Βιβλία της Πρεκατέ Βικτωρίας

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΚΑΤΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

1)"Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια", Ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ,2008, τηλ.για παραγγελίες αντικαταβολή 210-6714371, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607


2)"Γυναικεία ευτυχία:Πώς να ελευθερωθείτε από μια σχέση που σας πληγώνει και να ανακτήσετε την προσωπική σας δύναμη: Οδηγός αυτοβοήθειας για γυναίκες", ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΗΤΑ, 2011, http://betamedarts.gr/bookview.php?id=1076


3)"Πρόγραμμα αυτο-εκτίμησης για παιδιά .Ενίσχυση αυτοπεποίθησης, Εκπαίδευση αξιών και Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή". Β' ΕΚΔΟΣΗ

Εγχειρίδιο με βιωματικές ασκήσεις για γονείς κι εκπαιδευτικούς. Από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, παραγγελία με αντικαταβολή στο 210-6714371. http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3607. Δελτίο τύπου για το βιβλίο εδώ


4)ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ!"Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα". Θεραπευτικός οδηγός για να ξαναβρούμε την ιδανική μητρική αγάπη μέσα μας.

Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ τηλ. 2016714371. Δελτίο τύπου εδώ

Πληροφορίες και περιεχόμενα http://betamedarts.gr/bookview.php?id=3791



ΟΜΙΛΙΕΣ

Η εκπαιδευτικός και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία έχει εκπαιδευτεί στην Αγγλία και ασχοληθεί με θέματα κακοποίησης παιδιών και γυναικών, σεμινάρια αυτοεκτίμησης, θεραπείας τραύματος, κατάθλιψης, αποχωρισμού-απώλειας, καθώς και θέματα ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης για μαθητές με δυσκολίες.


Στη δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα μας, η Πρεκατέ Βικτωρία προσφέρει περιορισμένο αριθμό δωρεάν ενημερωτικών ομιλιών σε σχολεία (μέσω συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, απογευματινές ώρες) σχετικά με θέματα βίας, αυτοεκτίμησης, ψυχικής ανθεκτικότητας στα παιδιά, προετοιμασίας για την επαγγελματική ζωή κ.α.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε και να ρωτήσετε απορίες (δωρεάν συμβουλευτική μέσω email) στο vprekate@gmail.com.




---------------------------------------------------------

Η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή ως ανάγκη του παιδιού και ανθρώπινο δικαίωμά του.

Στην Ελλάδα της συναισθηματικής αγριότητας, της διάβρωση της συμπόνιας, της αλλοτρίωση κάθε έννοιας ανθρωπιάς, της μετάλλαξης του ‘ενδιαφέροντος για τον άλλον’ σε κακεντρεχές κουτσομπολιό, της αντικατάστασης των αξιών από το lifetsyle, της υιοθέτησης αυτόματων αντανακλαστικών χλευασμού και υποτίμησης οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινης αδυναμίας, είναι περισσότερο σημαντική από ποτέ η εκπαίδευση στην πνευματική ζωή. Περισσότερα εδώ brightplanet.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ
Προωθούνται οι σύνδεσμοι για κάποια 20λεπτα εκπαιδευτικά βίντεο που έχω φτιάξει και θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους συναδέλφους για θεματική εβδομάδα, προγράμματα αγωγής υγείας, δράσεις κατά του εκφοβισμού, σχολική και κοινωνική ζωή κλπ.

Σχολικός εκφοβισμός https://www.youtube.com/watch?v=1BFJou1I7_s

Οικολογία, διατροφή, προστασία των ζώων https://www.youtube.com/watch?v=B9f0E6fI1TM

Ενδο-οικογενειακή βία https://www.youtube.com/watch?v=utM9r3j49iE&t=200s

Αυτο-εκτίμηση για παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=Gh9QPKzMYJU

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ PUBLIC 2018

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕTΕ TO ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΒΙΒΛΙΟΥ PUBLIC ΕΔΩ:


Συζητώντας με την εσωτερική μητέρα – Βικτωρία Πρεκατέ

http://www.publicbookawards.gr/2018/vote2018.php?auto=1&CatID=4&id=132


Μια τραγική ιστορία κοινωνικής υποκρισίας

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗς ΕΛΕΝΑΣ ΦΡΑΝΤΖΗ(http://www.athensvoice.gr/world/429759_aytoktonise-i-29hroni-elena-frantzi-tin-viaze-o-iereas-patrios-tis-apo-ta-tessera-tis)
ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟΝ, ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΓΕΝΕΑΚΟ,ΠΟΛΥ ΒΑΡΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΣΕ ΜΗΤΕΡΑ ΣΕ ΚΟΡΗ...ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΦΟΡΤΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ Η ΚΟΠΕΛΑ.... ΕΠΕΙΤΑ, Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 'ΣΩΤΗΡΕΣ' ΘΕΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΥΝ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΟΥ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ, ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ...
ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΘΕΝΟΣ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ... ΤΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΕΤΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ, ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΓΑΝΤΙΟ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ. ΣΑΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΣΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ.
ΚΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ. ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΨΥΧΙΚΟ ΣΘΕΝΟΣ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, Η ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΚΡΑΙΑ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ (ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ) ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ! ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗΣ.
ΑΥΤΗ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΤΣΑΚΙΣΕ, ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΒΙΩΝΕ.... ΠΑΛΙ ΩΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ, ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΟΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΘΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ, ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΑΝ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΦΙΛΗ Η ΓΝΩΣΤΗ ΕΧΕΙ ΚΑΚΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ, ΔΙΕΚΟΨΑΝ ΚΑΘΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΤΗΣ. ΕΝΩ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΚΛΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΑΣΤΗ (ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΚΟ)... ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΟΤΑΝ Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΠΌ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΣΠΙΛΩΝΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ, ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΥΜΑ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ Η ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΤΟ ΘΕΟ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΗΓΗ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ. ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΟ (ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ), ΤΟΥΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ. ΤΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ.... Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΚΩΦΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ.
ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΠΕΛΑ.
ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΑΘΗΚΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ -ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ- ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ. ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑ, ΙΣΩΣ -ΙΣΩΣ- ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΘΕΙ ΛΙΓΟ Η ΒΑΘΙΑ ΝΥΧΤΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ.... ΚΑΛΗ ΑΝΑΠΑΥΣΗ.

