστών στο σχολείο: αφού πάρουν από το θύμα ό,τι έχει και δεν έχει, το ξυλοφορτώνουν κιόλας και το βρίζουν κι από πάνω γιατί δεν έχει άλλα να τους δώσει! Αυτή η διάσταση, όπου το κράτος είναι το αίτιο, αλλά έρχεται να τιμωρήσει το αιτιατό, είναι που κάνει την υπόθεση του 19χρονου, πραγματικά συγκλονιστική.

Είναι μια υπόθεση με βαρύ συμβολισμό σε πολλά επίπεδα. Σε αντίθεση με το παράδειγμα-θύμα σχολικού εκφοβισμού, ο νέος δεν αυτοκτόνησε. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχουν διαλευκανθεί ακόμη οι ακριβείς συνθήκες. Μια πιθανή εκδοχή λέει ότι άνοιξε την πόρτα για να ξεφύγει από τον περαιτέρω εξευτελισμό. Αν το δούμε συμβολικά: το τρόλλεϋ είναι το κουβούκλιο του παράλογου ταξιδιού στο οποίο μας έχουν βάλει, ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Μέσα σε αυτό ζουν οι εξαθλιωμένοι εγκλωβισμένοι. Όχι μόνο αυτό, αλλά έρχονται και τους βρίζουν κι από πάνω. Η αλληλεγγύη των συνεπιβατών να πληρώσουν εκείνοι το εισιτήριο δεν τους έφτανε –όχι, οι ελεγκτές κι ο οδηγός θέλουν πραγματική ταπείνωση! Αναρωτιέμαι,  αν οι συνεπιβάτες, σε μια ακόμη πιο υπερβατική πράξη αλληλεγγύης, είχαν προσφερθεί να πληρώσουν ολόκληρο το πρόστιμο, όχι μόνο το εισιτήριο, αναρωτιέμαι αν οι ελεγκτές και πάλι θα το αρνούνταν. Πιθανώς ναι. Σε ποιον θα ξέσπαγαν τότε; Ποιον να εκφοβίσουν; Ακόμη και αν η λεκτική βία είναι ατομική υπόθεση της ιδιοσυγκρασίας του κάθε ελεγκτή (θέλω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει επί τούτου πολιτική γραμμή λεκτικού εξευτελισμού των πολιτών, αν και δεν μπορώ να το αποκλείσω), τα μπόνους στους ελεγκτές για τα πρόστιμα όμως σίγουρα είναι γραμμή από πάνω! Ακόμη κι αν αυτό είναι η πολιτική ιδιωτικής εισπρακτικής εταιρίας, το γεγονός ότι ο ΗΣΑΠ το ανέχεται, δείχνει ότι αυτό είναι ξεκάθαρα bullying από το κράτος εναντίον των πολιτών. Σαν τον αρχηγό της συμμορίας στο σχολείο που δελεάζει με ανταλλάγματα νέα μέλη να μπουν και αυτά στη συμμορία για να εκβιάζουν αθώα θύματα για χρήματα «Κοίτα φίλε, από το κάθε καινούργιο θύμα που θα μας φέρνεις, θα έχεις ποσοστά». Με αυτόν τον τρόπο, το κράτος δεν εκφοβίζει μόνο, αλλά χειραγωγεί –και λαδώνει- επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες να βαλθούν η μία εναντίον της άλλης.  Θα πρέπει οι εργαζόμενοι σε τέτοιους χώρους, που έχουν εξουσία απέναντι στον πολίτη (καθώς και οι γονείς τους!) να ξεφύγουν από το καθαρτήριο της ‘δουλίτσας’ («δουλίτσα να ‘ναι κι ό,τι να ‘ναι») και να σκεφτούν πολύ σοβαρά πώς το σύστημα τους χρησιμοποιεί εναντίον της ίδιας της κοινωνίας, και μάλιστα μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται πάρα πολύ. Δεν υπάρχει ‘εκτελώ εντολές’. Όταν ένα κράτος ξεπουλά τη χώρα ολόκληρη και το λαό της μαζί και σε βάζει εσένα μπροστά  σε μια δουλειά να πιέσεις τους πολίτες, δεν μπορείς κάθεσαι και να λαδώνεσαι από τα μπόνους ή την υπόσχεση της μονιμότητας. Δυστυχώς όμως αρκετοί από αυτούς που βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις, έχουν ήδη εμμέσως λαδωθεί, καθώς με αυτόν ακριβώς τον τρόπο προσελήφθησαν, και άρα πρέπει να βγάλουν ασπροπρόσωπο εκείνον που ρουσφετολογικά τους τοποθέτησε. Κάποιοι έχουν το θάρρος να αντισταθούν. Ακόμη και να παραιτηθούν. Κάποιος αστυνομικός, όπως μου έλεγε μια γνωστή μου, παραιτήθηκε: “Εγώ δεν μπορώ να βαράω τον κόσμο». Απλά και ξάστερα. «Όση ανεργία και αν υπάρχει, εγώ δεν μπορώ να βαράω τον κόσμο». Πόσοι όμως είναι σαν κι αυτόν;… Έτσι το κράτος εκφοβιστής, καταφέρνει να κάνει την πιο βρώμικη δουλειά, με το να διαφθείρει μεγάλο αριθμό μελών της κοινωνίας μας και να τους στρέφει πια εναντίον της υπόλοιπης κοινωνίας. Το ίδιο το κράτος βγαίνει έτσι ασπροπρόσωπο… Και –κάτσε να δεις- αφού μας βάλουν να αλληλοσπαραχθούμε, θα έρθουν μετά να παρουσιαστούν και σαν σωτήρες μας, θα λένε ότι θα έρθουν να μας σώσουν, ναι αυτοί οι ίδιοι!