ΥΓ 
Το θέμα με την παιδική κακοποίηση είναι ότι όταν συμβαίνει -ειδικά μέσα στο χώρο της οικογένειας- δεν προκαλεί μόνο τα τραύματα σχετικά με τις απώλειες που βιώνει το παιδί (και τα επακόλουθα συναισθήματα φόβου, ντροπής, προδοσίας, έλλειψης αυταξίας κλπ.) Ταυτόχρονα εξαντλεί την ψυχική ενέργεια που έχει το παιδί ως απόθεμα για το μέλλον του. Το παιδί μεγαλώνοντας μπαίνει στην ενήλικη ζωή κουρασμένο, εξαντλημένο, απογοητευμένο και με ελάχιστη κινητήρια δύναμη για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της ενήλικης ζωής. Ένα συχνά παραγνωρισμένο ζήτημα στην ψυχοθεραπεία που επικεντρώνεται κυρίως στο παρελθόν, είναι ότι και η ενήλικη ζωή έχει η ίδια τεράστιες απαιτήσεις. Είναι η οικονομική επιβίωση, είναι η εργασιακή απασχόληση, είναι η εύρεση ενός συντρόφου, η δημιουργία και φροντίδα της δεύτερης οικογένειας. Ακόμη κι ενήλικα άτομα ΧΩΡΙΣ εμπειρίες παιδικής κακοποίησης όταν βιώσουν σημαντικές δυσκολίες σε έναν ή περισσότερους από αυτούς τους τομείς, λυγίζουν. Πόσο μάλλον ένα ενήλικο άτομο που μπαίνει στην αρένα της ζωής κακοποιημένο, που του έχουν ρουφήξει κάθε ζωτική ενέργεια και αυταξία, όσα 'καύσιμα' είχε για να προχωρήσει στη ζωή.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που βλέπουμε οι αυτοκτονίες να συμβαίνουν σε αυτές τις ευάλωτες φάσεις της ενήλικης ζωής του ατόμου- κι όχι αμέσως μετά την κακοποίηση. Συνήθως είναι φάσεις που συνοδεύονται με κοινωνική απομόνωση. Η κοινωνική απομόνωση, χαρακτηριστική του δυτικού μας ατομικιστικού πολιτισμού (και δυστυχώς ραγδαία εξαπλώνεται και στη χώρα μας) έχει την ικανότητα να τσακίσει ένα άτομο. Σε συνήθεις συνθήκες, το άτομο θα ανατρέξει στα υποστηρικτικά αποθέματα που δημιουργήθηκαν στην αρχική οικογένεια- το ψυχικό εκείνο κεφάλαιο που έχτισαν τα χρόνια φροντίδας, αγάπης κι ενδιαφέροντος από τους γονείς και τα αδέρφια. Αν όμως αυτά τα αποθέματα δεν υπάρχουν, αν αυτό το κεφάλαιο δεν έχει συσσωρευθεί, λόγω κακοποίησης ή παραμέλησης, το άτομο δεν έχει πού να στραφεί και αυτό μπορεί για κάποιους ανθρώπους να σταθεί, έστω και στιγμιαία, ανυπέρβλητο.

Μπορεί να μην μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα για να αντιστρέψουμε την ιστορία κάποιου άλλου, όμως μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα για να μην εμβαθυνθεί άλλο η αποξένωση και η απομόνωση στην κοινωνία μας. Όλοι μπορούμε να σκεφτούμε περιπτώσεις όπου ΔΕΝ κάναμε παρέα με κάποιον γιατί μας φάνηκε λίγο 'περίεργος', λίγο 'προβληματικός', λίγο 'ασυνήθιστος' ή τέλος πάντων δεν ανήκε στα κουτάκια των κοινωνικών κανόνων που έχουμε μάθει να θεωρούμε αποδεκτά, Αυτό που δεν κατανοούμε είναι ότι αναπόφευκτα στο ρου της ζωής θα έρθει κάποια στιγμή που και εμείς δεν θα χωράμε στα κουτάκια που οι ίδιοι φτιάξαμε και υπηρετήσαμε... Θα έρθει κάποια στιγμή που κι εμείς θα βρεθούμε εκτός.....