Αυτό λοιπόν είναι το κοινωνικό κουβούκλιο, μέσα στο οποίο επιβιβάστηκε ο νεαρός.
Το περιστατικό με τον 19χρονο δεν πρέπει να ξεχαστεί σαν ένα ακόμη ατύχημα, που το ακούσαμε και σε λίγες μέρες έχει φύγει από το μυαλό μας σαν να μην έγινε τίποτα… Ο νεαρός δεν πήδηξε από το λεωφορείο ‘για να γλυτώσει τον έλεγχο’, όπως λανθασμένα γράφτηκε στον τύπο… Ο νεαρός αντιμετώπισε τον έλεγχο. Είπε, όχι δεν έχω. Δεν έχω τα χρήματα. Αρνήθηκε με αυτοπεποίθηση να δώσει τα στοιχεία του. Ο νεαρός προσπάθησε να αποδράσει όταν άρχισε ο εξευτελισμός από τον ελεγκτή, ο οποίος απλώς εκτελούσε οδηγίες του συστήματος. Τον εξευτελισμό από ένα ολόκληρο συστήμα αρνήθηκε ο νεαρός και ήταν μια πράξη θάρρους. Ήταν σαν να είπε ‘Αρκετά, δεν θα ανεχτώ άλλη ταπείνωση από εσάς’. Και πήρε το ρίσκο να δραπετεύσει από το κουβούκλιο.
Του κόστισε τη ζωή του. Είμαστε όλοι όμως σε ένα τρόλλεϋ.Η πράξη αυτοθυσίας του νεαρού (έστω κι αν εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε το αποτέλεσμα) θα πρέπει να μας διδάξει.  Θα ήταν η ελάχιστη απονομή τιμής στη μνήμη του να αναλογιστούμε εμείς οι υπόλοιποι πόσο ακόμη θα ανεχτούμε να ταξιδεύουμε προς την καταστροφή, εγκλωβισμένοι στο σημερινό τρόλλεϋ που οδεύει προς το γκρεμό, μέσα στο οποίο μας έχουν πείσει ότι πρέπει να παραμείνουμε γιατί υποτίθεται δεν έχουμε άλλη επιλογή και μέσα στο οποίο θα μας εξευτελίζουν συνεχώς μέχρι τελικής πτώσης...

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr, 16/8/2013




Υ.Γ. Μερικές μέρες μετά το συμβάν και μεταγενέστερες μαρτυρίες μιλούν ότι ο νεαρός σπρώχτηκε από τον ελεγκτή. Οι πρώτες μαρτυρίες έλεγαν ότι ο νεαρός άνοιξε μόνος του την πόρτα. Δεν ήμουν εκεί, δεν μπορώ να ξέρω τι έγινε και θα ήταν βλασφημία να πιθανολογώ. Ένα πράγμα που μπορώ να πω γενικά, σε ένα γενικό πλαίσιο είναι ότι προσωπικά τείνω να πιστεύω περισσότερο τις πρώτες  αυθόρμητες μαρτυρίες (έστω και αν είναι για μικρο-περιστατικά σχολικού εκφοβισμού μεταξύ μαθητών στο σχολείο), παρά τις μεταγενέστερες, όταν πολλές φορές μεσολαβούν ζυμώσεις, πιέσεις, συνεννοήσεις κλπ.  Μια δεύτερη παρατήρηση, και πάλι γενική, είναι η αποστροφή προς την πολιτική εκμετάλλευση τραγικών συμβάντων, από όποια πολιτική πλευρά κι αν προέρχονται. Μια τρίτη παρατήρηση –πιο ειδική- είναι ότι σε αυτήν την περίπτωση ίσως βολεύει περισσότερο το σύστημα να αποδοθεί ο θάνατος σε σπρώξιμο. Έτσι, θα το κάνουν να φανεί ως μια μεμονωμένη, μοναδική πράξη, ενός μεμονωμένου, εκτός φυσιολογικών ορίων ελεγκτή, τον οποίο θα βολέψει ίσως να αποκαλέσουν ψυχικά μη ισορροπημένο. Στο κάτω κάτω -θα υποστηρίξει η μεριά του συστήματος- ο νορμάλ ελεγκτής θέλει να πάρει το πρόστιμο, όχι να διώξει εκείνον που το οφείλει.  Εδώ ακριβώς χάνεται η ουσία, για αυτό επιμένω στον όρο bullying. Ο θάνατος, όποιες και αν είναι οι λεπτομέρειές του, σχετίζεται, άμεσα ή έμμεσα, με το bullying εναντίον των πολιτών και αυτό προέρχεται από το σύστημα. Δεν είναι μια τυχαία, μεμονωμένη αντίδραση ενός μεμονωμένου οξύθυμου ελεγκτή και είναι λάθος οι εκφράσεις μίσους εναντίον του ελεγκτή προσωπικά (ή ακόμη και των ελεγκτών ως ομάδα). Με το μίσος αυτό μας προσανατολίζουν να στραφούμε ο ένας εναντίον του άλλου. Ο ελεγκτής εκτελούσε εντολές. Κακώς μεν, αλλά εκτελούσε εντολές. Ποιος προωθεί το bullying στις υπηρεσίες ως φιλοσοφία συναλλαγής κι αλληλεπίδρασης; Ποιος προωθεί το bullying στις τηλεοράσεις, ώστε να μάθει ολόκληρη η νέα γενιά να μιλάει, όπως μιλούν οι κριτές στους διαγωνιζόμενους των σκουπιδο-ρεάλιτι; Το μίσος και η στοχοποίηση δεν οδηγούν πουθενά και είναι ακριβώς αυτό που προσπαθεί το σύστημα να εισάγει. Ας έχουμε λίγη ψυχραιμία και οξυδέρκεια να βλέπουμε την πραγματική πηγή του προβλήματος. Όχι μόνο όταν κορυφώνεται σε ένα ηχηρό συμβάν, αλλά στην καθημερινότητα που το τρέφει.
 
 

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org