Υ.Γ. (2) Η κοινωνική απομόνωση έχει πλέον αναγνωριστεί στην Αγγλία ως η νούμερο ένα κοινωνική μάστιγα και οργανώσεις όπως ο Βρετανικός Ερυθρός Σταυρός την αναγνωρίζουν πλέον ως μια όψη ανθρωπιστικής κρίσης. Δεν αφορά μόνο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αλλά ανθρώπους όλων των ηλικιών, επαγγελμάτων και στρωμάτων που αναφέρουν ότι περνούν μέρες χωρίς καμία επικοινωνία. Οι οργανώσεις έχουν αναγνωρίσει την κρισιμότητα και προσπαθούν να βρουν τρόπους για να αρχίσει να ξαναχτίζεται ο συνδετικός κοινωνικός ιστός....\

Πρεκατέ Βικτωρία,www.brightplanet.blogspot.gr, 1/4/2018

Μην ξεχάσουμε το Θεό...

Υπάρχουν δύο περιπτώσεις, που μπαίνουμε σε πειρασμό να εγκαταλείψουμε το Θεό:
α) Όταν τα πράματα πάνε άσχημα.
β)Όταν τα πράγματα πάνε καλά.
Στην πρώτη περίπτωση, κατηγορούμε το Θεό, του ρίχνουμε ευθύνες, γινόμαστε θύματα της αδικίας του. Επιχειρηματολογούμε στο μυαλό μας και στους γύρω μας ότι ένας αληθινός Θεός δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο σε εμάς. Συνεπώς συμπεραίνουμε ότι δεν υπάρχει Θεός (παρόλα αυτά είμαστε ακόμη θυμωμένοι μαζί του). Εγκαταλείπουμε το Θεό και μετά νιώθουμε εγκαταλελειμμένοι από Εκείνον. Επιλεκτικά παραβλέπουμε όλα εκείνα που πάνε καλά στη ζωή μας (ή που έχουν πάει καλά στο παρελθόν) και βιαζόμαστε να αποφασίσουμε καταδικαστικά εναντίον του.
Η δεύτερη περίπτωση είναι η παθογένεια του ανεπτυγμένου κόσμου. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, δίνουμε στους εαυτούς μας τα εύσημα. Όλα είναι προβλέψιμα, έχουμε τις δυνάμεις να καθορίσουμε τη μοίρα μας, η καλή μας τύχη είναι αποτέλεσμα των δικών μας ενεργειών και μόνο. Γινόμαστε έξυπνοι κι αποφασίζουμε ότι ο Θεός δεν υπάρχει, γιατί δεν είναι απαραίτητος. Ξεχνούμε εκατομμύρια χρόνια παρελθόντος, κι αποφασίζουμε ότι ο Θεός δεν χρειαζόταν ποτέ -παρά μόνο σε κάποια αδύνατα μυαλά, που κοιτάζουμε πλέον με ένα μείγμα καταφρόνησης και οίκτου.Επεξεργαζόμαστε κάθε πτυχή των ανθρωπίνων σχέσεων για να ξεγελάσουμε την ανίατη μοναξιά που αναπόφευκτα έρχεται όταν ο άνθρωπος αποκοπεί από την αγάπη του δημιουργού και πατέρα του.
Είναι εκπληκτικό πόσο εύκολα ξεχνάμε το Θεό, ακόμη και όσοι είμαστε συνειδητά αφοσιωμένοι στο πνευματικό μονοπάτι για χρόνια. Σε περιόδους ακινησίας, απογοήτευσης, τέλματος, είναι πολύ εύκολο να γλιστρήσουμε    στη λήθη, σκεπτόμενοι ότι το χρονικό διάστημα προσοχής του Θεού σε εμάς μας έχει λήξει.
Αυτό που μας ζητείται είναι να θυμόμαστε το Θεό στις πιο φτωχές από έμπνευση περιόδους. Ίσως δεν είναι ο χρόνος για σημαντικές πνευματικές αποφάσεις ή συμπεράσματα- δεν έχουμε τη μεγαλύτερη εικόνα. Στο μεταξύ, ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή. Ας προσπαθήσουμε να βλέπουμε τους μικρούς καθημερινούς τρόπους που ο Θεός είναι παρών, παρά τους μεγάλους τρόπους που μας μπορεί να φαίνεται απών.
Βικτωρία Πρεκατέ www.brightplanet.blogspot.gr, 17/3/2018

Ο κόσμος μας είναι τώρα φτωχότερος...


Με λύπη έμαθα χθες ότι απεβίωσε ο Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης. 89 ετών και πολύ ταλαιπωρημένος από ασθένειες, δεχόταν καθημερινά δεκάδες πιστούς στο ταπεινό κελάκι του και τους άκουγε με την καρδιά του. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση όταν είχα την ευλογία να του μιλήσω πριν 4 χρόνια ήταν ότι παρά τις μεγάλες ταλαιπωρίες στην υγεία του, τους άκουγε όλους όσους περίμεναν και συμ-πονούσε και συνέ-πασχε. Ως ψυχολόγοι, εμείς έχουμε εκπαιδευτεί να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Ναι μεν ενσυναίσθηση, αλλά αν πάρεις τον πόνο του άλλου μέσα σου, μετά από μια-δυο ιστορίες έχεις καεί. Κι όμως. Ο Γέροντας Βιτάλης (όπως και κάποιοι άλλοι φωτισμένοι γέροντες και γερόντισσες) έμπαινε κατευθείαν στον πόνο του άλλου δεκάδες φορές κάθε μέρα, ακούγοντας επισκέπτες από όλον τον κόσμο με τα πιο βαριά προβλήματα που μπορεί κανείς να φανταστεί. Ο ίδιος ήρθε αντιμέτωπος πολλές φορές με το θάνατο κι εξέπεμπε μια δύναμη και γαλήνη που ανακούφιζε και τους πιο απελπισμένους. Είχα την ευλογία να παρακολουθήσω την αναστάσιμη λειτουργία πριν 4 χρόνια που ο ίδιος, παρά την πολύ εύθραυστη κατάσταση της υγείας του, έφερε εις πέρας με απόλυτη κατάνυξη. Στο τέλος της λειτουργίας ένιωθα ότι πετούσα. Δυο φορές τον είδα μόνο. όμως νιώθω βαριά την απώλεια κι ότι ο κόσμος μας είναι φτωχότερος χωρίς αυτόν. Τέτοιοι άνθρωποι είναι σπάνιοι, σπάνιοι....



Φωτογραφία της Victoria Prekate.

Λιγότερο κρέας

Η πρόσφατη εκστρατεία του Αβααζ https://secure.avaaz.org/en/eat_less_meat_b/?pv=66&rc=fb) για κατανάλωση λιγότερου κρέατος ήταν ακριβώς στοχευμένη. Υπάρχει η γνωστή πόλωση κρεατοφαγίας-χορτοφαγίας, σε ένα θέμα που τα πράγματα δεν είναι μαύρο-άσπρο. Και η εκστρατεία χτύπησε ακριβώς στη χρυσή τομή «ΛΙΓΟΤΕΡΟ κρέας». Προσωπικά έχω προσπαθήσει πολλές φορές και σε μεγάλες χρονικές περιόδους να γίνω χορτοφάγος, αλλά κάθε φορά προκύπτει αναιμία, όσα συμπληρώματα διατροφής κι αν πάρω. ‘Ίσως η χορτοφαγία δεν ταιριάζει στον κάθε οργανισμό, ίσως όμως και κάποια στιγμή να τα καταφέρω. Όμως τρώω κρέας μόνο τόσο όσο χρειάζεται για να μη νιώθω ατονία (μία φορά την εβδομάδα ή στις 15). Η ήπια και με μέτρο κατανάλωση κρέατος (κατά προτίμηση ελευθέρας βοσκής) για λόγους σωματικής υγείας έχει μεγάλη διαφορά από την άνευ όρων και ορίων κραιπάλη κρεατοφαγίας μόνο και μόνο για την προσωπική μας ευχαρίστηση και κοιλιοδουλεία. 

Βεβαίως ακόμη και αυτή η μετριοπαθής θέση ξεσηκώνει οργισμένες αντιδράσεις, τις οποίες γνωρίζω καλά από τις χορτοφαγικές μου φάσεις: όποτε ήμουν σε τραπέζι και απλά αρνιόμουν να φάω κρέας (χωρίς περαιτέρω κουβέντες ή την παραμικρή προσπάθεια ‘προσηλυτισμού’), αμέσως άρχιζαν οι αντιδράσεις από τους συνδαιτυμόνες: ‘Α, ΜΠΑ! Και γιατί δεν τρως κρέας; Ποιος είναι ο λόγος;!» Κι εκεί άρχιζε η ανάκριση! Ήταν διατεθιμένοι να δεχτούν ότι κάποιος δεν τρώει κρέας για λόγους γούστου ή υγείας, αλλά σε καμία περίπτωση για λόγους δικαιωμάτων των ζώων. Αυτό τους εξόργιζε. Άρχιζαν όλα τα ατελείωτα επιχειρήματα που έχω χιλιοακούσει, ξεκινώντας από το ότι τα ζώα έχουν φτιαχτεί για να υπηρετούν τον άνθρωπο, μέχρι θεολογικές θέσεις ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή ενώ τα ζώα όχι (δεν συμφωνώ!), ή τέλος πάντων ότι και τα καρότα πονάνε όταν τα κόβεις! Η ουσία είναι ότι εξοργίζονταν όταν κάποιος αμφισβητούσε -έστω και έμμεσα- την απόλυτη εξουσία και ανωτερότητα του ανθρώπινου είδους πάνω στα υπόλοιπα είδη. Αυτές οι επιθέσεις ήταν κυρίως στην Ελλάδα, αλλά περιέργως και στην Αγγλία (παρά τη διάδοση της χορτοφαγίας εκεί)…. 

Αντίστοιχες αντιδράσεις είχα όταν (με πολύ ήπιο τρόπο) έθιγα το θέμα στη σχολική τάξη. «Τι λέτε κυρία!!!! Εμείς τρώμε κρέας δυο φορές την ημέρα, κάθε μέρα! Αδύνατον να κόψουμε!» έλεγε ο ένας. «Κυρία σοβαρά μιλάτε! Αν σταματήσουμε το καθημερινό κρέας, δεν θα παίρνουμε τις ουσίες που χρειαζόμαστε!» έλεγε ο άλλος. «Κυρία εγώ προτείνω αντί για Σαρακοστή νηστείας, να φτιάξουμε μια Σαρακοστή όπου θα τρώμε κάθε μέρα, ό,τι τρώμε την Τσικνοπέμπτη!» έλεγε ο πιο μάγκας της τάξης… Προκειμένου να μην έχω τρελαμένες ελληνίδες μαμάδες να έρχονται πανικόβλητες στο σχολείο να με καταγγείλουν ότι ωθώ τα βλαστάρια τους στην ανορεξία, προσπαθούσα να εξηγήσω όσο πιο απλά γινόταν: «Παιδιά, τα πράγματα δεν είναι μαύρο-άσπρο. Δεν είπα να μην τρώμε καθόλου-ειδικά εσείς που είστε στην ανάπτυξη. Αλλά όχι να τρώμε υπερβολικά για διασκέδαση. Να τρώμε όσο χρειάζεται για να είμαστε γεροί. Σκεφτείτε ότι ένα ζωντανό πλάσμα, που νιώθει κι αισθάνεται όπως εσείς, έχει δώσει τη ζωή του για να τραφείτε. Το να ζητάμε να χαθούν παραπάνω ζωές για να ικανοποιήσουμε απλά και μόνο τη λαιμαργία μας, είναι σωστό; Το να σκοτώνονται ζώα για να πεταχτεί απλά το κρέας τους στα σκουπίδια (40% της τροφής στο δυτικό κόσμο πετιέται λόγω κακής διαχείρισης) είναι σωστό; Σκεφτείτε πόσα εκατομμύρια ζώα σκοτώνονται, απλά για να πεταχτούν στα σκουπίδια-όχι μόνο δεν είναι σωστό, αλλά αποτελεί και ύβρη! Έχετε δει τις συνθήκες στις οποίες ζουν και θανατώνονται;» Εκεί κάπου άρχιζαν να το σκέφτονται...

Σήμερα είδα και μια ιστορία στο διαδίκτυο, που θα ήταν πολύ χρήσιμη στην τάξη (μέρες Τσικνοπέμπτης που έρχονται!). Μια αγελαδίτσα που προορίζονταν για το σφαγείο, το ‘σκασε από το όχημα που τη μετέφερε, κρύβεται στο δάσος και δεν πλησιάζει κανέναν άνθρωπο ( http://www.koutipandoras.gr/…/ollandia-kyma-symparastashs-g…).

Ίσως αυτό έδειχνε στα παιδιά ότι τα ζώα δεν είναι ανεγκέφαλα εργαλεία παραγωγής τέρψης, αλλά νοήμονα όντα με αισθήματα. Από ψαροτουφεκά είχα ακούσει ότι ακόμη και οι ροφοί έχουν εξελιχθεί να τρέχουν πανικόβλητοι όταν βλέπουν μεταλλική λάμψη στο βυθό! Είπαμε, τα πράγματα δεν είναι άσπρο-,μαύρο. Ίσως χρειάζεται μια στάση λιγότερου ανθρωποκεντρισμού, περισσότερης ευγνωμοσύνης και μετριοπάθειας και οπωσδήποτε ευαισθητοποίησης για τις ΣΥΝΘΗΚΕΣ ζωής και θανάτου των ζώων που δίνουν τη ζωή τους για τραφούμε.

Βικτωρία Πρεκατέ, 3/2/2018,https://www.facebook.com/victoria.prekate.9/posts/184501042308685

Η στοά

Πήγα στο κέντρο σήμερα για να βγάλω φωτοτυπίες δύο εξαντλημένων βιβλίων. Πάντα με πιάνει μια νοσταλγία στο κέντρο, ειδικά στους δρόμους γύρω από το Πανεπιστήμιο. Επειδή η βιβλιοθήκη θα έκλεινε, βιαζόμουν να βρω ένα φωτοτυπάδικο κοντά. Βρήκα έναν, όμως είπε «Κλείνω, κλείνω, δεν προλαβαίνω». «Άλλος εδώ κοντά;» ρώτησα. «Κανείς» μου απάντησε. «Μόνο στο Σύνταγμα». Ξαναρωτάω και παίρνω την ίδια επίμονη απάντηση. Πάω σε έναν θυρωρό δίπλα και ξαναρωτάω «Δεν μπορεί,  δίπλα στο Πανεπιστήμιο να μην υπάρχουν φωτοτυπάδικα!». «Φυσικά», μου απαντά, «Υπάρχουν πολλοί. Πήγαινε στη στοά και θα δεις μια κοπέλα στο δεξί σου χέρι». Πάω στη στοά, μια ατελείωτη στοά. Ατελείωτη, που δεν έφτανε σπιθαμή από φυσικό φως. Τόσο σκοτεινή κι έρημη, που για να πω την αλήθεια φοβήθηκα. Γυρνάω πίσω.
Ο θυρωρός επέμενε «Εκεί θα βρεις φωτοτυπάδικο». Ξαναμπαίνω στην κατασκότεινη στοά. Κέντρο, κατάκεντρο της Αθήνας, έρημα και κατασκότεινα. Περπατάω, περπατάω, γύρω γύρω εγκαταλελειμμένα μαγαζιά όλων των ειδών. Κάποτε αυτή η στοά θα έσφιζε από ζωή. Τώρα έμοιαζε σαν εσωτερικό ναυαγίου.  Με δυσκολία διέκρινα ταμπέλες καταστημάτων διαφόρων εποχών: «Νεωτερισμοί». «Ταξίδια αναψυχής». «Συλλογαί». « Επιδιορθώσεις υποδημάτων: μυτερές γόβες μετατρέπονται σε στρογγυλές». Μαζί με το φόβο με έπιασε θλίψη μέσα στο σκοτάδι. Σκεφτόμουν τις ζωές όλων αυτών που το κατάστημά τους έκλεισε-πρόσφατα ή παλαιότερα- λιγότερο ή περισσότερο άδοξα. Κι άφησαν στη σκοτεινή στοά-μαυσωλείο τις πινακίδες του μαγαζιού τους κι ένα κομμάτι από την ψυχή τους. Θεωρούσα τελείως απίθανο να βρω φωτοτυπάδικο σε αυτό το σουρεαλιστικό τοπίο, όμως μέσα στα σκοτεινά χαλάσματα, να σου δεξιά ένα φωτάκι.   Πλησιάζω, κι όντως ένα μαγαζάκι-τρύπα, φουλ από χαρτιά  και μια κοπέλα με καλωσόρισε. «Έχω πολλά να βγάλω, αν θέλετε να βοηθάω κι εγώ να τελειώνουμε πιο γρήγορα» της είπα.  Βγάζαμε φωτοτυπίες επί μισή ώρα. Έξω από το κατάστημα το απόλυτο σκοτάδι κι ελάχιστοι περαστικοί. Αναρωτήθηκα πώς αντέχει μόνη της τόσες ώρες τη μέρα  και να μην καταλαβαίνει μέρα από νύχτα. «Πολύ σκοτεινά δεν είστε εδώ; Πώς έτσι;» τη ρώτησα. «Από όσους έχουν μείνει στη στοά,  κανείς δεν έχει να πληρώσει κοινόχρηστα. Έτσι  η στοά δεν φωτίζεται. Αφήστε, μας έχουν ρημάξει».   
Βγάλαμε σχεδόν έναμισι χοντρά βιβλία και στο τέλος, μετά από 40 λεπτά δουλειάς,  ρωτάω το κόστος. «5,85 κυρία», μου λέει.  Ένιωσα μια απίστευτη λύπη μέσα μου. Της άφησα 7 ευρώ με τη δικαιολογία να μη παιδεύεται για ψιλά, γιατί ήταν ο μόνος τρόπος να δώσω κάτι παραπάνω χωρίς να την προσβάλλω.
Άφησα το μικρό φωτάκι στην κατασκότεινη στοά και τη μονάχη κοπέλα να παλεύει να διατηρήσει τίμια και σωστά την επιχειρησούλα της μέσα σε μια τρύπα όπου όλοι είχαν οικονομικά καταρρεύσει. Πώς βλέπεις από τους αρχαίους ναούς να παραμένουν ένας ή δύο κίονες όρθιοι για να μαρτυρούν αυτό που υπήρχε κάποτε. Έτσι κι αυτή η κοπέλα είναι από τους τελευταίους που παραμένουν να παλεύουν μέσα από μια σαρωτική οικονομική κατάρρευση. Όλο το 8ωρο κάτω από  μια λάμπα Νέον, σε μια τρύπα που φοβάσαι και να περπατήσεις. Σε αντίθεση με το «συνάδελφό» της που επίτηδες ΔΕΝ μου έδωσε πληροφορίες για την ύπαρξή της. Σε αντίθεση με τους κολοσσούς πολυκαταστημάτων που τείνουν να απορροφήσουν κάθε είδους μικρή επιχείρηση. Σε αντίθεση με τους αφανισμένους πελάτες που δε χρειάζονται πια φωτοτυπίες, γιατί πλέον υπάρχει το Ίντερνετ και τέλος πάντων, ποιος θέλει πια εξαντλημένα βιβλία… Η κοπέλα επιμένει να προσπαθεί να κρατήσει το δικό της καταστηματάκι τίμια και σωστά, χωρίς αρπακτικότητα. Ο Θεός να τη φυλάει να τα καταφέρει.

Υ.Γ. Μιλάμε για το πιο κεντρικό σημείο της Αθήνας….

Πρεκατέ Βικτωρία, www.brightplanet.blogspot.gr,  29/1/2018

"Άνευ όρων και αμετάκλητα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία"
Αξιολόγηση μαθητών, αξιολόγηση σχολείων, δήθεν αξιοκρατία και πώς ένας 14χρονος μαθητής ζωγράφισε την Ελλάδα!
Μισογυνισμός τον 21ο αιώνα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο και η τραγική ιστορία μιας αφανούς ηρωίδας
Make believe:Η ετερο-εκπληρούμενη προφητεία
Grooming εφήβων: όταν ο 'έρωτας' ενηλίκου-έφηβης αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο
Το λάθος της αποχής
Γυναίκες μόνες στο δυτικό κόσμο: σχολιασμοί σε ένα βιβλίο
Πάσχα 2014

Οι χαμαιλέοντες (και η λαμπρή εξαίρεση του ΕΠΑΜ)
Σκέψεις σχετικά με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας
Ακραία βία στα παιδιά
Αυτοτραυματισμός στους εφήβους
"Επανακαλωδίωση" και εργασία
Αφθονία, ευλογία, ασφάλεια
Ψυχολογικό αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά (2)
The way out is the way up
Σχόλια και προτάσεις για την παιδεία
Πώς να περάσουμε σε εθνικό κρατικό νόμισμα-οι 100 πρώτες μέρες-πρόταση ΕΠΑΜ
Αρπαγή γης, το νέο κυνήγι θησαυρού των επενδυτών
Καλή χρονιά (ή πώς να την κάνουμε...)

2013
Κλείνοντας το 2013
Έφηβοι και κίνδυνοι στο Διαδίκτυο
Διεθνής Συνάντηση ΕΠΑΜ
Αυτοπροστασία των παιδιών από τη λεκτική βία
Μιλάμε στα παιδιά για την κρίση στις σχολικές εορτές;
Πώς να βοηθήσουμε τα απομονωμένα παιδιά
Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους
Αναρτήσεις 2013
Η μιντιακή επίθεση στην αθωότητα
Η δύναμη της θετικής σκέψης και η δύναμη του θετικού λόγου
Σκέψεις σχετικά με τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό
Κίνητρα μαθητών για μάθηση και δημιουργικότητα(2)
Κακοποίηση ζώων από παιδιά: αγνωστη,διαδεδομένη συνήθεια
Διαθεματικό μάθημα στην πολική αρκούδα
Bullying κράτους ενταντίον πολιτών
Σιωπηρή εκπαίδευση των παιδιών στη βία: μια βραδυφλεγής βόμβα;
Η επιλογή της ομορφιάς ή της ασχήμιας στην καθημερινή ζωή
Το σχολείο ως καταφύγιο: Ο ρόλος του σχολείου στην προάσπιση της ψυχικής υγείας των παιδιών
Παρεξηγημένη (κι επικίνδυνη) μεταφυσική

Κακοποίηση μαθητών από εκπαιδευτικούς
Συναισθηματική
υπερφαγία: Όταν το ψυγείο από ‘φίλος’, γίνεται ‘εχθρός’

Αγωγή διαφυλικών σχέσεων στους εφήβους
Παρεξηγημένη υπερηφάνεια και υπεροψία
Οι τρεις μηχανισμοί επιβίωσης και το διαλυτικό του φόβου
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Β'
Αξίες (των εφήβων;) την εποχή της κρίσης, Α'
Συνεξάρτηση
Η Οιδιπόδεια πληγή
Το ανθρώπινο δικαίωμα του παιδιού να μεγαλώσει χωρίς να μισεί
Το δίλημμα της μετανάστευσης
Καλή χρονιά με χαρά, ζωή και επίγνωση

Οκτώβρης 2012,Εκπαίδευση Ειρήνης-Δάσκαλοι Χωρίς Σύνορα,Απελυθέρωση από το καλούπι, Σεπτέμβριος 2012,Γαύδος, αρκούδες και Σομαλία, Αγχώδης διαταραχή και κρίσεις πανικού,Μιντιακή αισθητική και απλότητα, Αύγουστος 2012,Ζηλοφθονία:Εθνικό πάθος;,Ελευθερία επιλογής,Προβολή κι ενοχή(Η βροχή της λύπης),Ψυχολογική στάση απέναντι στην ηγεσία,Κυβισθήσεις στις λέξεις και το θέμα με τα στρατόπεδα (ξανά),Τα 'παιδιά της δραχμής' και οι 'μάγκες του ευρώ', Ιούλιος 2012Αναμνήσεις από εθελοντική εργασία σε μοναστήρι,Η μιντιακή τρομολαγνεία και πώς να προστατευτούμε , Ιούνιος 2012,Η αποξένωση στην ελληνική οικογένεια εν μέσω κρίσης, Μάιος 2012,Εθισμός στο χρήμα,Πώς να βοηθήσουμε τους άστεγους,Η βροχή του φόβου,Υστερόγραφο στην αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εθνική εξάρτηση και η αναλογία της κακοποιημένης γυναίκας,Εκλογές 6ης Μαϊου:Η αρχή ενός επώδυνου τοκετού,
Ποινικοποίηση της φτώχειας, ποινικοποίηση της ασθένειας Απρίλιος 2012,Η μικροβιοφοβία ως παράγοντας διακρίσεων, Ένα συγκινητικό συμβάν και ο ρατσισμός, Ο πολύ ύπουλος ρατσισμός Νο 2, Λαθρομετανάστες και ο πολύ ύπουλος ρατσισμός, Αναβλητικότητα:Τι είναι;Πώς αντιμετωπίζεται;, Μάρτιος 2012
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου 2012, Χρήση των λέξεων σε δύσκολους καιρούς,,Φεβρουάριος 2012,Να θυμηθούμε..., Απεξάρτηση από τον υλισμό, Δουλοπρέπεια και αξιοπρέπεια, Η αυτοεκτίμηση σε σχέσεις που πληγώνουν, Ιανουάριος 2012
Ζητιανιά, ελεημοσύνη κι υπευθυνότητα στο Σύνταγμα..., Η παραμέληση του εαυτού στους ενήλικες: Αίτια, μορ..., Αλήθεια νοσταλγούμε το παρελθόν; , 2012: Ελπίδα,αντί για παραίτηση

2011
(Δεκέμβριος 2011): Χριστούγεννα και αντίσταση στην αλλαγή, Κρίση (Μέρος 13ο):Πίστη (και αφθονία) ή τσιγκουνιά (και φτώχεια);, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 12ο): Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα παιδιά Ψυχολογικό αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στα πα..., ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ:H ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΩΖΕΙ!!, Πίστη, φόβος και δοτικότητα, Η ορειβασία και οι άστεγοι (Νοέμβριος 2011): Οκτάποδο (Χταπόδι): Το πιο ευφυές ασπόνδυλο, Διαμαρτυρία για τα άθλια θεάματα της τηλεόρασης, Ασκήσεις ενίσχυσης αυτο-εκτίμησης, Κρίση (Mέρος 11ο):Αυτο-εκτίμηση ως έθνος (B'), Φυλλάδιο: Ψυχολογική αντιμεπτώπιση της ανεργίας, Κρίση (Μέρος 10ο): Συμμετοχική δημοκρατία, αυτοεκτ... (Οκτώβριος 2011): Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας Μέρος 2ο, Κρίση (Μέρος 9ο): ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΩΣ ΕΘΝΟΣ Α , Τι έχουμε κάνει στη γη;, Κρίση (μέρος 8ο): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Προετοιμασία του παιδιού για την επαγγελματική ζωή...(Σεπτέμβριος 2011): Κρίση (Μέρος 7ο): Δεν μας αξίζει αυτό, ΚΡΙΣΗ (Μέρος 6ο): Γαλήνη ή πανικός, Τι μας ενώνει (Αύγουστος 2011): Κρίση (Μέρος 5ο): Αφθονία ή φόβος της έλλειψης, Ταραχές νέων και παραμέληση (Ιούλιος 2011): Κρίση (Μέρος 4ο):Κοινωνική συνείδηση ή Διαφθορά , Κρίση (Μέρος 3ο) Ηγεσία: Λειτούργημα ή Εξουσία , Κρίση (Μέρος 2ο): Ψυχραιμία ή μίσος (Ιούνιος 2011): Κρίση (Μέρος 1ο): ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ, Διάκριση στην επιλογή θεραπευτή (Απρίλιος 2011): ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΩΝ, Τα διδάγματα της Φουκουσίμα (Μάρτιος 2011): Προσκόληση στα βρέφη κι αίσθηση του εαυτού, Παιδόφιλοι και θεραπεία

(Φεβρουάριος 2011): Η έξοδος από την κακοποιητική συντροφική σχέση, (Ιανουάριος 2011): Σεβασμός στα ζώα

2010 (16)

(Νοέμβριος 2010) Αυτοδιαχείριση και κρίση: πόσο προετοιμασμένοι είμ..., Πνευματική διάσταση της μετανάστευσης, The Earth is our home, Η Γη είναι το σπίτι μας (Αύγουστος 2010) Ανθρώπινες σχέσεις ή δημόσιες σχέσεις?, Το απαράδεκτο "τραγούδι" της "μπεμπε-λιλή" Ιούλιος, Διακοπές κι αποστεωμένα ζώα, Κοινωνικός ρόλος των σούπερ-μάρκετ; (Ιούνιος 2010) Ψυχολογική αντιμετώπιση της ανεργίας, Όταν κατακρίνουμε και δαχτυλοδείχνουμε…, Κακοποίηση παιδιών σε ιδρύματα φιλοξενίας, Ένα πρόβλημα με τις Πανελλήνιες (Απρίλιος 2010) Οικονομική κρίση στην Ελλάδα, Η κατανάλωση κρεάτος στον πλανήτη των 7δις (Ιανουάριος 2010) Τα μαθήματα της ντουλάπας, Καλή χρονιά με εθελοντισμό

2009 (16)

(Δεκέμβριος 2009) H Πολική αρκούδα: ένα αξιοθαύμαστο ζώο, Σύγχρονος ελληνικός σεξισμός και νέα κορίτσια, BURN OUT: Πώς να αποφύγετε την επαγγελματική εξουθ..., Θάνατος για χόμπι (Νοέμβριος 2009) Η φροντίδα μικρών παιδιών με ειδικές ανάγκες, Έφηβοι σε συμμορίες (Αύγουστος 2009) Οι φύλακες των φαναριών, Δυσθυμία-η «καθημερινή» κατάθλιψη, Πένθος: Η ψευδαίσθηση του χρόνου (Ιούνιος 2009) Σενάρια για το 2012 (Μάιος 2009) Τηλεοπτική εξαθλίωση, Οικονομική κρίση, Πρωινή προσευχή, Κακοποίηση παιδιών με ειδικές ανάγκες, Βίαια επεισόδια στην Αθήνα, Σεξουαλικός Εθισμός


Προτεινόμενες οργανώσεις

http://www.heartsandhandsforafrica.com/ (Children in need in Zambia and S.Africa)



http://www.who-will.org/ (Children in need in Cambodia)



http://www.steppingstonesnigeria.org/ (Βοηθά παιδιά στη Νιγηρία που έχουν κακοποιηθεί)



http://www.diakonia.gr/ Εξαιρετική οργάνωση εθελοντικής παροχής βοήθειας προς παιδιά σε νοσοκομεία και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς (Αθήνα).



http://www.redcross.gr/ Εκπαιδεύει και τοποθετεί εθελοντές σε πολλούς φορείς ανά την Ελλάδα για την αρωγή ατόμων που έχουν ανάγκη. Τομέας Νοσηλευτικής και Τομέας Κοινωνικής Πρόνοιας



Αν
θέλετε να βοηθήσετε τους άστεγους και άπορους, δείτε τις ακόλουθες πηγές:


Οδηγός επιβίωσης αστέγων της «Κλίμακας»
http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Συσίτα της Εκκλησίας της Ελλάδος
http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/fagito.html


Καταφύγιο Αγάπης και Συμπαράστασης, Αθήνα τηλ. 201-5012608


Στα πλαίσια δραστηριότητας του ενεργού πολίτη, ενός πολίτη που ενδιαφέρονται γαι το περιβάλλον και τους συνανθρώπους, προτείνουμε τον ακόλουθο ιστότοπο για ενυπόγραφες διαμαρτυρίες, για διάφορους καλοπροαίρετους σκοπούς:

www.thepetitionsite.com

www.savejapandolphins.org